Science Fiction, Double Feature

Ik heb woord gehouden, ik ben inmiddels uitgeschreven uit het kiesregister van de gemeente, komende week volgt de uitschrijving bij de Kamer van Koophandel, voor mij geen lokale politiek meer, ik had nog wel een paar verzoeken van mensen op samen met mij op een lijst te komen, maar dat doe ik niet, Haarlem is ongeneeslijk ziek en het zou zeker acht jaar kosten om de boel weer recht te zetten, de SP-wethoudster heeft in de vorige periode een geweldige puinhoop achtergelaten op Sociale Zaken, om dat recht te zetten heb je een sterke partij nodig, als je met onbekenden gaat samenwerken dan speel je Russisch Roulette, zie de LPF, zie de PVV. Sinds een paar dagen hebben we er een bekende Haarlemmer bij, geweld, bedreigingen, seks met minderjarigen en gisteravond zag ik dat meneer op een pedosite voorkomt, fris ventje! Het zal in ieder geval niet lang meer duren voordat we Tweede Kamer verkiezingen hebben, ik hoop dat het volk dan niet meer trapt in de praatjes van een megalomane idioot die anderen angst probeert in te boezemen. Ik heb vandaag veel muziek van Lady Gaga opgenomen voor mijn oudste, ik kende dat mensch niet, maar ik moet bekennen dat ik er geen braakneigingen bij krijg, lekkere muziek om bij schoon te maken! Verder is het echt weekend, lekker rustig aan, er is eten, er is genoeg te roken en drinken komt uit de kraan. Zaterdagavond is de televisie leuk, humor en voetbal, geen actualiteiten maar dat kan ook niet want in het weekend staat de wereld stil, het perfecte moment trouwens om een ander land binnen te vallen want de tegenstander zit toch aan de toastjes met rode wijn!

Punkrock Will Never Die

Een heleboel mensen geloven mij niet als ik zeg dat ik ooit als administratief medewerker heb gewerkt, ik ben immers een administratieve ramp, iemand die je beter niet op de werkvloer kunt hebben. Toch werd ik vanaf 1986 tot 1992 administratief medeweker genoemd, weliswaar bij de overheid, daar lopen allemaal mislukkelingen rond, maar toch. Ik werkte bij de RDW, na verloop van tijd klom ik zelfs op, ik verhuisde in 1992 naar Almelo, ik woonde daar in een kast van een huis met vier slaapkamers, een van die slaapkamers toverde ik om in een kantoor aan huis. Ik bezocht bedrijven die in auto’s handelden, van de woonwagen tot de luxe dealer, ik bezocht ze allemaal. Het hoofdkantoor zat in Veendam, daar zat ook mijn baas Bunzing, vanaf het begin mocht hij mij niet, ik zag er niet als een ambtenaar uit en eigenlijk had hij mijn baantje beloofd aan zijn schoonzoon, maar de inspraakcommissie besloot anders. Hij wilde op een warme zomerdag mee tijdens mijn werk, eerst zou hij even mijn administratie controleren. De administratie zat in kastjes maar was een volledige puinbak. Toen hij arriveerde besloot ik om de wind mij te laten helpen, aan de voorkant had ik een overdekt dakterras met daarop een tuinset, mijn twee administratiekasten stonden op de tafel en toen Bunzing uit zijn auto kwam liet ik de hele administratie wegvliegen door de lucht, je had de ogen van Bunzing moeten zien, een combinatie van woede, verbazing en verdriet, hij kon immers niets meer controleren, Bunzing had zoiets nog nooit meegemaakt, zijn tere zieltje had duidelijk een knak gekregen. De dag werd volledig gecancelled, Bunzing ging onmiddellijk terug naar Veendam, pas in februari 1997 barstte de bom, ik woonde inmiddels in Doetinchem, had driekwart jaar in de studio gezeten op kosten van mijn baas en toen vond Bunzing een mogelijkheid om mij eruit te werken. Ik denk dat hij nog geregeld nachtmerries heeft waar ik in voorkom.

Changes

Het was vandaag de dag van de grote ommekeer, ik stond vreselijk vroeg op, de wekker ging al om half acht. Tijdens het maken van het ontbijt zag ik door het keukenraam dat de storm kat en muis speelde met de blaadjes in mijn tuintje, oei, oei, wat een woei, een onstuimig weertje. Ik moest om negen uur bij stichting Humanitas zijn met al mijn papieren, inkomsten, uitgaven, contracten en schulden, de papieren moest ik op volgorde in een ordner doen en daarna moest ik een aanvraagformulier voor schuldhulpsanering invullen, toen alles was gedaan kreeg ik een briefje mee met wat er nog ontbreekt en maandag moet ik terugkomen. Wat een opluchting zeg, eindelijk is er in kaart gebracht hoe groot de schuld is en bovendien weet ik nu zeker dat er iets aan gedaan gaat worden, de schuld is niet vreselijk groot, 5000 euro, de kans bestaat zelfs dat ik dinsdag mijn hele huurschuld kan afbetalen met bijzondere bijstand, een bedrag dat ik dan in termijnen weer terugbetaal. Ik werd geholpen door een humanistische dame en een medewerkster van de stadsbank, ik heb nu een aantal mensen meegemaakt van die stadsbank, maar ik moet in alle eerlijkheid zeggen dat ik alleen maar positief kan zijn over deze vrouw, ze kwam uit Duitsland, daar kan het aan liggen of ze was natuurlijk niet goed geïntegreerd, Nederlanders zijn vaak hufters en de vrouw om wie ik ooit de stadsbank gillend verliet, kwam uit Marokko, zij was heel erg goed geïntegreerd want ze was net zo’n grote hufter als de Nederlanders. Ik ga nu even een tukkie doen want rekeningen maken mij altijd erg moe, vanmiddag nog wat papieren ophalen bij het belastingkantoor en vanavond begint het weekend met Johan Derksen, wat een lekkere dag eigenlijk!

The Importance Of Being Idle

De wind kan uit vier richtingen komen, toch heb ik met dit weer altijd tegenwind op de fiets, mijn kleren zijn dan volledig nat, bij mijn ellebogen gaat het vocht zelfs door mijn jas en mijn bril is een grote last, zonder dat ding zie ik beter, toch kan al die ellende niet opwegen tegen het genot van het bed, slapen is veel lekkerder als het koud is, het wakker worden is ook zo lekker, een sjekkie en na het roken nog een paar keer omdraaien, de herfst en ook de winter bieden grote voordelen! Het moet natuurlijk wel kunnen, ik zit in de gelukkige situatie dat ik thuis kan werken zolang ik nog elektriciteit heb, het internet vang ik gratis op uit de lucht en nadat ik buiten een kabelkastje aan flarden heb getrapt en mij daar heb ingeplugd, ontvang ik het televisiesignaal gratis. Ik heb een digitaalpakket gehad van UPC, televisie, telefoon en internet, de stadsbank wilde dat niet van mijn salaris betalen en daardoor moest ik overgaan tot grof geweld om het leven iets leuker te maken. Morgen heb ik niet de tijd om mij nog eens lekker om te draaien, ik moet mij al om kwart over negen melden bij de stichting Humanitas, daar volgt de volgende stap richting inschrijving bij de stadsbank, een moetje, dus belangrijk. Vanmiddag moet ik alle benodigde papieren bij elkaar zoeken, een heleboel is kwijtgeraakt in het kraakpand, de uitspraak van de rechter dat ik gescheiden ben en de polis van mijn zorgverzekering, wat er niet is kan ik ook niet meenemen, ik geef ze wel een vuilniszak met aanmaningen, hebben ze toch nog iets te lezen!

The Daily Bastard

Er was vandaag groot nieuws, althans, de media deden ons geloven dat er groot nieuws was, er zijn nog gemeentes die wachtgeld uitbetalen aan oud raadsleden en wethouders. Het is absoluut geen nieuws, het verhaal is zelfs zo oud dat er geen vis meer in kan worden verpakt want de gemeenteraadsverkiezingen waren begin maart, eind maart was dus al bekend welke gemeentes wachtgeld uitbetaalden en aan wie ze dat deden. Een journalistiek foefje, is er geen nieuws, dan maak je nieuws, maar om nou iets tot nieuws te bombarderen dat al acht maanden oud is, dat gaat een beetje te ver. Het krijgen van wachtgeld is geen lolletje, ik kreeg als raadslid een vergoeding van 1322 euro, het wachtgeld is 70% van dat bedrag, en dan kom je uit op 743,50 euro, een bedrag onder het bestaansminimum vandaar dat je het moet proberen aan te vullen met aanvullende bijstand. Ik heb absoluut niet gekozen voor de wachtgeldregeling, ik wilde eigenlijk worden gekeurd want ik ben lichtelijk gehandicapt en op basis daarvan hoopte ik op een arbeidsongeschiktheid uitkering. Die uitkering is helaas afgeschaft, je komt tegenwoordig gewoon in de bijstand en dat wordt er na een keuring gekeken voor welk percentage je nog wel geschikt bent om te werken. Gedwongen in de wachtgeldregeling, een iets genuanceerder verhaal dan wat er in de kranten staat en waar het RTL4 nieuws over ging blèren, zou het weer komkommertijd zijn?

No One Knows What It's Like To Be Me

Goh zeg, ik heb nooit geweten dat er zoveel verschillende instanties zijn in Nederland, ze hebben slechts een overeenkomst, ze willen allemaal geld zien van mij, sommigen in naam der koningin, sommigen schrijven zelfs op de envelop dat ik terstond moet openmaken. Na het schoongemaakte huis en een afspraak bij een sociale club, was dit de laatste etappe, het legen van de brievenbus, tijdens mijn depressie had ik geen zin in post, het gaat alleen maar om rekeningen die ik niet kan betalen, de lust om die rommel dagelijks te pakken en open te maken ontbrak gewoon, nu voel ik mij weer ok en daarom heb ik het busje maar geleegd, fijn voor de postbode want er paste niets meer bij. Toch is het een superdag, het was half negen, ik lag nog op mijn kussen, en ik kreeg een smsje van Bert, mijn manager, hij wilde een afspraak maken, eindelijk iemand anders die ik ga ontmoeten, kortweg, ik was blij. Daarna had ik een afspraak bij stichting MEE, de sociale club. Ik heb mij een paar maanden geleden zelf bij ze aangemeld omdat ik met die administratie de bomen niet meer kon zien tussen het bos, er was eindelijk iemand die serieus luisterde en die samen met mij aan oplossingen gaat werken. Toen ik thuiskwam behandelde ik gelijk de post, en ach, ze zullen mij niet 123 doodschieten want dan kunnen ze definitief fluiten naar hun geld. Vrijdag moet ik bij stichting Humanitas zijn, n.a.v. mijn aanmelding bij de stadsbank, moet ik daar met een heleboel formulieren langs, vervolgens wordt ik geholpen om een lijvig aanvraagformulier voor de stadsbank in te vullen, ze hadden het formulier natuurlijk ook simpeler kunnen maken zodat ik die stichting niet hoef lastig te vallen, maar goed, de boel loopt en ik werk aan een permanente oplossing om van al dat gedonder af te komen, zou de koningin dat geld van mij echt nodig hebben?

Alone In The Crowd

Ik heb er nooit bijbedoelingen mee gehad toen ik geestelijk instortte, nooit gedacht van laat ik maar zielig doen, dan krijg ik wel hulp, dat kon ook eigenlijk niet want ik liet niemand toe, gordijnen dicht, deurbel reageerde ik niet op, telefoon uit, nooit bijbedoelingen gehad dus. Toch heeft het wat opgeleverd, twee sociale clubs hebben zich zorgen gemaakt en willen nu wel ineens luisteren naar mijn klachten, klachten die ik al veel eerder kenbaar had gemaakt maar die waarschijnlijk nooit serieus zijn genomen, ik kreeg vandaag van beide clubs telefoontjes, bij eentje ga ik morgenochtend langs en daar gaat dan alles opnieuw aan bod komen, de andere club zit in de starthouding, het moet kennelijk eerst volledig mis gaan, willen ze in actie komen, zelfde verhaal als bij Mat eigenlijk met die crisisopname, dat duurde drie weken, hij moest eerst een teamleider een knal verkopen voordat hij serieus werd genomen. Mijn klachten zijn ook vrij simpel, ik ben gepiepeld bij die afspraken met de stadsbank, ik had geen enkele schuld voordat ik met ze in aanraking kwam, door hun toedoen heb ik overal schulden, verder heb ik hulp nodig bij de administratie, na de beroerte kan ik dingen niet meer overzien, niet meer ordenen, het is in 2008 al uit een test gekomen bij Heliomare, een revalidatieclub waar ik destijds 8 weken zat. Ik hoop dat het allemaal iets gaat opleveren, we moeten allemaal verder in de vaart der volkeren en ik heb geen zin om dagelijks aan geld te moeten denken, er zijn wel leukere onderwerpen te bedenken, muziek, vrouwen, schrijven, mijn meiden, London, noem het maar op. Ik begin die plaats trouwens behoorlijk te missen, het mag niet lang meer duren dat ik daar een tijdje ben om weer op adem te komen, vooralsnog een lekker dagje!

Live And Let Die

Het huisje is weer volledig schoon en de wasmasjien doet de rest, wat een gedoe zeg, stofzuigen, moppen en zelfs afstoffen, mijn moeder zou trots zijn geweest Vanavond ben ik zelf aan de beurt want dan moet ik mijn haar weer bijkleuren, ik doe dat al vanaf mijn 21ste, tot mijn 27ste was ik zilverblond en tegenwoordig ben ik zwart. Ik heb dat eigenlijk nooit gedaan om grijs haar te verbergen, ik had iedere week optredens en ik wilde er anders uitzien dan de bezoekers in de zalen en clubs, tegenwoordig ben ik wel grijs maar dat zal niemand te zien krijgen, iedereen in mijn huidige band The Crybabys is donker en qua haardracht hebben wij Rod Stewart afgekeken toen hij nog bij The Faces zat met Ronnie Wood. Je zou het niet zeggen, maar mijn haar is belangrijk voor mij. Het zal wel mijn vrouwelijke kant zijn, op het podium gebruik ik ook altijd make up. Ik heb zelf helemaal niets met homoseksualiteit, ik ben zo hetero als de pest, begon op mijn 15de met mijn eerste vriendinnetje en daarna zijn er nog heel veel gevolgd, momenteel staan dat soort zaken op de pauzestand, ik moet mij eerst maar eens helemaal ok voelen, op alle gebieden, met de gezondheid is het goed, het wonen is hier tot dusver heerlijk maar met de financiën zit het tegen, dat komt ook wel weer goed, alhoewel ik meer vertrouwen heb in een van mijn Houdini acts dan in de stadsbank. Ik heb in de tussentijd wel veel geleerd van vrienden en vermeende kennissen, gaat het goed, dan kennen ze je maar al te graag, gaat het wat minder, dan laten ze je als een baksteen vallen, gelukkig heb ik een zeer goede en trouwe vriend in London en wat Mike en Mat dit jaar voor mij hebben betekend, zal ik ook nooit meer vergeten!

Good Times Never Last

De gemeente heeft per ongeluk 43.500 euro overgemaakt op de rekening van een autohandelaar, het geld was bedoeld voor een club die subsidie had aangevraagd, na een jaar kwamen ze er achter dat het geld niet was gestort, en zo kwam het nieuws dus naar buiten. Dat geld had die handelaar officieel moeten terugstorten, maar hij heeft het hele bedrag in zijn bedrijf geïnvesteerd. Dit nieuws uit de krant van zaterdag was het onderwerp van mijn droom vannacht, ik kreeg zomaar uit het niets een ton op mijn rekening, gut, wat heeft dat een leuke tijd opgeleverd, rekeningen pijlsnel afbetaald en vervolgens wegwezen, geen sporen achterlaten, volledig foetsie. Ander land, andere naam en uiteraard dezelfde dingen blijven doen, ik zal nooit meer iets anders doen dan schrijven en muziek maken! Het nieuws kan mij soms gelukkig maken, er zijn natuurlijk ook dingen als afbrandende parkeergarages en ander geneuzel, toch zit er af en toe iets leuks bij. Wellicht komt de droom ooit uit, de realiteit ziet er echter anders uit, bellen naar de sociale dienst om een afspraak te wijzigen, niemand aan de lijn gekregen en het beltegoed is volledig opgeslurpt door de ambtenaren. Het huisje is in ieder geval bijna schoon en met mij gaat het met de dag iets beter.

Did Ya Miss Me?

Wat een hufter zeg, die zwart-witte Lama in de Hout, mijn jongste dochter liep langs het gevaarte en ineens begon hij te spugen! Wie aan mijn dochters komt, komt aan mij, maar om nou over een hek in de kinderboerderij te klimmen om die bal gehakt op zijn gezicht te timmeren, dat ging zelfs mij iets te ver! Toch was het leuk, ik had een afspraak met ex en dochters, eerst aan de warme choco en vervolgens de kinderboerderij in het grootste stadspark hier, zouden veel meer mensen moeten doen, op vrije dagen naar het stadspark, daar zijn die dingen namelijk ooit voor aangelegd, het kan ook door mijn Engelse tik komen hoor, ik zit daar ook vaak in parken, Hyde Park en Green Park hebben mijn voorkeur, drinken, eten, roken en leeswaar mee en je hebt een goedkope maar leuke dag, Parklife is niet voor niets een Engels woord. Het was de eerste keer in ruim 2 weken dat ik voor langere tijd de deur uit was, door die stomme depressieve gedachtes die ik had, liep ik alleen maar paranoia te doen in mijn eigen huis. Ik kwam slechts buiten om de nodige boodschappen te doen, was bang voor de telefoon en de deurbel en ik draaide geen muziek! Ik ben het nu aan het inhalen, de hele dag muziek is voor mij het beste medicijn, beter dan de chemicaliën waar de huisarts je mee vol wil stoppen. Ik heb Ultravox herontdekt, althans de eerste jaren van die band toen naamgever John Foxx er nog bij zat, hij werd later vervangen door Midge Ure, ze werden met die bezetting wereldberoemd door Vienna, niets voor mij, muzikale diaree komt er bij mij niet in! Nu stofzuigen, later