Pagina's

Totaal aantal pageviews

maandag 24 mei 2010

Daddy Rollin" Stone

Het haar is weer bijna zwart, de coupe is zoals toen, al het andere werk is gedaan, slechts een klein aantal financiĆ«le verplichtingen moeten worden afgerond. In mijn hart en in al mijn gedragingen ben ik altijd de artiest gebleven, zelfs wanneer ik de volgepoepte luiers in de afvalbak deed. Ik hoef mij dus niet echt in te leven in mijn nieuwe rol, wel speel ik veel favoriete muziek via itunes, The Kinks, The Faces, Gary Holton en ik wil mij iets meer verdiepen in de zang bij oude soulmuziek, zoals Sam Cooke of Otis Redding. Op Nu.nl zag ik een fotootje van Ronnie Wood met een veel te jonge vriendin op een Londons Terras, een koude rilling ging over mijn rug, verrek familie! Tentijde van de release van Daily Misery was ik getrouwd en de oudste was drie jaar, ik wilde voor het gezin vechten dus ik koos voor een 9-5 baan, over spijt wil ik het niet hebben, het is nou eenmaal gebeurd. Ik voel dat ik nu iets moet rechtzetten, al zou het mijn allerlaatste kunstje zijn, die cd en de uitgebreide toernee gaan er komen! De meiden weten mij overal te vinden, hetzelfde verhaal geldt voor krullenbol, voor haar ben ik altijd bereikbaar en ik hoop dat er ooit meer inzit, keep on rollin’ Yob!

zondag 23 mei 2010

So It Goes

Het leven als vijftigjarige is vol elan van start gegaan, ik heb een plan gemaakt om buiten de gemeente om uit de financiƫle malaise te komen, ik had nooit schulden en ik moet alleen de schulden uit de periode van dakloosheid wegwerken. Daarnaast weet ik sinds een paar minuten dat er 6 nieuwe nummers van mijn kant worden verlangd voor een nieuw Crybabys album. Als ik schuldenvrij ben geeft dat een gevoel van bewegingsvrijheid om te kunnen gaan en staan waar ik wil. Hond Britta heeft er destijds een vakantie aan vastgeplakt in Ermelo, ik heb besloten dat ze in de herfst van haar leven daar mag blijven wonen. Ze krijgt de verzorging die ik niet kan geven en ze woont samen met een drie jaar jongere lookalike waar ze werkelijk alles mee doet, ze was ruim een jaar lang mijn maatje, god wat haat ik dat woord, maar ik mag niet aan mijn eigen belang denken. Ik zal haar nog vaak bezoeken maar dit is gewoon beter zo. Zelfs de politiek begin ik enigszins te missen, ik ga maar eens bij oud collega Sjakie langs om te kijken of ik iets kan betekenen, zat te doen dus, later!