The ComeBack Kid

Ik ga razendsnel weer de politiek in, mijn vakantie is een dag uitgesteld, en zal vermoedelijk twee weken duren, uiteraard heb ik mijn muzikale verplichtingen, toch denk ik dat ik na mijn vakantie mijn eerste politieke dingen ga doen. In 2014 doe ik met partij Roos mee aan de plaatselijke verkiezingen, dat duurt nog lang, maar er is meer te doen dan het zitten op comfortabele rode stoelen. In mijn wijk is de PVV de grootste partij geworden, ze volgen daarmee de SP op. Beide partijen zeggen dat ze voor de arbeider en zijn rechten opkomen, iedere keer komen de kiezers bedrogen uit. Ik hoor het hier dagelijks, ik heb een kind, een dertiger, en die komt niet aan de bak, heeft amper geld, en kijk daar, dat huis hebben asielzoekers gekregen en ze hebben nog een vette uitkering ook. We moeten het met zijn allen doen, kleur, geloof of whatever maakt geen klap uit, toch moeten we een zeer streng en terughoudend asielbeleid krijgen want we moeten ook kijken naar werkaanbod, huizenaanbod en naar de financiële situatie. Het beleid is in Haarlem volledig uit de klauwen gelopen, de wijk waar ik ben opgegroeid is grotendeels zwart geworden en dat zorgt weer voor frustratie en racistische gevoelens bij de weinige autochtone bewoners die zijn overgebleven. Bij de SP worden allochtonen bijkans doodgeknuffeld, De SP-top, zeker die in Haarlem, neemt haar kiezers daarmee volledig in de maling. Ik ben een linkse jongen, linkser dan de SP, ik ga mij eerst maar eens verdiepen in de problemen in mijn eigen wijk, ik ga naar de wijkraadsvergaderingen, praten met buurtbewoners, ik ga weer naar raadsvergaderingen, ik ga inspreken bij commissievergaderingen en de kans is groot dat ik in de herfst een hulpdienst start, mensen met problemen kunnen daar terecht, en vervolgens gaan we uitzoeken hoe we die problemen te lijf zullen gaan

The Day After

Alle commotie is voorbij, het volk heeft gestemd en mag nu lijdzaam afwachten of er iets met de uitgebrachte stem wordt gedaan. Ik heb er totaal geen vertrouwen in dat er wordt geluisterd naar het volk, zo is Willy the Wanker een dag na de verkiezingen zijn AOW beloftes vergeten, niet erg hoor, door de waterstofperoxide is het hem niet aan te rekenen. Ik ben erg blij dat al die PvdA’ers in Paradiso niet Joppie, Joppie gingen scanderen, ik was er bang voor, maar goddank hielden zij zich in. Ik sta nog steeds voor de volle 100% achter mijn uitgebrachte stem, ik zie Cohen zelfs als de nieuwe minister-president, ook ik zal lijdzaam toezien. Ik moest vandaag naar de stadsbank, ik was opgeroepen per brief, en omdat ik toch al naar die club moest voor mijn fooi, dacht ik die twee dingen gelijk te kunnen doen. Bij de stadsbank denken ze anders, ik moet in de namiddag terugkomen. Het is dat ik vandaag last heb van een goed humeur want normaal gesproken zou ik kwaad worden en met computers gaan gooien, dit keer was ik verstandig, zou het door de paprika komen die ik vanochtend heb gegeten? Over 2 dagen wordt ik opgehaald door zwager en dan ga ik voor twee weken een WK voorronde vakantie houden in Ermelo bij zwaag, zus, neefie en honden, even weg van de honger en alle vernederingen om de accu op te laden. Ik slaap op zolder en daar ga ik verder met nummers schrijven op mijn akoestiese gitaar. De instanties die mij willen spreken, zullen dat per e-mail moeten doen, niet erg, gaan ze eindelijk met hun tijd mee, later!

Willy Is A Wanker

Het rondje naar de stembus was dit keer buitengewoon zwaar, ik kwam pas na vier uur thuis en ik was aanvankelijk kneitterstoned, na een kort slaapje van een half uur ben ik weer terug op aarde. Ik heb op Job Cohen gestemd, een bewuste keuze, hij komt over als een lieve vader, een man waar ik makkelijk mee zou kunnen samenwerken, ik solliciteer niet naar een plaats in de politiek, maar als hij mij nodig heeft, weet hij mij te vinden, ik denk dat ik op de toekomstige premier heb gestemd. Ik moet ver terug gaan in de tijd voor de vorige keer dat ik op de PvdA heb gestemd, het was in 2002 en ik stemde destijds op Kim Wok, ik zou de man zelfs een uur lang live interviewen op de radio maar een half uur voordat hij zou komen werd Pim Fortuijn doodgeschoten, het interview ging uiteraard niet door en ik moest het doen met reacties op de moord van Fortuijn, de vorige burgemeester en andere hotshots uit het wereldje van bekende mensen. Fortuijn had trouwens bagage in zijn hoofd, ik was het absoluut niet eens met zijn theorieën, maar hij had er goed over nagedacht en in de debatten was hij vernieuwend, door een overrompelende houding aan te nemen troefde hij zijn tegenstanders af, Melkert werd zelfs vernederd, een beetje zuur maar hij vroeg er zelf om, het stond nog net niet getatoeëerd op zijn voorhoofd, verneder mij, ik ben uw slaaf. Wilders is van een heel ander formaat, hij had nog niet eens de schoenen mogen poetsen van Fortuijn, Wilders is een vervelende intrigant, een man met een beperkte houdbaarheidsdatum omdat iedereen zijn absurde gedrag na korte tijd zat is, Wilders wordt na een jaar volledig uitgekotst, het is een man die zwarte voetstappen achterlaat op het gras waar hij loopt, een tijdelijk gevaar, de waterstofperoxide zal na korte tijd de rest van zijn schedelpan in beslag nemen en daarna rest voor hem slechts het verzorgingstehuis. Oja, ik kwam dus kneiterstoned thuis, na het stemmen ging ik naar een vriendin in de stad en vervolgens ging ik het nieuwe huis van Mike, mijn vorige buurman bekijken en daar werd een nogal stevige weed gerookt, Buddha was de naam. Ik ben inmiddels weer volledig van mijn wolk, het was absoluut niet slecht trouwens, later!

Questions And Answers

Het zijn aparte dagen en ik rol regelmatig van de ene verbazing in de andere, zo is mijn fiets gisteren gerepareerd waardoor ik vandaag niet meer hoefde zwart te rijden. Op zich is dat natuurlijk niet vreemd, dat een fiets wordt gerepareerd, maar in dit geval is het toch echt anders, de fiets is in beheer van Care To Move, een clubje dat het altijd druk heeft vandaar dat ze nergens tijd voor hebben, telefoneren is heel moeilijk want de twee telefonistes zijn altijd in gesprek en reparaties, zelfs de meest simpele, duren vaak weken doordat het werk vaak wordt uitbesteed. Mijn fiets werd in februari in een depot gezet en in april werd hij gerepareerd en al terug gebracht, althans, dat zeiden ze. Er was echter niets aan gedaan, dat moest de reparateur de daaropvolgende keer beamen, de fiets werd weer meegenomen en gistermiddag kwam hij. Vandaag was ik bij de advocaat en dat was een bittere pil, de gemeente was juridisch gedekt tegen het feit dat ik blijvend invalide werd tijdens mijn werk, ik was geen werknemer maar een raadslid en raadsleden zitten eigenlijk in de twilight zone, ze hebben geen bedrijfsarts of wat dan ook, in ieder geval zijn ze bijna volledig rechtenloos. Ook met de problemen bij de publieksdienst kan niets worden gedaan, alleen kreeg mijn advocaat wel een rolberoerte toen hij hoorde dat het slechts om 5000 euro gaat, doorgaans is de te betalen schuld 10x zo hoog, hij vond het eigenlijk belachelijk om een schuldsaneringtraject in te gaan vanwege een paar onbetaalde rekeningen, bovendien waren die rekeningen verstuurd in de periode dat ik dakloos was. Hoe nu verder? Schiet mij maar lek, van het statiegeld kon ik een brood kopen en daar moet ik het mee doen tot en met donderdag, verder zit ik met een hoofd vol vraagtekens

Little White Lifeline

Ik ben de nieuwe week heel positief en vol zelfvertrouwen van start gegaan, ik weet dat ik gelijk heb en daarin wordt ik eigenlijk nogeens gesterkt door het feit dat ik vandaag niets heb vernomen van de publieksdienst in Haarlem, wie zwijgt stemt toe. Ik krijg morgen mijn akoestische gitaar terug en in de middag ga ik met mijn advocaat bespreken wat ik ga doen met de stadsbank, als het aan mij ligt komt er een hele hoge claim voor blijvende invaliditeit tijdens mijn werk in het stadhuis en uiteraard moet er zo snel mogelijk een oplossing komen voor de schulden die zijn ontstaan doordat de stadsbank verzuimde haar werk te doen. Het is volledig ondenkbaar dat ik ga leven van 40 euro in de week, een bedrag voor eten, drinken, roken en kleding, ik zie het weekgeld als een regelrechte belediging, door het geblunder van de stadsbank ga ik niet de schraalhans uithangen, daar zoeken ze maar een ander slachtoffer voor. Ik ga morgen voor het eerst dit jaar op mijn fiets, hij is vanmiddag weer in elkaar gezet en ik hoef goddank niet meer met de bus, dat zal heel wat zwartrijden schelen!

Shit Happens Again

Gisteravond vlak voor het naar bed gaan leek het tij ineens te veranderen, het resterende geld van mijn verkochte auto stond ineens op mijn rekening! Wat was ik blij, ik heb grotendeels wakker gelegen van opwinding, 750 euro op mijn rekening. Ik wilde woensdag Haarlem verlaten omdat ik hier 40 euro in de week heb en elders wilde ik dan gaan werken om de schulden die door de gemeente zijn gemaakt terug te kunnen betalen. Ik mag eigenlijk niet meer werken, ik ben niet afgekeurd, maar ik heb in 2008 te horen gekregen dat ik bijna volledig arbeidsongeschikt ben, toch kan ik niet tegen schulden dus de beslissing was makkelijk. Ik reed vanochtend zwart naar het station, geld opnemen voordat het door de gemeente zou worden ingepikt, het bleek niet nodig want de bank had het ingepikt! Doordat de rekening niet meer op positief had gestaan, de gemeente sluist alles door naar een andere rekening, is het hele bedrag naar de bank gegaan. Geen shag of vloeitjes en de kaas kon ik uiteraard ook terugleggen net als de bon om weer te kunnen bellen, shit happens!