My Ever Changing Mood

Vandaag lacht het leven mij toe, ik denk dat iedereen daar wel eens last van heeft, ik probeer mijn goede bui in ieder geval zo lang mogelijk in stand te houden. Gisteravond zijn al mijn elektronische dingen door Mike aangesloten, de gitaarversterker, de dvd speler zit nu gekoppeld aan de televisie, de cd speler aan de versterker en in de huiskamer heb ik overal geluid want er zijn 3 boxen aangesloten, als het internet hier werkt hoef ik slechts een plug in de computer te doen om alle muziek in dat ding af te kunnen spelen, music was my first love and it will be my last, dus ik ben mega blij! Mat was uit Castricum overgekomen om mijn huisje te zien en hij is samen met Mike gebleven om de wedstrijd van het Nederlands elftal uit te zitten, nee, dit keer geen negatieve verhalen over de manier van spelen, een goed humeur, remember? Ik kreeg vanochtend koffievisite en zelfs morgen verwacht ik een vriend, ik ben een sociaal dier, het kan hier nooit druk genoeg zijn! Zal ik dan toch nog heel even mijzelf zijn, de rocker met de zwarte humor en de scherpe pen? Ik begrijp er niets van dat Nederland 50 miljard euro gaat storten in een noodfonds voor Europese landen met een staatsschuld, bij de voedselbanken in Nederland is het tegenwoordig nummertje trekken, de stadsbanken krijgen het steeds drukker met klanten die hun lasten niet meer kunnen betalen, ondernemers die failliet gaan door de hoge lasten, Nederland moet uit de EU, zo snel mogelijk, ik wil de gulden terug, eerlijke prijzen in de supermarkt, geen militaire missies naar landen waar wij niks te zoeken hebben, ik kan nog een tijdje doorgaan, maar dan wordt het een boek in plaats van een blog, ik ga nu maar even van de tuin genieten!

Wrong Arm Of The Law

Op het politiekorps in Zuid-Kennemerland wordt stevig bezuinigd, net als in drie andere regio’s blijven er minder agenten over. Al vanaf mijn jonge jaren heb ik iets tegen de politie, geef een man zo’n pak en hij gaat zich absurd gedragen, er wordt uiteraard gelijk een snor gekweekt want dat straalt mannelijkheid uit, denken ze….Vervolgens komt er een hautain gedrag over ze, ik ben groot en jij bent klein, met mij en de politie zal het nooit meer goed komen. Mijn vorige buurtje was eigenlijk een achterstandswijk, daar durfde de politie niet te komen, de buurtgenoten losten problemen onderling op, soms viel er een klap, maar we kwamen wel allemaal voor elkaar op, had ik niet te eten, dan kon ik bij buurtgenoten aankloppen en omgekeerd was dat ook het geval, ik heb nog nooit in zo’n sociale buurt gewoond. Op een bepaald moment ging het mis, de verhuurder wilde alle woningen slopen en de bewoners gingen een voor een verhuizen, ik bleef als enige over tot 18 januari, de buurt werd overgenomen door Bulgaren die op oud ijzer jacht waren, binnen een paar dagen was de situatie onhoudbaar geworden. De politie deed uiteraard niets, dit keer waren ze bang voor de Bulgaren, die gasten waren dan ook redelijk bewapend. Ik vraag mij af of we er iets van gaan merken, dat er ineens 200 agenten minder zijn, het antwoord weet ik eigenlijk al, de tijd zal mij wel gelijk geven.

The Electric Co.

Tijdens de laatste 2 weken in mijn woning en gedurende de hele periode in het anti-zorghotel, keek ik niet naar dingen die ik leuk vond op televisie, De Wereld Draait Door en Pauw & Witteman waren altijd de programma’s die bij een geslaagde avond hoorden, ineens stopte ik daar mee, alsof ik mijzelf wilde straffen voor de shit waarin ik mij begaf, de mens zit psychisch vreemd in elkaar, ik heb er nog regelmatig aan teruggedacht, waarom strafte ik mijzelf, ik ben er tot dusver niet achtergekomen, dus ik hou maar op met graven, het is zinloos, zonde van de tijd. Gelukkig is het roer radicaal om, zo heb ik vanavond kennis gemaakt met Justin Beavershot, een gezonde dosis paranoia is goed om de ellende voor te zijn! Zo meteen worden eindelijk mijn snoertjes aangesloten, dan kan ik weer dvd’s kijken, elektrisch gitaar spelen en muziek beluisteren, muziek is een belangrijke waarde in mijn leven, zoniet de allerbelangrijkste, daarom heb ik nu last van een goed humeur, gisteren was dat wel anders, de zorg zocht naar zaken waar ik geen last van heb en als toetje begonnen ze met zeuren over geld, zaken waar ik juist afstand van heb gedaan, want dat is nou eenmaal beter voor de economie, we moeten tenslotte Portugal helpen, moeten ze niet ineens gaan zeuren over onze eigen armoede!

The Return Of The Wankers!

Hoera, de deurwaarders hebben mij weer gevonden, ik maakte mij al zorgen om ze, maar gisteren is er een pamfletje in de brievenbox gedaan met de mededeling dat er een gerechtelijk schrijven voor mij klaar ligt op het postkantoor, vreemd want ik zit inmiddels bij de stadsbank, niet getreurd, met de rolstoel duurt het 3 dagen om bij het postkantoor te komen, toch leuk voor ze dat ze mij weer hebben weten te vinden, en uiteraard goed voor de werkgelegenheid. Het is minder leuk dat de burgemeester nog niets heeft laten horen, hij is verantwoordelijk voor degene die mij in de schulden heeft gebracht, ik hoopte tot voor kort dat ik het hele geval met hem zou kunnen regelen, als ik niets van hem hoor, zal ik de media moeten gaan gebruiken, daar baal ik van, maar ik ga niet 3 jaar lang van 20 euro in de week leven, uitgesloten! Er zijn ook steeds meer clubs die zich bij de eisende partij voegen, clubs die ik volgens mijn advocaat niet hoefde te betalen omdat ik totaal geen vruchtgebruik heb van de dingen die met het geld zijn gedaan, daar moet ik ook maar snel naar toe, naar die advocaat, dat fucking gips ook, nog 8 dagen en dan moet ik weer naar het ziekenhuis, ik zit dan 6,5 week in het gips dus het lijkt mij wel genoeg eigenlijk!

Wasted Life!

Ik zat mij vandaag in de tuin te verwonderen over wat er een vreemde baantjes toch zijn, ik zag een man met een grote rugzak, in de zak zat een motortje dat een geweldig kabaal maakte, de man blies de stoepgoten schoon. Onzin natuurlijk, als je de vuiligheid wegblaast, dan komt het een paar meter verderop terecht, net zo’n onzin als een bladblazer, de blaadjes liggen dan bij je buurman, aanvankelijk baalt de buurman, vervolgens koopt hij een een bladblazer en blaast hij de blaadjes weer terug, het hoogtepunt is natuurlijk als de beide buurmannen gelijktijdig in actie komen, de blaadjes blijven dan in de lucht hangen, ze kunnen vervolgens met een puntensysteem gaan werken. De enige partij die iets aan deze praktijken heeft is de fabrikant van dit zinloze product, toch vraag ik mij af welke instantie de stoepgoten blazer betaalt voor zijn activiteiten, vast de gemeente, die zijn erg goed in het verzinnen van stomme baantjes. Mijn moeder noemde zulk werk vroeger modder verdelen, het goede mens kan het niet meer navertellen, laat staan aanschouwen, maar het modder verdelen bestaat anno 2011 nog steeds, het grote verschil met vroeger is dat het tegenwoordig een baan is geworden. Wat zou zo’n man op een willekeurige verjaardag eigenlijk antwoorden op de vraag wat doe jij voor werk?