Pagina's

Totaal aantal pageviews

vrijdag 25 juni 2010

If The Kids Are United!

Na de MAVO en de HAVO, ging ik naar de lerarenopleiding in Amsterdam, ik deed daar 5 jaar over, en met 3 diploma’s stapte ik de wilde wereld in. Ik heb dus aardig wat geleerd maar weet je waar ik nou het meest van heb geleerd? Van Sham 69 en van Pieter! Sham 69 had in 1978 een nummer 1 hit in Engel and, met het nummer If The Kids Are United, They Will Never Be Devided, het is een soort van levensmotto voor mij geworden, als je bent verenigd, ben je sterker dan ik je eentje, het geldt eigenlijk voor alles, voor een leefsituatie, maar ook in de grote boze wereld, waar je als arbeider absoluut moet zijn verenigd want anders draait je baas je met het grootste gemak de nek om, je verhuurder knalt je met het grootste gemak uit je woning, en als je niet bent verenigd, dan ben je in recordtijd dakloos. Na een kleine 20 jaar aan betaalde baantjes, was het tijd voor de politiek, ik zat bij de SP, en daar bemande ik de hulpdienst, mensen met problemen, konden op afspraak langskomen in het fractiekamertje, en dan gingen we de problemen te lijf, tientallen mensen heb ik geholpen bij hun problemen, en in veelal de meeste gevallen kwamen we tot een positief resultaat. Het grootste succes was een permanente verblijfstatus voor een vrouw uit Irak, al haar verzoeken waren tot op dat moment afgewezen, maar na een lange tijd van instanties bestoken, gingen zij overstag, ze is trouwens een verrijking voor het land, want god, wat is ze mooi!

woensdag 23 juni 2010

The Red, The White And The Blue

Zelfs hier op de Bible Belt heb je een vogeltjesbuurt, ik moest er doorheen toen ik op weg was naar de buurtsuper. Uiteraard ging het mis, ik dacht dat ik een pad was ingedoken, maar ik belandde in de achtertuin van een Christelijk gezin, vader en zoon hadden een tafeltennistafel buitengezet, en waren daar een potje aan het tafelen. Na twee glaasjes Ranja en de nodige wedstrijdbeschouwingen, moest ik er vandoor want de wedstrijd van mijn favoriete England stond op losbarsten. Bij de buurtsuper had ik opnieuw last van oponthoud, twee jochies, omhuld door een gigantische wolk van goedkope aftershave, probeerden een afspraak te maken met een knappe medewerkster, ik dacht, ik zal het ze effies voordoen, dus ik vroeg waar ze de frieten had verstopt, onderweg naar de frieten trok ik mijn blik aan charmes open, totdat ik mij realiseerde dat er belangrijkere dingen waren, kortom, geen afspraak gemaakt, en toen ik thuiskwam hoorde ik dat het een meisje uit Goede Tijden, Slechte Tijden is, Vicky heet ze daar, hier op de Bible Belt is het Liza. Pech voor Liza, Rooney is toch net effies belangrijker, volgende keer beter. Ik kijk trouwens nooit naar die ellende en bovendien zit mijn kanalenzoeker vastgeroest op Nederland 3. Het gaat trouwens goed met England, het is nu rust, en ze staan op voorsprong, gelukkig maar, met een nederlaag zou ik nooit meer kunnen thuiskomen. Het is hier trouwens heel erg fijn, mijn familie en de honden, meer groen dan in de rest van Nederland bij elkaar, en ze hebben hier elke dag eten en drinken, toch mis ik de uitlaatgassen en de flats, ik mis ook nog een persoon, maar wie dat is zeg ik lekker niet! Zondag vlieg ik weer terug met zwaag in zijn privé jet, Haarlem is dan wel genoeg uitgerust, en als dat al niet het geval is dan hebben ze lekker pech! Trouwens, niet doorvertellen hoor,
dat stinkjoch uit de buurtsuper mag van zijn ouders niet op zondag afspreken, grappig hè?

maandag 21 juni 2010

Terminal Love

Ik ben geen hartvochtig type, allesbehalve, je zou het wel gaan denken zoals ik die oudste zus van mij in mijn hoofd heb. De waarheid is echter heel anders, mijn vader had kanker rondom zijn heupen, hij kon de trap niet meer op, dus hij sliep beneden op de bank. Op mijn verjaardag kon hij de boel niet meer rekken en hij ging met de ambulance naar het ziekenhuis, een dag later is hij daar overleden. Na een halve maand moest ik met mijn moeder naar de neuroloog, ze kreeg daar te horen dat ze een hersentumor had en ze kon thuis gelijk haar koffertje pakken, daarna is ze nooit meer teruggeweest, ze nam haar intrek op de transferafdeling van het ziekenhuis, daar heeft ze drie maanden gelegen en de laatste maand van haar leven lag ze in een hospice. Het ziekenhuis had op de begane grond een restaurant, tijdens de bezoekuren moest ik haar daar altijd mee naar toe nemen want mijn moeder was al snel verslaafd aan de rundvleeskroketten die ze daar maakten. Ik zat daar en keer met mijn moeder en opeens zag ik het nogal vreemde hoofd van mijn oudste zus wegduiken achter de diepvrieskist met ijsjes, dat was de eerste keer, ze wilde mij niet meer zien. Zelfs op de begrafenis van mijn moeder kwam ze niet opdagen, ze had zogenaamd de uitnodiging niet ontvangen. Ze mocht van haar ranzige vriend, de clown Dirty Ted, niet langer omgaan met haar familie of bekenden want die konden haar op andere gedachten brengen over haar zo geliefde clown. Anyway, mijn oudste zus is dus liefdevol opgenomen door de familie van Dirty Ted, dit jaar viert hij zijn 77ste verjaardag en als hij de zeilen strijkt dan krijgen zijn kinderen een vermogen, het legaat van mijn tante. Zie je nou wel, ik ben geen hartvochtig type!

zondag 20 juni 2010

The Rise And Fall of Dirty Ted

Vlak voordat het grote moment zou plaatsvinden op mijn trouwdag werd ze ineens naar binnen gerold door een ranzig uitziend mannetje die voor de gelegenheid een clownspak had aangetrokken. Mijn tante zat op de gesloten afdeling van een verzorgingstehuis en werkelijk niemand had er rekening mee gehouden dat ze zou uitbreken. John was voor de gelegenheid overgevlogen als getuige, en ik stuurde hem op het paar apart af om te checken wie toch die vieze kerel was. Het bleek te gaan om Dirty Ted, een klaploper die nog nooit van zijn leven had gewerkt, en die zijn verdiensten haalde uit het oplichten van mensen in verzorgingstehuizen, hij bleek een zeer vermogende vrouwelijke middenstander volledig te hebben uitgekleed en een voormalig profbokser die een klap teveel had geïncasseerd was ook van de ene op de andere dag zonder vermogen. Hij had van mijn oudste zus gehoord dat ze een legaat zou krijgen na het overlijden van mijn tante, en om een lang verhaal kort te maken. Dirty Ted kwam een handje helpen. Toen mijn ex en ik ja moesten zeggen, ging mijn tante het Wilhelmus zingen en kort daar na was de nachtmerrie voorbij, de tante werd weer teruggerold naar haar afdeling en Dirty Ted ging ergens anders ranzig doen. Uit het huwelijk kwamen twee dochters, voordat het grondig uit elkaar spatte, de tante heeft tot medio 2004 het leven van een plant geleidt, mijn ouders waren in 2006 aan de beurt en Dirty Ted is al weer geruime tijd met mijn oudste zus getrouwd. Hij streek daarmee een zeer vet legaat op waarmee hij de rijkste ranzige clown van het land werd, we moesten een woning die vanaf 1926 in de familie was, ons huis, verkopen want anders zouden wij er door een deurwaarder worden uitgezet. Wrok ken ik niet, toen het huwelijk voorbij was, ben ik met mijn gitaar, een paar cd’s en een paar boeken in een schuur gaan wonen, de gezinswoning inclusief inboedel heb ik bij ex en dochters achtergelaten, en John en ik zijn partners in crime voor het leven, binnenkort maken wij de Haarlemse terrassen weer onveilig om kort daarna af te zakken naar Annecy voor onze zoveelste cd, met de oudste zus zal het nooit meer wat worden, ze kan nog steeds haar veters niet strikken, maar het is niet erg, Dirty Ted doet voor al dat geld maar een keer iets terug!