Grey Day

Mijn soortgenoten lijken meer en meer op papegaaien! Niet vanwege de vele vrolijke kleuren en zelfs niet vanwege hun fraai geboetseerde snavel, maar het elkaar napraten om vooral niet zelf te hoeven denken. De overheid, de media en de reclame zijn de boosdoeners. Neem nou het weer, ik ben nu 56 jaar en al die jaren is het kwakkelen geweest. Uitzonderingen waren er uiteraard wel, mooie en lange zomers en strenge winters maar doorgaans veel regen, er is werkelijk niets veranderd! De overheid hangt er tegenwoordig codes aan, als je bij de kassa staat, krijg je te horen dat het weer code oranje heeft gekregen en dat je naar huis moet. In de avonduren kijk ik dan schuddebuikend naar buiten, ik zie droge straten en spelende kinderen en weet dat er onzin over ons is uitgestrooid. Neem nou het roken, ik ben veelvuldig in Engeland geweest, en heb mij daar altijd verbaasd over de absurd hoge prijzen, sinds korte tijd doet Nederland daar ook aan. Tot dusver heeft de verkoop een vermogen opgeleverd terwijl de consument gewoon blijft doorroken en hooguit last heeft van een smallere beurs. De overheid komt met diverse anti-rook spotjes in de media en het publiek gelooft meteen dat het waar is, het is tenslotte afkomstig van die betrouwbare ambtenaren! Er stond een auto bij het stoplicht te wachten en toen hij optrok, kreeg ik de inhoud teer van een pakje sigaretten naar binnen, even hoesten! De industrie, vliegtuigen en auto's  mogen dus stinken en de roker niet. Hierbij zweer ik plechtig dat ik tot de laatste adem doorga met roken en mijn gevederde vrienden neem ik nooit meer serieus.

Guncontrol

De meeste mensen hebben te maken met grote zorgen over de toekomst. Die zorgen zijn van uiteenlopende aard maar ze hebben bijna allemaal betrekking op de toekomst. Een toekomst waarin zij hun kinderen zien leven in een wereld die er heel anders uitziet dan nu het geval is, met veel minder geld, minder zorg, minder onderwijs en op regelmatige basis een terroristische aanslag. Die aanslagen zijn bij het tijdsbeeld gaan horen omdat de terrorist op makkelijke manier aan wapens kan komen uit onder andere Amerika. Dat zal ook altijd zo blijven want velen zijn verzot op geld en op wapens en door de verkoop van die wapens kan er winst worden gemaakt. De morele kant van de zaak is voor de wapenhandelaar van ondergeschikt belang, de mens haalt uiteindelijk de trekker van het pistool over, dus de mens is de eindverantwoordelijke. Dat denkt het grootste gedeelte van de wapenhandelaren en zij zien het als hun grondrecht om die situatie zo te houden. Een uitzichtloze situatie is het gevolg. Jongeren zijn de afgelopen jaren met een heel ander probleem geconfronteerd; ze worden massaal veranderd in planten! Niet dat jongeren in een pot worden geboren en dat ze water moeten hebben hoor, jongeren zijn massaal verslaafd geraakt aan hun smartphone, de allernieuwste iPhone moeten ze hebben want die hebben de vrienden en klasgenoten ook! Bellen doen ze er niet mee want dat is zonde van de tijd, het fotogedeelte, de berichten en de spelletjes, daar gaat het om. Jongeren zijn het meest vervreemd geraakt door het fotografie-gedeelte, meerdere keren per minuut wordt er een selfie gemaakt van het eigen gezicht, op vragen of ander intermenselijk verkeer wordt niet gereageerd want ze zijn volledig in beslag genomen. De smartphone is de oorzaak van alle narcistische jongeren, geef ze genoeg eten en drinken voor een maand en je hoort ze niet, net planten! De volgende keer: de selfie-stick

Shot by both Sides

De maand mei is in slaap gevallen! Hevig ronkend en met open mond ligt mei naast mij in bed bij te komen van een oersaaie en geestdodende periode. Het is niet exact aan te geven wat haar uiteindelijk de das heeft omgedaan, maar ik gok toch dat het Nederlands elftal voor haar het spreekwoordelijke nekschot is geweest. Nederland hunkert naar succes en dat begint extreme vormen aan te nemen. Een tennisster die nog nooit in de top 100 van beste speelsters heeft gestaan, werd plotsklaps door tientallen oranje mensen met bosjes wortels op hun hoofd, naar de overwinning geschreeuwd en de coureur die een Grand Prix won door de afwezigheid van noemenswaardige concurrentie, is vanuit het niets onze nationale held op sokken geworden. Dat stelt allemaal nog niets voor want het volk wil tenslotte brood en spelen, maar als dan ook nog eens de televisie met een racekenner op de proppen komt, kan je mij naar de Intensive Care (I.C.)  brengen. De kenner was geen onbekende want hij rijdt minimaal 300 dagen per jaar op het circuit van Zandvoort, hij heeft ooit formule 1 gereden maar dat was geen succes. Jantje Lammers heb ik het over, de man die zelfs met een winkelwagentje crasht in de bocht met de kipkluifjes, die man gaat het publiek vertellen hoe het moet.... Kortom, er gebeurt weinig, het is dat het niet goed is bevallen want eigenlijk hunkert het volk naar een aanslagje, maar dat mag je niet zeggen want de vorige keer is het niet goed bevallen!

Global Warming

De zon is ineens heel heftig gaan schijnen en dat brengt veel Nederlanders in vervoering. " het is altijd patsboem een hittegolf, zonder aankondiging vooraf, zelfs geen code geel", zegt de vrouw die iedere dag loopt te zeuren over het weer, het waait te hard of het regent, nooit is het goed, mooi weer dus ook niet....het is intussen even zomer geweest en dat was erg verfrissend en welkom. De dodenherdenking was voor mij persoonlijk een stuk moeizamer, de strijders zijn inmiddels allemaal uitgestreden, hetgeen  herdacht wordt is dan ook wel erg lang geleden en de vrijheid die is ontstaan is zeer broos en onecht, ik hoef alleen maar Erdogan te zeggen.... Een dag later zat iedereen zich daarom maar klem te zuipen bij een bevrijdingsfestival. Feest en ik, het blijft een slecht huwelijk, bij verjaardagen kan je altijd nog naar de keuken vluchten, bij nationale feesten ligt dat iets anders, dan gaan mensen zich bezatten omdat het zo hoort... Het land was nog even in rep en roer, Ajax was géén landskampioen geworden! Zelfs de godenzonen zijn met hun neus op de feiten gedrukt; je moet er wel wat voor doen, vechten en strijdlust tonen, de wil om te winnen. Het is eigenlijk de ziekte waar heel Nederland aan lijdt, van politiek tot sport en alles er tussenin, actie ondernemen heeft meer resultaat dan achterover leunen. Dat is logisch hè!

Here we are Nowhere

Het is minimaal drie levens geleden, ik zat in de tweede klas van de lagere school en de kalender was de 1967-editie. Ik wilde het klaslokaal binnengaan maar een zeer opgewonden leerkracht stond bij de deur om iedere passant te vertellen dat er een prins was geboren. Volgens de leerkracht was de geboorte heel erg bijzonder omdat het hier ging om een troonopvolger van de koningin. Natuurlijk moest de zittende koningin nog wel even doodgaan en worden opgevolgd door haar dochter, maar daarna was het toch echt de beurt aan de baby! Het is dat ik een beschuit met muisjes kreeg, want ik vond het niet zo'n sterk verhaal en bovendien had ik het niet zo met Koninginnedag. In de daarop volgende jaren werd er nog een bataljon aan prinsjes geboren en dat maakte het voorval nog onbelangrijker dan het in mijn ogen al was. Twee levens later werd de voormalige baby onze koning. Iedereen was een aantal jaren ouder geworden maar verder was er weinig veranderd. De prinsjes waren in de tussenliggende jaren goed getrainde deelnemers aan spelletjes geworden, WC-pot werpen, zaklopen en spijkerpoepen waren hun specialiteit geworden, ze werden onverslaanbaar! De prinsjes waren ook aan de vrouw geraakt, de ene nog onverstaanbaarder dan de ander want zo hoort het aan het koningshuis. Met Wassenaarse kapsels en de air van een airfryer, distantieerden de meisjes zich van het gepeupel dat het moest doen van de bijstand, de prinsesjes konden tenslotte levenslang en op kosten van de staat met een hete aardappel praten. De koningin werd dus een koning, de prinsjes werden mannetjes met een corpsballen hoofd, hun vrouwen kregen vreemde kapsels in de vorm van een hoedje en hun accent is - tot en met heden- voer voor psychologen, de koninginnedag is nog steeds een dag om in bed te blijven en het is vooral zaak om uit de buurt van de oude koningin te blijven want voor je het weet krijgt ze een woedeaanval. Leve de koningin!

No Fun

De bloesem valt als alternatieve sneeuw in de tuin. De wind neemt toe in kracht en het begint te regenen, we zijn weer terug bij af, het is herfst! Een slecht begin van het weekend en wat is het goed bevallen, die paar dagen zonder regen. De taxichauffeur is resoluut, ik moet een halve minuut wachten voor ik instap want dan is de rooklucht weg. Normaal had ik hem de huid vol gescholden en was ik met de bus gegaan maar ik moest naar een afspraak dus ik besloot om wijs te zijn, mijn mond te houden en de man voor de rest van mijn leven te haten, ik was op tijd voor mijn afspraak. In het ziekenhuis zegt de arts dat mijn tandarts zijn werk niet goed gedaan heeft, net als twee dagen geleden tijdens het bezoek aan de verpleegkundige die geen goed woord overhad voor haar voorganger. Het is vrijdag maar de 13de ligt echt een paar dagen achter de rug, toch doet de wekker niets aan het einde van mijn middagtukkie, dus later uit bed en achter de feiten aanlopen. Boodschappen op een hol en draf om de verloren tijd in te halen en in de avonduren blijkt dat de Duitse minister-president aan het samenspannen is met Europa's nieuwe Hitler. Frau Merkel ziet eruit als een afgrijselijke tante die elk verjaardag weet te verstieren met haar rotopmerkingen, ze zou eigenlijk na de ochtenddouche op de citroenpers gezet moeten worden om het gif eruit te halen, maar die bezuinigingen in de zorg hè.... De nieuwe Europese Hitler heet Erdogan, hij heeft in zijn eentje de persvrijheid de nek omgedraaid door allerlei journalisten gevangen te zetten en kranten die het niet met hem eens zijn worden verboden. We mogen niets kwaads over hem zeggen anders krijgen we een proces aan de broek, de viespeuk met zijn rotkop, dat pokdalige gezicht waarbij je automatisch moet denken aan een slechte adem van warme geitenmelk vermengt met knoflook, dat wanstaltige mens mag ik niet meer beledigen. De rest van de avond was best wel leuk!

The Prettiest Star

Daar ben ik weer, terug van weggeweest! Al het nieuws is bezonken en ik heb kracht opgedaan om de toekomst te verwelkomen. Veel is er niet veranderd, het terrorisme gaat gewoon door, met Brussel als voorlopig laatste wapenfeit, er zijn veel doden gevallen, niet alleen bij aanslagen want mensen gaan ook wel eens in bed dood. De grootste muzikant en de grootste voetballer zijn overleden en dat heeft zijn sporen nagelaten. Zo was de muzikant op mijn twaalfde in het leven gekomen om mij op mijn 55ste te verlaten, zijn songteksten en verhalen in interviews vormden grotendeels mijn opvoeding, het overlijden heeft een gigantische indruk achtergelaten....het overlijden van iemand uit de naaste omgeving was hopelijk de laatste gang naar een crematorium voor langere tijd, het is tijd om te leven, 2016 mag niet in mineur voorbijgaan! De 6e april is voor mij als de 1ste januari, een nieuw begin en uiteraard ben ik niet gestopt met roken.