Big Ass Strikes Again

Nederland heeft de strijd tegen vet definitief verloren, na twee uur mensen kijken in een drukke winkelstraat mag ik die conclusie zonder meer trekken. Softijs, bakken patat, mega glazen frisdrank trokken voorbij, vastgehouden door mensen met blubberbuiken en giga billen. Ik kijk graag naar mensen in het centrum, toch werd het mij te gortig na 2 uur. Nederland gaat in een rap tempo Amerika achterna met haar supersized meals en ontploffende weegschalen. Ik ben ook veel te dik geweest na mijn beroerte, ik was in record tijd 40 kilo zwaarder en ik vond het walgelijk, mijn kleren pasten niet meer en ik liep aldoor in trainingspakken. Na mijn huwelijk was ik na anderhalf jaar weer op mijn oude gewicht, ik vond het een genot om weer strakke zwarte jeans te kunnen kopen en inmiddels heb ik ook weer een strakke buik. Ik snap werkelijk niet dat mensen zich zoiets kunnen aandoen, als het nou nog om een ziekte zou gaan dan kon ik het begrijpen, maar om jezelf zo vol te vreten dat alles gaat blubberen, enfin, ze zullen over een tijdje wel uit elkaar spatten, ik ga het dan niet opruimen hoor! Ik heb wel makkelijk praten want momenteel leef ik op bruin brood en zelfgemaakte ijsthee, iedere ochtend is de buik weer iets strakker en ik moet zeggen dat het mij goed bevalt, als ik maar 8 bruine boterhammen per dag heb, meer heeft een mens echt niet nodig!

Here Comes The Weekend

Het openbare leven is ineens enorm veranderd, mensen zeggen elkaar gedag of zwaaien naar elkaar, sport verbroederd, kon het Nederlands elftal maar elke dag de halve finale bereiken! Ik moest naar de Hout, het grootste stadspark in Haarlem, het werd ineens echt als plaats gebruikt waar mensen samenkomen, om te barbequen, te sporten of om gewoon uit te puffen van alle hitte, het leek wel Hydepark! Ik kon er een handje shag krijgen van een kennis, grote mazzel, want ik zat volledig zonder. Ik heb deze week weliswaar mijn fooi van 40 euro gekregen, maar dat is allang op, het warme weer maakt dorstig en bovendien heb ik een föhn gekocht, dan gaat het geld snel op. Volgende week ga ik mij toch maar eens melden bij de voedselbank, eindelijk krijg ik dan weer wat voorraad in mijn kasten en dat moet haast wel een goed gevoel geven. Van iemand uit de gemeenteraad, naar iemand die bij de voedselbank komt, binnen een half jaar ben ik volledig blut gemaakt, het zal wel een nieuw record zijn. Ik heb geen rare dingen gedaan, het enige stomme is eigenlijk mijn contract met de stadsbank geweest, een moetje, want het was een glasharde eis van mijn verhuurder, een club die antikraak woningen verhuurt. De gemeente nam alles op zich, rekeningen zouden worden betaald en ik zou geleidelijk afbetalen, het tegenovergestelde is gebeurd, de gemeente betaalde niks en bijna alle voorzieningen zijn afgesloten, ja, de gemeente Haarlem is een club waar je goed zaken mee kunt doen! Toch heeft het wel iets, ik weet nu wat het is om goed in de shit te zitten, goed voor als ik terugkeer in de politiek, want dan ben ik ervaringsdeskundige. Overleven is trouwens best wel grappig want iedere dag is het weer de vraag of het lukt!

Mixed Emotions

Wat een bizarre dag, echt eentje voor in de boekjes, heerlijk weer, maar het eten was op.
Mijn stille liefde gezien en geld voor brood gekregen, met brood thuisgekomen en daar kreeg ik nog een halfje van een kennis. Het draadloze netwerk tijden uit de lucht en tot overmaat van ramp zus en zwager die uit elkaar gaan, oh nee, mijn shag is ook op, een kleine ramp. Uitelkaar gaan is nooit leuk, al die gevoelens die moeten worden verwerkt, bovendien een kind en die zijn doorgaans de dupe van alle ellende, het kind hield uiteraard van beiden, waar moet het kind met zijn loyaliteit heen? Niet leuk is een te softe term voor zoiets, het is knap klote! Het centrum was daarentegen een genot om daar te zijn, heerlijk kijken naar de flanerende mensen, salaristijd voor iedereen behalve ik, dus iedereen was in een goeie bui, een dagje uitpuffen van wekenlang saai voetbal, slechte keepers en nog slechtere scheidsrechters. Ik sluit maar eens af met een nummer van de CryBabys, het vertolkt mijn gevoelens eigenlijk het beste, Sons and Daughters

There's a place in the city they call the Archway
Where we rented three rooms for a dollar a day
and I worked semi-skilled at the capstans for years
And my wife was a good woman but the love disappeared

Sons and Daughters, Daughters and Sons
When a marriage goes down they're the loneliest ones
Sons and Daughters, Daughters and Sons
How I hope they can cope with the damage I've done

I found me a band, I went out on tour
So the kids wouldn't know I was with them no more
When they said, "Where's me dad?" She'd say, "He's a star!"
Oh if only stars knew what fools they all are.

Sons and Daughters, Daughters and Sons
When a marriage goes down they're the loneliest ones
Sons and Daughters, Daughters and Sons
How I hope they can cope with the damage I've done

I got a new contract, I got a new life
No more capstans for me and I've got a new wife
Sometimes she gets angry, says she wants a family
Then that nightmare returns like a ghost haunting me

Sons and Daughters, Daughters and Sons
When a marriage breaks up you're the loneliest ones
Sons and Daughters, Daughters and Sons
How I hope you all cope with the damage we done

UPC, Eat Your Heart Out!

Een wonder, een andere benaming is niet op zijn plaats, ik heb mijn mobieltje terug! Het ding is gisteren per abuis in de tas van mijn ex belandt en vanochtend kreeg ik hem terug. Zo’n ding is normaal gesproken niet zo belangrijk, maar de opgeslagen nummers zijn dat wel. Anyway, foon terug, elektrische gitaar goddank niet in de verkoop, ik blij! Door dit voorval ben ik eens gaan nadenken over UPC, ik had telefoon, internet en tv van die club, zonde van het geld want internet pluk ik gratis uit de lucht, tv is gratis sinds ik een kabelkastje aan diggelen heb getrapt en de telefoon, ach, dan gebruik ik dat prepaid ding toch! Kortom, weg met die oplichters van UPC. In mijn radiotijd heb ik acht jaar geleden een proces tegen ze aangespannen namens kabelkijkend Haarlem, helemaal officieel, met een advocaat en er waren ruim driehonderd Haarlemmers en de programmacommissie die de actie steunden, in een vlaag van totale verstandsverbijstering heb ik drie maanden geleden dat pakket besteld en nu ligt alles in mijn grijsbak. Ik weet wel hoe het is zo is gekomen hoor, ik wilde braaf zijn, betalen voor al die onzin, gelukkig heb ik het licht gezien, UPC, eat your heart out!

No Regrets

Morgen gaat mijn elektrische gitaar naar de 2e hands winkel, mijn akoestische gitaar gaat nooit in de verkoop, maar de elektrische, het moet maar. Tijdens een bezoek met mijn kinderen aan Mc Donalds is zojuist mijn mobieltje gestolen, met UPC kan ik niet meer bellen omdat de rekening nog steeds niet is betaald door de gemeente Haarlem. Een mobieltje heb ik hoe dan ook nodig, want ik moet bereikbaar zijn, niet voor de gemeente hoor, die sturen maar lekker een brief! Ik ga er trouwens steeds makkelijker mee om, met het afstand doen van dingen, toen ik bij de krakers wegging ben ik voor een klein vermogen kwijtgeraakt, al mijn kleding, een digitaal fototoestel, een videocamera, een grote koektrommel met medicijnen, een dvd speler, pannen, keukengerei en nog heel veel meer. De spullen zijn zogenaamd onvindbaar, nou ja, het zal wel, alhoewel ik die cd box van Herman Brood toch wel heel erg mis. Mijn oudste gaat met de familie van een vriendinnetje op vakantie, ze had een eigen identiteitskaart nodig en ze moest daarvoor mijn toestemming hebben, daarna ging we naar de hamburgertent en daar kreeg in mijn vaderdagcadeautjes. Zelfgemaakte cadeautjes en dat zijn altijd de leukste, mijn jongste kwam voor de eerste keer zelfstandig met de fiets, dat heeft voor mij de diefstal van mijn mobiel volledig vergoed!