Cast Of Thousands

Ik heb daarnet heerlijk gesnuffeld in mijn tuintje, het ruikt altijd zo lekker als de boel nat wordt na een periode van droogte. Mijn onkruid hing de afgelopen dagen helemaal slap, het zal nu wel weer goed worden. Dat voetbaltoernooi blijft vreemd, voor het eerst sinds 1974, heb ik geen hekel aan de Duitsers, ze zijn niet arrogant of hautain en bovendien spelen ze heel erg verfrissend. Als ik in Dusseldorf ben, gaan we altijd bij Fortuna, de plaatselijke club kijken, daar kan het ook mee te maken hebben, ik ben Duitsers meer gaan waarderen. Morgen volgt de apotheose van het toernooi en daarna val ik waarschijnlijk in een diep gat. Ik denk dat ik alles wat ik kon zien ook daadwerkelijk heb gezien, meestal alleen en 10 dagen in de biblebelt. Ik was vanmiddag in het centrum, dat doe ik elke zaterdag, even mensen kijken. Het centrum ademde helemaal oranje, veel oranje shirtjes, af en toe een oranje gespoten kapsel en het mooiste was toch wel dat knappe meisje in een oranje jurkje. De spanning tot de finale is eigenlijk overal te snijden, iedereen heeft het maar over een ding, in de winkels, op straat en op het bankje waar ik zat, Nederland is morgen wereldkampioen, ik gun het ze, zeker van Bronckhorst, morgen ga ik in ieder geval vermoeid naar bed, daarna snurk ik zo heerlijk!

Hot, Hot, Hot!

In 1992 verliet ik mijn eerste gekochte huis, ik kreeg een andere baan bij dezelfde werkgever en ik vertrok voor 6 jaar naar het verre oosten, eerst drie jaar Almelo en daarna drie jaar Doetinchem. In Almelo had ik een heel groot huis, vier slaapkamers en zowel aan de voor- als aan de achterkant een dakterras. Ik verhuisde in april en ik viel gelijk met mijn neus in de boter, want moeder……wat was het daar heet! Ik kreeg drie zomers achtereen een hittegolf voor mijn kiezen, 35 graden was in die periode heel normaal, in ieder vertrek had ik een windmolentje neergezet, en het was pas lekker in huis na 11 uur in de avond. Ik moest er vandaag ineens aan denken omdat het nu ook behoorlijk warm is, het is lang terug, maar in mijn hoofd is het alsof het zich gisteren heeft afgespeeld. Het was daar relaxed wonen, de mensen zijn er minder gejaagd en men gaat gemoedelijker met elkaar om. Voor mij was het leven daar te relaxed, ik ben meer iemand voor de grote stad, niet voor niets ga ik altijd naar London op vakantie, ik wil drukte om mij heen, ik moet politiesirenes horen en ik wil botsingen zien, liefst ieder uur, want je gaat niet voor niets naar een wereldstad!

You Can't Hurt A Memory

Er zijn van die dagen dat alle mogelijke ellende op je pad komt, geen of weinig eten, onverwachte rekeningen, rot weer en tot overmaat van ramp zit op zo’n dag mijn haar waardeloos! Waar het aan ligt, karma, de stand van de maand of whatever, schiet mij maar lek. Het omgekeerde is natuurlijk ook mogelijk, het is inmiddels donderdag, maar ik heb deze week nog geen enkele tegenslag gehad, er is eten, drinken en shag, ik heb een heleboel leuke mensen ontmoet en alles verloopt vlekkeloos. Ik heb deze week -voor mijn doen- veel afspraken, elke dag is er wel wat, de belastingen, een intake bij de voedselbank, een afspraak bij woonservice en een afspraak in het ziekenhuis, niet erg hoor, het gaat om papieren! De man die mij hielp bij de intake voor de voedselbank was helemaal verbaasd toen hij hoorde dat ik in 2007 een beroerte heb gehad, de eerste keer dat ik zoiets te horen kreeg, ik heb er dan ook heel hard voor gewerkt om alle naweeën kwijt te raken en inmiddels doet alles het weer. Ik ga trouwens een geheim met jullie delen, niet verder vertellen, want dan komt er rottigheid van. De vrouw die mij destijds zo woedend maakte, dat ik uit de SP stapte, gaat nu zelf het zinkende schip verlaten. Ze is nu nog op vakantie, na haar vakantie krijgt haar club een brief waarin zij laat weten dat ze stopt. Ze zal aardig wat persaandacht krijgen want ze was tot voor kort wethouder. Ik dacht, ik deel het geheim met jullie, want wat zullen er veel mensen zijn die een zucht van verlichting slaken, maak ik hun dag weer goed!

Happy

Ik heb zojuist even mijn vingers gebruikt, nadat ik op mijn 21ste de woning van mijn ouders verliet om een plekje te veroveren in de grote boze mensenwereld, zit ik nu in mijn 10de woning. Ik moet zeggen dat ik nog nooit ergens zo lekker en ongedwongen heb gewoond, ik woon antikraak, heb een tijdelijk contract tot medio september, daar heeft het echter niets mee te maken, in deze buurt is de integratie perfect gelukt, er wonen heel veel buitenlanders, maar iedereen gaat goed met elkaar om, er is respect voor elkaar, men komt voor elkaar op en als het nodig is dan steunt men elkaar, kortom, de perfecte locatie om te wonen! Vooraf had ik mijn bedenkingen, een flatje, weliswaar op de begane grond, maar toch, en dan de buurt, bekend om de vele junks en zo waren er nog veel meer vooroordelen. Niets van dat alles, en ach, junks zijn betrouwbaarder dan ambtenaren of de zogenaamde gegoede mensen! Dan het voetbal, momenteel kan je daar niet omheen of je moet in een bunker wonen, In 1974 zat ik bij Opa, in 1978 zat ik bij buurman Leen, op zondag is de derde keer, vrij uniek, ik denk dat iedereen in de gemeenschappelijke tuin gaat zitten, net als gisteren na afloop, super gezellig, de hufters in de samenleving zoals Rutte en Wilders worden gelogenstraft, een voor allen, allen voor een, dank je wel, voetbal!A

Just Another Girl

Ik ga straks naar mijn belastingman, ik ben aan de beurt voor de belasting van 2009 en ik verwacht dat ik daarmee voor een groot deel uit de shit kom. Harrie heeft heel lang bij de belastingen gewerkt en heeft in die periode een enorme hekel aan ze gekregen, het is een sport voor hem om ze aan alle kanten te pakken, en zoveel mogelijk terug te krijgen voor zijn klanten. Komt mooi uit, kan ik alle ellende afbetalen en geld opzij zetten voor mijn reizen naar Engeland en Frankrijk. Vooraf open ik wel een extra rekening bij mijn bank want anders verdwijnt alles in de grijpgrage handjes van de stadsbank en dat moet ik voorkomen. Gisteren kreeg ik 10 euro in plaats van 5, shag, brood, worstjes, drinken en bakboter, wat was ik blij, eindelijk weer eens warm eten! De hulp van kennissen is fenomenaal, vrienden daarentegen, laten het grotendeels afweten, ze denken waarschijnlijk dat het een gebed zonder eind is, ik kan ze hierbij vertellen dat het einde nabij is! Ik leer mensen wel goed kennen in deze periode, veel loze woorden, zoals: ik wil niet dat vrienden het moeilijk hebben, dan steun ik ze, de waarheid is anders, als vriendin het er niet mee eens is, dan is het over en uit! Vanavond is het tijd voor geheel andere zaken, ik activeer dan mijn aquarium om voetbal te kijken, ik hoop dat ik dit keer eens niet in slaap val vanwege het saaie spel, ik zou eigenlijk mijn neefie moeten inhuren, die toetert mij wel wakker met zijn oranje vuvuzela!

Poor Boy

Ik heb het nog vrij lang kunnen uitstellen, maar mijn maag liet mij geen keus: naar de voedselbank, kreng! Ik zit vanaf vorige week donderdag op water en brood, aanvankelijk met pindakaas maar dat was zaterdag op. Ik heb iedere dag wat brood gekregen van bekenden en daarmee kon ik het redden. Roken was helemaal een ramp, vanaf zaterdag heb ik een groot pak halve zware shag kruimeltjes, je krijgt er een vieze smaak van in de mond en bovendien ben ik een zware shag roker. De voedselbank dus, uiteraard had de sociale dienst geen informatie, een verkeerd adres, daar kon ik het mee doen. Internet gaf wel de juiste aanwijzingen, op naar het hoofdkwartier, ik kreeg daar te horen dat ik er absoluut voor in aanmerking kom, even bij de buren, een sociale club, inschrijven en dan is er morgen een voedselpakket. Niet dus, ze gingen officieel en interessant doen, eerst maar eens opzoeken of ik er wel voor in aanmerking kom en daarna werd de agenda getrokken, donderdag terugkomen, ik loop dus mijn pakket van dinsdag mis. Goddank werd ik bij de sociale club geholpen door een man, mijn voormalige hospita, de paranoïde muts die een schuurtje voor 500 euro in de maand verhuurt, werkt daar ook en dan was ik weggelopen. Buiten kreeg ik van een man een zwaar sjekkie en op de terugweg besloot ik om even langs Mike, mijn oude bovenbuurman te rijden. Als we in nood zitten dan kloppen we bijelkaar aan. Hij komt zometeen 5 euro brengen en dat is een pak shag en een heel brood, genoeg tot donderdag want dan staat mijn fooi op de rekening, gelukkig zijn er nog goeie mensen al zijn ze zwaar in de minderheid!

Punk Is Dead.......But I'm Still Dying

De zondag is toch wel de dag van het meimeren. Het begon allemaal vrij normaal, vroeg op en kort daarna mijn oudste die belde, huis grondig schoonmaken, want tijdens de hitte had ik daar geen puf voor en daarna was ik klaar, geen voetbal in mijn aquarium, geen bezoek aan het centrum want daar heb ik vandaag niets te zoeken, geen kennissen over de vloer, eten na vanavond volledig op, de shag die ik rook bestaat uit kruimels die ik heb gekregen, af en toe denk ik, wat doe ik hier nog en ontbreekt alle lust, ik denk aan de verloofdes die zijn overleden, Urmie, de moeder van mijn overleden zoon, Caren, die ik met de dag meer mis, een heleboel vrienden uit het muziekwereldje, allemaal herinneringen aan betere tijden, ik vraag mij af of het ooit nog beter zal zijn want ik zit in een wurggreep, 40 euro in de week, veel te weinig om normaal van te leven. Ik heb het ooit heel goed gehad, het geld wilde gewoon niet op, ik had nog genoeg en daarna kwam er weer zo’n smak geld. Ik ben vanaf mijn prille jeugd een muziekliefhebber, gedurende de rijke jaren kocht ik wel 5 cd’s per week. Gisteren was ik na tijden weer eens in een cd winkel, er zijn er niet veel meer, ik kon uiteraard alleen maar kijken, kopen kan niet meer. Concerten, ik heb er honderden gezien, ik kan nu alleen nog maar naar de aankondigingposters bekijken, zelfs het goedkoopste concert is te duur. Toch heb ik mij in geen jaren zo gezond gevoeld, ik loop weer normaal, ben mijn pens kwijt, alles doet het weer normaal. Soms is het kennelijk moeilijk om daar dankbaar voor te zijn. Ik denk dat ik maar eens ga zwartvliegen!