Die Laughin'

Het was stil, eigenlijk was het veel te stil want de wereld staat inmiddels bijna volledig in brand. Je kunt in zo'n geval slechts hopen dat het zo lang mogelijk rustig blijft. Tot woensdag 7 januari 2015 is het gelukt om onze 'eigen' 9-11 buiten de deur te houden. Over de terroristische aanslag die volgde zeg ik niets, de televisiebeelden zeggen genoeg. Momenteel moet de koelte bewaard blijven want het is makkelijk om een dader aan te wijze en alle woede daarop te richten. Extreme clubs doen er verstandig aan om de kiezen op elkaar te houden, het maakt niet uit of die club uit de linker- of rechterhoek komt, ieder woord is er één te veel. De daders moeten zo snel mogelijk worden berecht en vervolgens moet er worden gekeken welke fouten er zijn gemaakt die hebben geleidt tot terreur. Ieder land heeft zijn eigen blunders begaan maar uiteraard zijn er overeenkomsten. Ik ga ze niet opnoemen want dat doet iedereen al en ik ben geen papegaai, er zijn ontiegelijk veel fouten gemaakt en de mensen die er voor hebben gestudeerd mogen ze benoemen en aan remedies gaan werken. De schaterlach is al jaren uit het straatbeeld verdwenen, ik denk dat de lach het sterkste wapen is tegen de ontstane ellende. Stel je voor, vrijdagmiddag, het gesprek met de minister president. De interviewer barst in een bulderlach uit na ieder woord van de minister president. In huiskamers, supermarkten, vergaderzalen, ziekenhuizen en noem maar op, werkt het gelach aanstekelijk, de mensen gaan meelachen, een orkaan van gelach gaat door het land. Als dat geen begin is van een goed overleg......