Blame It On Mom

Hoera, het is vandaag een feestdag, ik ben niet jarig hoor, voorlopig is 51 jaar wel even genoeg, nee, ik zit vandaag exact 4 maanden zonder uitkering, mijn wachtgeld stopte op 10 maart, in de tussentijd heb ik geleefd van mijn toeslagengeld en sinds kort krijg ik 25 euro voorschot per week. Ik ben waarschijnlijk een van de weinige Nederlanders die zo lang op geld zit te wachten, toen ik hier kwam wonen ging ik gelijk in het gips in verband met een dubbele enkelbreuk, ik kreeg assistentie voor mijn administratieve zaken, dat persoon raakte in de ziektewet en werd vervangen door iemand in wie ik het vertrouwen volledig heb opgezegd, ze maakte aanvragen zoek en vertelde de grootst mogelijke leugens, haar inspanningen worden beloond, ze staat op stip nummer 1 in het lijstje van grootste mutsen van het jaar.Anyway, mijn manager is mij vandaag komen redden, hij gaf mij extra geld want van 25 euro kan je geen nieuwe tandpasta en aftershave kopen als je het bedrag al hebt uitgegeven aan een voorraad shag. Ik ben blij dat ik weer op eigen benen sta, ik ga volgende week alles rechtzetten wat door een medewerkster hier kapot is gemaakt, ik kan dat gelukkig, maar wat te denken van een heleboel anderen die niet voor zichzelf durven opkomen, gehandicapten zitten momenteel al in de hoek waar de klappen vallen, worden ze dan ook nog eens geconfronteerd met begeleiders die nergens voor deugen, tja, vuilnisman, mag deze zak ook mee?

999

Ik heb vandaag al op een vroeg tijdstip de luiken voor de ramen gedaan, zandzakken voor de deur en aan de binnenkant liggen voor de kieren badlakens, mijn veiligheid is op deze manier verzekerd en dat is hard nodig want er is een Karaoke Nite in mijn flat. Een avond voor de valszingende mensen, een had al gedreigd om voor mij geen slingers aan de wand te zingen en een ander had zich met haar deelname aangemeld. Die twee zingen een partij vals, het is dat ik een kunstgebit heb want anders zou mijn glazuur spontaan naar beneden donderen, een Karaoke Nite brengt zonder meer het slechtste in de mens naar boven! Ik moet eerlijk bekennen dat ik ook wel eens heb meegedaan met iets dergelijks, het was in een Karaoke bar in die Altstadt van Dusseldorf, ik had daar met mijn band opgetreden op The Soundtrack of our lives, een festival, samen met Arthur van The Lurkers en Nick van 999 zong ik I walk the line van Johnny Cash, we waren alle drie aangeschoten want het was een te gek festival, het zou ook nog kunnen dat we ons nuchter hadden gesnoven voor het Karaoke optreden, anyway, wij zongen niet vals, dat doen geoefende zangers niet, maar een Karaoke Nite in mijn flat, zullen we potje met vet doen?

Rebel Waltz

Mijn linkervoet is tegenwoordig enorm populair, ik moet er dan ook nog steeds aan wennen, mensen vragen mij aldoor hoe het gaat met mijn voet, ze vragen nooit meer hoe het met mij gaat. Vorige week is mijn voet zelfs op tournee gegaan, eerst naar een wondendokter, toen naar het ziekenhuis en daarna naar de gewone dokter, deze week moest mijn voet wederom naar de wondendokter en naar verluidt bieden allerlei promotors extreme bedragen voor een uitgebreide tournee van mijn voet in het buitenland, het zal allemaal wel, zolang het goed gaat met mijn voet, gaat het ook goed met mij. Het is soms behoorlijk vermoeiend, zo is mijn voet -tegen mijn advies in- gaan praten met een politicus over alle rotstreken die de gemeente met mij heeft uitgehaald en aan het einde van de maand moet ik zelfs twee keer met hem mee naar de rechtbank vanwege smaad, hij heeft iemand beledigd in een blog, nou ja, als mijn voet toch die kant op gaat, dan hobbel ik wel mee, ik weet eigenlijk niet eens waarom ik ook nog een tweede keer moet komen, mijn voet is ouderwets op dreef, waarschijnlijk heeft hij nog meer mensen beledigd, mijn advocaat heeft het er maar druk mee!

We Love Life

Ik blaf mij een weg door de zomer, ik ben niet de enige, iedereen blaft momenteel, vroeger was het nog hé, hallo en dag maar op het moment blaft iedereen elkaar goeiedag, wel grappig eigenlijk, zolang ze maar niet gaan kotsen. Ik ben mijn weg weer aan het vinden in de wereld, na 3 maanden problemen met gips, rolstoelen en een open wond, op zaterdagmiddag heb ik zelfs weer heerlijk naar het stadsleven zitten staren vanaf een bankje in het centrum, alle soorten vrouwen kwamen aan mij voorbij, goddank doen ze het nog steeds! Ik ben trouwens te dik geworden in mijn rolstoel, je hebt in zo’n ding totaal geen beweging, iedere maaltijd zie je terug in je buikomvang, kortom, trainen om weer af te vallen, iedere dag een flink stuk fietsen en snel naar de sportschool want vet zijn is lelijk en ongezond, ik kwam vandaag mijn nachtmerrie tegen, een vrouw die niet in een kuipstoeltje past, zo enorm vet, dik en afstotelijk dat ik er onpasselijk van werd, als ze nee schudde met haar hoofd, dan ging alles heen en weer, zo enorm kogelrond dat ik heb besloten om vervroegd naar de sportschool te gaan, desnoods ga ik iedere dag want ik moet er toch niet aan denken dat ik er zo zou uitzien, een echte nachtmerrie dus en het was notabene in de middag, ik heb van al die viezigheid een uur moeten bijkomen in mijn televisiestoel!