You Can Give It

Another lonely night
And I'm wondering what I'll do
How I'm gonna face
The things you put me through

Wondering if you'll call
Tell me I'm your man
It's getting to be hard
Never knowing where I am

But when you start to play the games you play
You begin to cry out, "Please don't leave me, don't ya tease me" (stay)

You can give it, but you sure can't take it
You can't take it, you can't take it
You can give it, but you sure can't take it
You can't take it, you can't take it

Friends all shake their heads
Tell me I'm a fool
To put up with your moods
When you're hot and when you're cool

Wondering if you'll call
Tell me I'm your man
It's getting to be hard
Never knowing where I am

Sons And Daughters

There's a place in the city they call the Archway
Where we rented three rooms for a dollar a day
and I worked semi-skilled at the capstans for years
And my wife was a good woman but the love disappeared

Sons and Daughters, Daughters and Sons
When a marriage goes down they're the loneliest ones
Sons and Daughters, Daughters and Sons
How I hope they can cope with the damage I've done

I found me a band, I went out on tour
So the kids wouldn't know I was with them no more
When they said, "Where's me dad?" She'd say, "He's a star!"
Oh if only stars knew what fools they all are.

Sons and Daughters, Daughters and Sons
When a marriage goes down they're the loneliest ones
Sons and Daughters, Daughters and Sons
How I hope they can cope with the damage I've done

I got a new contract, I got a new life
No more capstans for me and I've got a new wife
Sometimes she gets angry, says she wants a family
Then that nightmare returns like a ghost haunting me

Sons and Daughters, Daughters and Sons
When a marriage breaks up you're the loneliest ones
Sons and Daughters, Daughters and Sons
How I hope you all cope with the damage we done

Afvallen

Als ik een recept onder ogen krijg, dan kan het water mij in de mond lopen. Ik eet uiteraard normaal, ik moet het wel blijven doen, maar veel is het niet. Ik doe dat eigenlijk al maandenlang met slechts kleine en ook zeldzame uitzonderingen. Ik stop daar pas mee als ik weer enigszins in model ben. Door de beroerte en allerlei naweeën ben ik in totaal 35 kilo aangekomen. Het meeste daarvan ben ik inmiddels weer kwijt. Ik voel mij er veel prettiger door en bovendien lijkt het of bepaalde functies weer gaan werken of het in ieder geval weer gaan doen. Bovendien vindt ik het niet mooi, een grote hangbuik of een blubberbuik, het past niet bij mij omdat het er daarvoor ook niet zat. Anyway, een recept dat ik zeker ga proberen, misschien ga ik het zelfs uitproberen op publiek. Dat deed ik vroeger wel vaker, maar het huwelijk heeft het mij ontleerd.. Waar zou toch dat schort met chef du cuisine gebleven zijn?

Hoera Ik Ben Gescheiden!

Hoera, ik ben gescheiden! Vanochtend werd het vrolijke nieuws tot mij gebracht door een uitgelaten ex. Zij had het van haar advocaat vernomen dus het zal wel kloppen. Ik weet officieel nog van niets maar dat mag de pret niet drukken want ik ga de feestvreugde niet vergallen. Duurt nog lang zeg, zo n echtscheiding. Het trouwen was zo gepiept maar de scheiding heeft tot dusver 10 maanden in beslag genomen. Ik wil niet single genoemd worden, dat is een zeldzaam rotwoord. Een single is bovendien een zwart plastic plaatje met een gat in het midden. Ik heb een stuk of wat van die dingen gevuld met mijn muziek. Ik kan dus nooit een single zijn. Ik ben gewoon weer vrijgezel. Ik vraag mij af of ik dat lang zal blijven. Ik vond het best wel fijn om met meerdere mensen te wonen, wat dat betreft ben ik een gezelschapsmens. Voor een ding ga ik wel waken, het mag nooit liefdeloos zijn want dan kan ik wel in mijn eentje blijven wonen. Ik moet nu snel naar buiten want ik ga even kijken of ik met iemand kan trouwen.

Slob in LuilekkerLand

Uit de boksen schalt Neil Diamond, een nieuwe aanwinst. Rick Rubin heeft er in mijn geval niets voor hoeven doen, ik kende hem al en nog sterker, ik had al iets van hem in mijn bezit. Eens in de zoveel tijd trakteer ik mijzelf op een cadeautje, als beloning voor al het ongemak of alle ellende of al het gewerk. Dit keer heb ik een hele lange periode de broekriem moeten aanhalen en ik heb zelfs een aantal dagen zonder mijn rokende medicijn geleefd dus een beloning was op zijn plaats. Het stadscentrum, ik kom er weinig want in mijn wijk is alles voorradig. Als ik in het centrum ben dan ga ik altijd mensen kijken, een hele grote hobby van mij. Vrouwen hebben mijn voorkeur, ik ben ondanks het uitelkaar gespatte huwelijk een groot liefhebber. Dik of dun, groot of klein, haarkleur onbelangrijk, als het maar vrouwen zijn. Het gaat er niet eens om dat ik een mannetje ben, ik heb altijd al graag tussen vrouwen gebivakkeerd. Vroeger op school zat ik vaak in klassen met louter meisjes doordat ik veel talen in mijn pakket had en zo is het denk ik gekomen. Ik moet zeggen dat het veel zonniger is als je een beetje geld in je portemonnee hebt. Zonniger en simpeler want het leven is ineens een stuk gemakkelijker. Na een rondje en ongeveer 500 vrouwen weet ik het zeker, ik ga een strippenkaart kopen! @ poppenhuisje

Slob Just Left The Building

Knetterstoned arriveerde ik op de parkeerplaats van mijn tijdelijke werkgever. Vol verbazing keek ik om mij heen, ik was het volledig ontwend dat mensen al om 8 uur aktief zijn. Ik stond geparkeerd naast een bestelauto, niemand zag mij, dus ik nam een snuif op de goede afloop, en nog een trouwens, op een prettige kennismaking. Vol goede moed liep ik naar het kantoor, de mensen keken mij onderweg eerbiedig aan. Toen ik de deur van het kantoor opende, realiseerde ik mij dat ik nog in artiestenkleding rondliep. Zo had ik bijna het gehele jaar rondgelopen, maar hier, tussen overalls, klanten en kantoorpersoneel, viel dat nogal op. Mijn haar stond altijd alle kanten op en daar was goed over nagedacht, mijn kleding moest in het vervolg maar iets minder uitgelaten anders zouden de klanten gaan denken dat het kantoor een kroeg was. Ik heette de chef welkom op mijn wolk en ik ging aan de slag. Behalve een trommeltje met boterhammen had ik allerlei envelopjes gemaakt voor op de wc. Elk uur eentje, maar in de praktijk bleek dat ambtenaren maar 1x per dag naar de wc gaan. In de middag belde mijn verloofde dat de hutspot klaar was en ik verliet alle verbaasde ogen. Mijn eerste werkdag was een groot succes, ik had zelfs nog envelopjes over!

Food For Thought

Ik luister aandachtig naar haar, ze heeft veel overtuigingskracht omdat haar woorden met veel begeestering worden uitgesproken. Door haar manier van doen wordt ik geënthousiasmeerd, Ze verrast me ook, ze doet suggesties waaraan ik werkelijk nooit heb gedacht. Simpel en bijna kosteloos, terwijl ik altijd heb aangehikt tegen het idee dat zoiets een vermogen zou kosten. Een simpele oplossing die bijna niets kost, van zo n idee krijg ik het warm van binnen, het maakt mij ook heel erg blij. Zeker als ik mij het blije koppie voorstel Ze brengt mij ook op andere gedachten, niet direct, maar na verloop van tijd Toen ik wegging kreeg ik onbewust Food For Thought mee naar huis. Het kwam goed uit want ik had geen geld voor andere eten. Ik voelde altijd een bepaalde verplichting, die er voor zorgde dat ik met handen en voeten vast zat. Behalve het feit dat ik niet vastzit, leerde ik nogveel meer, dat dingen kunnen blijven doorgaan, dat je altijd je eigen vrienden hebt. Het klinkt ook zo logisch, ik ben het normale enigszins ontwend. Food For Thought, het werd aangeleverd, en terwijl ik op mijn kussen lag kreeg ik het antwoord binnen, alsof het muntje toen pas was gevallen. Misschien wil ik het wel, het idee bevalt mij ondanks het feit dat het volledig nieuw is voor mij. Ik voel mij als de kleine jongen die trots is en zijn moeder daarvan getuige wil laten zijn, ik heb alleen niemand om dit te delen, moet er voor mijzelf zien uit te komen. Het antwoord weet ik wel maar mag niet te vlug komen, je bent een diesel of niet.

Het Leven Is Een Afvalrace

Ik ben vijf dagen ziek geweest. Ik ben zelden ziek, maar dit keer kon ik het niet onderdrukken met mijn middeltjes uit het keukenkastje. Op een gegeven moment begon mijn rechterpupil keihard te draaien, althans zo leek het. Voor mij het sein om mij lekker te installeren onder het dekbed met een asbak en wat leesvoer binnen handbereik. Van lezen is het trouwens weinig gekomen, ik viel alsmaar in slaap. Op de meest vervelende momenten kreeg ik slaapneigingen, zo heb ik geen enkele voetbalwedstrijd kunnen volgen, terwijl ik toch drie keer de kans heb gehad. Op momenten dat je helemaal aan jezelf bent overgeleverd krijg je ook de neiging om te sippen, zo van ik lig hier nu al vier dagen ziek in bed maar de telefoon is nog geen enkele keer gegaan of wat vreemd dat mijn dochters geen enkele keer naar mij informeren of dat is een lekkere vriend, als hij in de shit zit dan bel ik iedere dag maar als ik een keer wat heb dan moet ik eerlijk op mijn beurt wachten. Zelfbeklag, deels terecht, deels onterecht. Voor de zoveelste keer dit jaar ben ik mijn zegeningen gaan tellen en weer kwam ik op minder uit. Het leven is een echte afvalrace, fijn dat er zo af en toe ook weer eens wat bij komt!