zaterdag 6 november 2010
The Soundtrack Of My Live
Toen ik een jaar of 35 was kon ik mijn nieuwsgierigheid niet langer bedwingen, ik was anders dan anderen, wat betreft levensinstelling en mentaliteit, kwam puur door de muziek die mij zo had gevormd, ik kwam vaak in London en besloot om mensen met dezelfde ideeën op te zoeken, wat heb ik daar een vrienden aan overgehouden! Ian Carnochan, Knox van The Vibrators, werd een goede vriend, zelfde visie, net zo’n eikel als ik, een goed mensch! Ik heb veel mensen ontmoet, van de zanger van Oasis tot mijn schrijfpartner voor het leven, Honest John Plain. Eindelijk kwam de bevestiging, er waren er meer zoals ik, een belangrijke ontdekking, je moet tenslotte weten wie je bent! Het huwelijk bracht mij op een zijspoor, ik was ineens de verantwoordelijke vader, een rol, want ik had liever met die meiden gespeeld en buren lastig gevallen met belletje trekken. Ik probeer nu alweer een tijdje mijzelf te zijn, oude coupe, oude levensinstelling maar het is wel moeilijk geworden, de maatschappij is anders geworden, bij de supermarkt moet ik bij het afrekenen mijn tas tonen, ik heb haar, wild, langer dan gemiddeld en ruig, dat is nog eens wat anders dan een kale kop, uitermate verdacht! Toch ga ik door op mijn oude levenspad, ik heb het idee dat als het weer iets beter gaat, de onverwachte en absurde gebeurtenissen vanzelf weer komen, heb ik tenminste iets te vertellen als mijn dochters langs komen!
I Only Wrote This Song For You
Zoals altijd is muziek het beste medicijn, jezelf onderdompelen in een poel van verdriet en zelfbeklag is vrij makkelijk, eruit komen is een stuk moeilijker. Als ik mij niet goed voel, dan is dat makkelijk te zien aan mijn huisje, een grote bende, ik heb een weekend om het weer in normale staat terug te brengen. Woensdagmiddag moet ik op het matje komen bij Villex, een antikraakwoningen verhuurder, ze willen geld zien, geld dat er niet is, ik zit niet voor niets bij die stadsbank, het zal een leuk gesprek worden! Ik kwam uit de negatieve spiraal door heel normale dingen, een telefoontje van Hans op vrijdagavond en een foontje vanuit de kliniek in Castricum van Mat, bovenal was het dat mailtje van meissie, tijd niets gehoord of gelezen, gaat het wel goed? Clicks in het hoofd om weer verder te gaan, ik heb ze echt nodig, zonder liefde kan ik niet. En verder, vraagtekens en surprises, als de boel weer clean is, dan denk ik weer een stuk positiever en dat moet van groot belang zijn om mijn stempel te drukken op de toekomst en meissie, dank je!
vrijdag 5 november 2010
Nobody Knows You When Youre Down And Out
Hoi, daar ben ik weer na een enorme radiostilte, ik heb mij in de tussentijd aangemeld bij de stadsbank voor schuldhulpsanering, ik was daar behoorlijk ziek van, voelde het als een persoonlijke nederlaag, er kwam een echte griep overheen en de computer werkte amper of niet. De radiostilte was ook in mijn privé-leven het geval, niemand belde mij, niemand kwam langs, ik voelde mij alleen met mijn verdriet en besloot op een gegeven moment ook maar om het profiel op mijn telefoon op stil te zetten, lekker sippen over mijn eigen verdriet en niemand had daar iets mee te maken! Ik heb wel moeten wennen aan het feit dat ik niets hoorde van oude vrienden, ik ben bang dat ik ze moet vergeten en dat ik bovendien opzoek moet naar een nieuwe manager, als het over een tijdje weer goed gaat, dan ben ik de lachende derde, ik heb nu genoeg van het zelfmedelijden. Dag, pietsie familie, dag oude vrienden, ik ga mijn kop weer overeind houden, en heb vertrouwen in de toekomst, het leven is niet leuk, maar dat geldt voor driekwart van de mensheid, ik heb best wel zin in de toekomst, muziek en schrijven, wedden dat het gaat lukken!
Abonneren op:
Posts (Atom)