De Wilde Haren

Mijn haar is er af, mijn haar dat ik vanaf mijn 21ste jaar heb geverfd, ultra blond, rood, en de laatste 12 jaar donker bruin, tegen het zwart aan. Toen ik ermee begon zat ik in een New Wave band, veel optreden, veel aandacht en voor mij hoorde daar dat blonde haar bij, het sprong eruit, trok de attentie. In de jaren daarna bleef ik mijn haar verven want ik vond het ook leuk om er op een bepaalde manier anders uit te zien. Ik weet nog wel dat ik mijn haar in de late avond had geverfd en de volgende dag met werk moest starten in een fabriek. Er werd veel geschreeuwd en geroepen naar een rooie. Ik had mij nog niet gerealiseerd dat ik dat was! Mijn moeder vond mijn gekleurde haar maar niets, vaak heeft zij geprobeerd om mij op andere gedachten te brengen, nooit heeft zij haar zin gehad, mijn haar was van mij! Vriendinnen en partners lieten mij met rust maar in mijn 10 jaar huwelijk is mij ook regelmatig de vraag gesteld om mij de ontdoen van mijn geverfde bos haren, nooit ben ik er op ingegaan en ik ben zelfs uit het huwelijk gekomen met al mijn haar. Ik ben nu 49 jaar, ik denk dat ik er geestelijk aan toe was om mij te ontdoen van mijn geverfde haar, ik ben er wel een beetje toe aangezet, ik ken zelfs iemand die daar blij van werd, de beslissing is helemaal door mij genomen, de wilde haren kwijt. Niet al mijn passies en mijn levenslust, slechts de wilde haren.

Klaar voor vertrek

Toch maar eens rekenen hoe lang ik al in dat maffe poppenhuisje zit want het begint als erg lang aan te voelen, iedereen zegt mij gedag in de straat en over twee weken doe ik zelfs mee aan het straatfeest, knap ingeburgerd! Bijna 8 maanden struikel ik nu over de hond als ik mijn bed uitga, best wel lang, ik ben er nu ook weer getuige van dat er een ander seizoen aanbreekt, keiharde regenbuien op mijn geschutskoepeltje. Voor het einde van het jaar moet ik hier weg zijn want de hospita gaat dan haar huis verkopen. Het is ook wel tijd om naar wat groters te gaan want ik moet van de rechter slaapplaats kunnen bieden aan mijn dochters. Ik koop af en toe al wat voor het nieuwe huis maar dat zijn kleine dingen zoals spelletjes. Ik zie de koude winter al voor mij en daar hoort een lange eettafel en warme chocolade bij en uiteraard spelletjes, ganzenbord, monopoly, triviant. Goed om de kou buiten de deur te houden Verhuizen is eigenlijk vreselijk maar goddank heb ik slechts 5 kratjes en mijn muziekinstallatie, de rest is allemaal van de hospita. Een huisraad die in een kofferbak past, de hond kan er zelfs nog bijzitten. Ik ben er helemaal klaar voor