Een Optimistische Start

Het nieuwe jaar is super begonnen met twee lieve vriendinnen in de oudejaarsnacht en mijn eigen meiden op nieuwjaarsdag. Daarna nog een nieuwjaarsconcert met een topvriendin en nu kan 2010 beginnen. Ik ben altijd al een muziekliefhebber geweest maar ik wist niet dat klassieke muziek zo mooi kon zijn, het publiek zou alleen iets minder serieus moeten kijken. Ik heb het verblijf in mijn poppenhuisje tot half januari weten te rekken, nu is er genoeg tijd om de instanties hun werk te laten doen, kortom alles staat op de rit! Ik heb mij met die eigen partij het nodige op de hals gehaald, er zijn zoveel afspraken in de eerste week van het nieuwe jaar dat het lijkt alsof ik weer werk! Ik denk dat ik mij moet gaan realiseren dat er mensen zijn die dit ook echt als werk zien, ik heb werk altijd gezien als iets met een broodtrommeltje, een thermosfles en veel druppels zweet maar lunchen in restaurants en ploeteren op je computer totdat je vierkante ogen hebt schijnt ook te worden betaald en als werk te worden beschouwd, vooruit maar! Goede voornemens doe ik niet aan voor het nieuwe jaar. Ik blijf lekker roken want als ik een joint neem zit daar een pietsie tabak in en ik doe drie dagen met een pakje. De joints moet ik nemen van de dokter en ik rook niet meer als een ketter. Er zijn wel plannen om de boel anders te gaan aanpakken maar dat zie ik niet als een goed voornemen. Als ik mijn woning eindelijk heb dan is dat voor mij en hond, wat er eventueel in de loop van de tijd bijkomt dat zien wij wel maar hond en ik gaan samen van start! Een optimistische start!

Help de Hospita is Krankzinnig!

Het jaar is niet eens voorbij of er dient zich een nieuw en onverwacht probleem aan: ik moet met onmiddellijke ingang weg uit mijn poppenhuisje. Eergisteren zei de hospita dat ik de laatste maand huur mocht laten zitten als ik maar een paar daagjes voor de 17 januari zou vertrekken. Gisteren kreeg ik een mail waarin stond dat ik de huur niet kan betalen en dat ik op 3 januari weg moet. Ze kwam ook nog even compleet hysterisch naar mijn kamertje om in een keihard janken uit te barsten. Afgelopen nacht zette ze de cv op koud waardoor het hier nog maar 10 graden is. De afgelopen week zijn er twee kijkers geweest en ik denk dat de hospita meer kan vangen. Een onverwacht probleem want waar moet je naar toe met een hond en 5 kratjes huisraad. Bij de gemeente hoef ik nu niet aan te kloppen want die zijn dicht tot 4 januari. Wat te doen, mijn manager is er niet dus die hoef ik niet te bellen, kraken, ik kan collega Sjakie bellen. Eerst veel zwarte koffie drinken dan komt er een idee!

Hoera 2009 is VoorBij

Ik heb aan heel veel termen zitten denken maar ik denk toch dat het woord noodzakelijk het beste is, 2009 was een noodzakelijk jaar! Ik heb veel dingen geleerd het afgelopen jaar, over mijzelf en over het leven in het algemeen. Dat krijg je, als je bent veroordeeld om een jaar lang in een kleine ruimte te leven. Dan ga je over veel dingen nadenken en uiteindelijk hoop je er beter uit te komen dan toen je er in ging. Ik ging erin toen het huwelijk was afgelopen en ik had nog veel naweeën van mijn beroerte. Ik ga eruit vol met plannen en ideeën voor de toekomst, de buik ben ik kwijtgeraakt dus ik draag weer normale kleding en ik heb mij schuldenvrij door de recessie heen geworsteld, een prestatie op zich. Een jaar zonder hoogtepunten, wel veel goede herinneringen. Het volgende jaar zal veel spectaculairder zijn want dan is er eindelijk een huis om te wonen en in lief te hebben, er zijn natuurlijk de verkiezingen en ik ga weer muziek maken. Ik hoop op een zomer die al in mei begint met veel warm weer en leuke terrasjes. Ik hoop op een mooie kinderkamer zodat de meiden eindelijk eens kunnen slapen bij hun vader, ik hoop op een sensationeel WK met een finale Nederland-Engeland, ik hoop op een heerlijk 2010 met een goede gezondheid en buitengewoon veel liefde, ik hoop dat Balkenende eindelijk valt maar nu eerst oliebollen eten!