Tattoo!

Het is eigenlijk een speldenprik op de landkaart, een dorpje met een kleine 17 duizend inwoners. Normaal gesproken heeft zo'n gat geen landelijke bekendheid, maar in het zomerseizoen is het ineens vreselijk druk. De stranden liggen dan vol met Duitsers en in het centrumpje van het dorp hoor je niemand Nederlands praten, de bewoners leven bijna allemaal van het toerisme, een goede zomer betekent genoeg geld voor in de winter. Strandvoort, ik ben er mijn aanstaande tegengekomen en in de weekenden, sta ik er met Duitsers in de rij bij de kassa van de buurtsuper. Vanmiddag sta ik ook weer in de rij, maar eerst gaan we naar de plaatselijke tattoo- koning. We laten allebei een trouwring tattooeren, leuker dan zo'n geval bij de juwelier en bovendien floept hij niet van de vinger tijdens het afwassen. Het is mijn derde tattoo, de eerste was tijdens een verblijf in London, ik twijfelde heel erg en liep daarom Portobello Road diverse keren op en neer. In de pub op de hoek nam ik uiteindelijk na het drinken van een aantal bier de beslissing. Door het bier heb ik niets gevoeld van de hele operatie. De tweede was een verjaardagscadeau  in 2003, ik had in die tijd hoge bloeddruk en de tatoeëerder moest mijn huid alsmaar schoon wrijven want het bloed was nogal vloeibaar op dat moment. Nu dus nummer drie en daarna is het mooi geweest, want ik ben tenslotte geen kleurboek. De komkommertijd nadert trouwens zijn einde, en dan ga ik het zeker hebben over de hete herfst, want één ding is zeker, Rutte gaat de kerst niet halen! 

All Day And All Of The Night!

Ik geef zowel gevraagd als ongevraagd mijn mening over van alles, ik ben dus behoorlijk persoonlijk bezig, en daarmee stel ik mij kwetsbaar op. Over een klein aantal zaken schrijf ik nooit, privé- aangelegenheden komen nooit aan bod, want daarmee zou ik naasten kunnen beschadigen, en ik wil nou eenmaal niemand pijn doen binnen de groep mensen die ik lief heb. Toch ga ik een uitzondering maken, want er worden mij de laatste tijd veel vragen gesteld, en dan kan ik de antwoorden beter in één klap naar buiten brengen, is er gelijk geen kans meer op speculaties. Sommige dingen laat ik buiten schot, omdat ze te oninteressant voor woorden zijn, of omdat ze momenteel onder de rechter zijn, en dan kan ik er maar beter niets over zeggen, anders gooi ik mijn eigen glazen in. Het is waar, ik ga trouwen! Op 23 september is het zo ver, we moeten er vroeg voor opstaan, want gratis huwelijken worden vóór de eerste officiële koffiepauze van de ambtenaren voltrokken. Geen poespas met dronken ooms en flirtende tantes, trouwen, koppie koffie en naar huis. Waarom trouwen, jullie kunnen toch ook gaan samenwonen? Dat kan inderdaad en dat doen we dan ook, per 1 augustus gaan we samenwonen. We hebben ruim een half jaar de weekenden met elkaar doorgebracht, en dat smaakte naar meer, veel meer. Daarbij ben ik van mening dat trouwen net dat stapje meer is, noem het maar volledige overgave! We kennen elkaar twee jaar, en vanaf het begin was er een klik, meer zeg ik er niet over, anders denkt iedereen dat ik een softie ben geworden. Trouwen, een korte vakantie en voor niemand een verandering, behalve voor ons. Anders nog?

No Place To Hide!

Nederland is volledig vertokkied! Ik heb er heel erg lang over moeten nadenken voor ik het kon accepteren, slapeloze nachten heb ik ervan gehad, maar een andere conclusie is niet mogelijk. Ik had eigenlijk verwacht dat er door de aanhoudende crisis, een andere tweedeling zou komen, die tussen arm en rijk. Die tweedeling is er wel, het aantal graaiende miljonairs zoals Gerrit Zalm is groeiende, net als het aantal mensen dat naar de voedselbank moet om aan een beetje eten te komen. Toch is het verschil tussen de Tokkies en de rest het meest opvallend. Tokkies hebben schijt aan alles en iedereen, behalve zichzelf, ze kunnen amper denken, zijn nog net niet hersendood en hebben doorgaans een grote bek. Ze kunnen een klein beetje lezen, en daarom lezen ze de Telegraaf, lekker makkelijk met die grote foto's, het is dan ook eigenlijk meer plaatjes kijken dan lezen, wat ze doen. De muziek die ze zichzelf toedienen is Nederlandstalig, ze luisteren naar 100%NL en radio Oranje en heel Volendam heeft zijn populariteit aan de Tokkies te danken. Als de Tokkies kachel zijn, dan horen ze graag de Toppers, Frans Duits, Gordon en andere griezels. In het verkeer zijn de Tokkies levensgevaarlijk, de weg is van hen en als je er iets van zegt, krijg je een klap voor je waffel. Dankzij Geert Wilders zitten er ook veel Tokkies in de politiek, figuren die door je brievenbus plassen omdat ze het niet met je eens zijn en andere kort lontje types. Op televisie worden de Tokkies bediend met programma's als muziek op het plein van de TROS, RTL Boulevard en de gehele programmering van SMS6. Kortom, er valt niet meer aan de Tokkies te ontkomen! Wat we er nog aan kunnen doen? Tokkie-gelegenheden als het strand mijden, net als grote evenementen, maar in de supermarkt kom je ze toch weer tegen. Ik kan alleen maar hopen, dat er een tegenbeweging opstaat, die de strijd aangaat met alle Tokkieterreur, anders wordt de situatie onbeheersbaar!

We're A Happy Family!

Er wordt door de aanhoudende hitte nog amper gelet op de kleding die men aantrekt, als het maar niet te strak zit en het mag bovendien niet te warm zijn, dus zwart blijft in de kledingkast liggen, wachtend op koelere tijden. Mannen met lichtgevende dunne benen en een korte broek uit het wijnjaar nul, ik zie ze meerdere keren op een dag. Ik zag zojuist een vrouw in een partytent voorbij fietsen, kort overhemd en de partytent daaronder, een reclame om geen seks voor het huwelijk te hebben of zoals je wilt, een reclame om heethoofden in één klap rustig te maken! In de vroege ochtenduren gaan de scooters luidtoeterend en in grote getale over het fietspad richting het strand, ze hebben haast, want op televisie werd gezegd dat als het strand vol was, de badplaats zou worden afgesloten. De bestuurders zijn dus op een belangrijke missie, ze moeten er op tijd bij zijn, mede-weggebruikers zien ze daarom over het hoofd en worden gemakshalve in een heg gereden. Aan het begin van de avond herhaalt zich het tafereel, weliswaar omgekeerd want dit keer gaan ze richting huis, opnieuw hebben ze enorme haast, want het vooruitzicht op een douche is heel verleidelijk en daarna moet de barbekoe worden aangemaakt, want in de avonduren willen ze graag crematoriumpje spelen met de buren. De dag wordt rond twaalf uur lallend afgesloten, en na een zware nacht met veel wakker worden vanwege de hitte, begint het tafereel van voren af aan. Veel geld om te besteden is er dit jaar niet, maar vakantie vieren kunnen ze, die Nederlanders!