Nothing Happened Today

Het is een uitermate rustig weekend, morgen zal het niet anders zijn, Mat is in Zaandam aan het trashen en Mike heb ik bezocht om te bedanken voor de steun van afgelopen week, zijn schoenen waren lek, hij had aldoor natte voeten, hij had mazzel, ik had nog een paar Asics in zijn maat. Bij Rob de sigarenboer kreeg ik een pakje shag en daarna weer naar huis, ik ben slechts 15 minuten weggeweest, niet erg, de zaterdagavond op 1 is heel leuk en morgen is er weer studio sport. Overdag schalt de muziek door mijn huis, lekker inspirerend om dingen bij te doen of om even weg te zakken. Ik werd vanochtend wakker van een smsje van mijn oudste dochter, tekst kiekeboe! Ik was helemaal trots, ze heeft ook last van droge humor, voor het eerst sinds weken voel ik mij weer 200% in het weekend en dat terwijl ik niet eens drinken in huis heb, ik heb wel koffie en daar heb ik maar een hele grote pot van gezet. Het is lastig als je geld verwacht dat maar niet komt, de huurtoeslag en mijn leefgeld, ik ben bang dat het geld bij de bank blijft steken tot na het weekend, ik heb al tig keer mijn saldo gechecked met een edentifier maar iedere keer is het een teleurstelling, vanavond ga ik maar eens lekker lachen, goed voor mijn kaakspieren!

Viva Ma Liberte

Ik moest vandaag naar de kledingbank, ik wist niet dat zoiets bestond, maar goed, ik had een uitnodiging gekregen van de voedselbank, ik hoop maar dat de rookbank snel volgt! De bank zat in mijn oude lagere school dus het was echt een trip through memory lane, ik ging langs het huis van mijn ouders, ik 1965 kwamen we daar wonen, ik was een guppie van 5 jaar, mijn ouders hebben er tot hun dood in 2006 gewoond, het huis was volledig gestript dus ik ben maar snel doorgereden, op de terugweg ben ik toch maar een bakkie gaan doen bij een oude buurvrouw, herinneringen opgehaald en ze wilde weten hoe het ging, tja,volledig opnieuw begonnen en aan alle kanten geplukt, toch was ik positief, het is eigenlijk wel leuk, een compleet nieuw begin, nieuwe huisraad, nieuwe vrienden, genoeg plannen voor de toekomst, ach en al die tegenwerkingen op financieel gebied, wat willen ze, ik zit al onder het bestaansminimum, ze kunnen mij hooguit mijn huis uitzetten, dan trek ik wel in bij een vriend of ik ga naar het zorghotel, mijn gitaar en cd’s gaan dan mee, de rest mogen ze opruimen, als ze daar gelukkig van worden dan moeten ze het vooral niet nalaten. Volgende week ga ik weer afspraken maken, voor een aanvulling op mijn wachtgeld en eentje bij de club die mij helpt op administratief gebied, met frisse moed ga ik de toekomst tegemoet. Na het opruimen van een groot gedeelte van mijn huis heb ik zelfs het maanlandschap in mijn slaapkamer opgeruimd en ik heb eindelijk mijn brievenbus geleegd, ik moest wel dekking zoeken want er kam een boel fanmail van deurwaarders op mij af en ik wil door die rotzooi niet bedolven worden, voorwaar een leuk begin van het weekend, kusje, Bartie

I'm Not Down

Ik ga lekker verder op de ingeslagen weg, met nieuw elan en nieuwe vechtlust, het huisje was op tijd schoon voor het bezoek van mijn meiden, ook zij gaven mij geestelijk nog een paar schoppen onder de kont, zonder dat zij dat wisten overigens! Verder kreeg ik Mat nog op de koffie en ik ben enorm geholpen door Mike met wat boodschappen, daarna –het moest zo zijn- een telefoontje met het verzoek een Nederlandstalige cd op te nemen, ik heb ja gezegd, behalve de Crybabys cd ook mijn eerste Nederlandstalige plaat, grappig hoor! In de middag ging ik er voor het eerst sinds tijden weer eens uit, ik heb een kennis een goeie wintertrui gegeven en ik moest naar de apotheek. Het is eigenlijk allemaal vreemd gegaan, toen ik met schrijven begon was dat in het feel good genre, het is de laatste maanden steeds persoonlijker geworden, zwartgallig als het moet maar toch altijd een vleugje humor want een dag niet gelachen is een dag niet geleefd, en zo ga ik maar door, ik hoop snel over hele goeie tijden te kunnen schrijven, amen!

Bartie Slob Is Back In Town!!!!!!

Ik was een tijdje van de aardbol verdwenen, alleen een goede vriend had contact met mij, ik was het zat, niet genoeg geld om mijn schulden af te lossen en ik baalde van mijn verliezen, geen gezin meer, voormalige vrienden van wie ik niets meer hoorde, geen familie, een klap voor mijn gezondheid, verwelkte politieke illusies en zo kan ik nog een tijdje doorgaan. Het omslagpunt kwam toen ik weer naar muziek begon te verlangen, louter Engelse muziek, The Smiths, Pulp, Suede, The Stranglers, The Kinks en nog veel meer. Ik herpakte mijzelf, werd weer gelukkiger en keek weer met vertrouwen naar de dag van morgen. Morgen zie ik mijn meiden, iets dat mij blij gaat maken, in oktober wil ik hoe dan ook bij een cd launch party zijn van mijn beste vriend in Berlijn en daarna moet ik er weer definitief zijn, ik wil verder, er valt nog zoveel te doen, eindelijk een nieuwe cd maken, een heleboel lol ook, er valt nog veel te ontdekken, ik wil nog zoveel vrouwen ontmoeten, nog zoveel lachen, huilen ook trouwens, ik ben nog niet klaar met deze wereld, ook al is de wereld klaar met mij, sorry wereld, Bartie Slob is back in town!

London Lady

Ik was 18 jaar en ik denk dat zij op dat moment 19 jaar was, we waren onafscheidelijk, waar zij was, was ik en we deelden alles, op de vrije avondjes luisterden we naar Herman van Veen, een glas wijn in de hand, in de andere hand een toastje met franse kaas en zij zat tussen mijn benen, te hooi en te gras, uiteraard was ik helemaal weg van haar, totdat ze vaste verkering kreeg, ik deed maar hetzelfde maar eigenlijk hoefde het voor mij nog niet. Jarenlang heb ik het moeten doen met woorden als we zagen haar, dank ouders, heel veel dank, de laatste tijd heb ik weer contact met haar, ik ben daar heel erg blij om, niet for oldtimes sake, maar omdat het zo moest zijn, een band die je niet verbreken kunt, ze hoeft maar ja te zeggen en ik trek bij haar in, of zij bij mij natuurlijk, ze hoeft maar ja te zeggen en ik trouw met haar, ze hoeft maar ja te zeggen en ik ben er voor haar, maar ja, soms ben ik een te grote dromer.