Punkrock Will Never Die!

Ik heb wel eens eerder zo’n periode gehad waarin ik amper geld had, drie jaar voor mijn huwelijk woonde ik in Doetinchem, ik heb in totaal zes jaar buiten Haarlem gewoond in verband met mijn werk. Toen het werk stopte zat ik zwaar in de problemen, een groot huis, een auto, een zwangere verloofde en geen geld. In de auto zat geen benzine meer en we smachtten naar nicotine, peukies van straat werden verzameld om nieuwe sjekkies te draaien maar op een gegeven moment was ik het zat. Ik woonde op een woonerf en daar was nog zo’n ouderwetse SRV boer, achterop zijn wagen stonden lege kratjes, er zat een grote zwarte riem omheen om de boel bij elkaar te houden. Ik reed hem met mijn opoefiets tegemoet, wachtte tot hij genoeg klanten had, pakte twee lege kratjes, eentje onder de snelbinders, de ander in mijn hand, en reed zo snel mogelijk naar de emballage van de dichtstbijzijnde AH. De SRV boer had toch iets bemerkt, houdt de dief, houdt de dief, niets mee te maken, bij de AH heb ik een heerlijke maaltijd en twee pakjes sigaretten gekocht. Doetinchem heeft mij een paar maanden later letterlijk uitgekotst, de auto werd ingenomen door de verkoper, elektriciteit en licht werden afgesloten en uiteindelijk werd het huis begin december ontruimd, toch was het een hele leuke periode, veel goeie herinneringen, mijn band een half jaar in huis omdat we cd opnames hadden in Nederland, de vakanties met Caren, de zwangerschap, alle schelmenstreken, ik zou het zo weer overdoen!

First Time

Van zweetbandje naar regenjack en dat binnen twee weken, de weersverandering gaat dit keer wel erg snel, weer om binnen te blijven, huisje schoon te maken en te keutelen. Ik heb een foto van een paar jaar oud gescand en gedownload, overleg in de kleedkamer voor een optreden, het was een bijzonder optreden, speciaal op verzoek gingen we een keer unplugged, muziek zonder stekkers, nou ja, die drie microfoons hadden wel een stekker, voor de rest was alles akoesties. We waren eigenlijk gewend om een muur van geluid te hebben, versterkers voluit en de man achter de knoppen maakte er wel een mooie zaalmix van, dit keer mooi niet, we stonden in ons nakie! Het was wel kicken, genoeg publiciteit want we waren op de radio geweest en in het tegenover gelegen hotel zijn we geïnterviewd door iemand van een muziektijdschrift, zo worden we in Duitsland ook altijd behandeld, dus het voelde goed. In ons eigen hotel zaten tien jongens van Backstage Pass, allemaal fans, een paar uit Engeland, een Schot, vier uit Noorwegen en een paar Italianen. Wij waren met zijn drieën, John, Vom en ik, het optreden was te gek, meezingend publiek en een toegift van drie kwartier, na afloop is de hotelkamer niet afgebroken maar een puinhoop was het wel, de dronken Schot was van de trap gevallen met zes bierpullen dus de entree van het hotel zag er ook niet meer brandschoon uit. Moeten we nog maar eens doen, zo’n akoesties optreden, ik weet nu tenslotte hoe je foto’s moet scannen!

Summer Is Over

Ik werd vanochtend wakker van een kletterende regenbui, het werkte op mijn blaas, als een speer uit bed en op volle kracht naar de wc. Mijn dochters hadden vandaag hun eerste schooldag, de files zijn weer op normale grootte, ik denk dat de zomer grotendeels voorbij is. Op sportgebied vond ik de zomer ronduit teleurstellend, naar het voetbal heb ik zelfs reikhalzend uitgekeken, de Nederlandse competitie is tot dusver veel leuker om te zien dan het WK, wat heb ik mij zitten ergeren en verbijten! De zomer was voor mij ook de periode waarin ik mij realiseerde dat ik niets te zoeken heb bij de Stadsbank, ze hebben mij alleen maar armer gemaakt, ik heb er nog een beste klus aan om alles weer recht te zetten, ik oktober hoop ik daarmee klaar te zijn, nogmaals, een beste klus die veel energie kost, ik kom nog maar amper aan mijn gitaar toe. De zomer was voor mij ook het afscheid van Brit, ik moet nog heel vaak aan haar denken, de goeie herinneringen hebben het inmiddels overgenomen van de gedachten aan het gekerm, als haar gewrichten over elkaar gingen, dan gilde zij het uit. Goed nummer trouwens, Summer Is Over, een juweeltje van Dusty Springfield, ik denk de toekomstige soundtrack van de herfst!

Wasted Lives

Ik heb mijzelf anderhalve dag op pauze gezet, lekker eten en drinken, muziek luisteren en tv kijken, meer heb ik niet uitgevoerd en de batterij is weer opgeladen. Op vrijdagavond voelde ik alle beslommeringen wegzakken, inmiddels ben ik weer gezond bezig, ik heb een grote berg spinazie gegeten, wat goed is geweest voor Popeye, moet ook goed voor mij zijn! In het centrum was het vier dagen lang feest, een jazz festival, ik heb alleen maar opbouw werkzaamheden gezien toen ik een kusje ophaalde, het is ook niets voor mij, van die borrelnootjes jazz, veel dixieland, echte middle of the road muziek, ooit heb ik op het festival Jan Akkerman geïnterviewd, in die tijd stond Hans Dulfer ook regelmatig op de programmering, het was allemaal een stuk gewaagder, heel wat anders dan de mensen die nu op de programmering staan, het is alsof ze zijn weggelopen uit een Grolsch reclame, als het dan toch enigszins authentiek moet zijn dan geef ik de voorkeur aan een bluesfestival, daar heb ik minder een borrelnootjesgevoel bij, het liefst zie ik natuurlijk een rockfestival, maar ik denk dat dan alle middle of the road stelletjes naar huis worden gejaagd, niet goed voor de omzet!