vrijdag 13 juni 2014
Holland Now!
Het kuddevolk wil er bij horen, dus er worden oranje tompoucen gekocht, oranje WK-koekjes en bier van de sponsor van Oranje. Om half negen zitten de supporters in hun oranje shirtjes op de bank, thuis, op de camping of in de kroeg. Na wekenlang gezeur in de media over systemen, de kracht en zwakte van 'onze jongens', de aanvaring van Van Persie met een kite surfer, is het nu tijd voor het echte werk, de wedstrijden. De opbouw richting die wedstrijden komt rechtstreeks uit de koker van een oorlogsstrateeg, stap voor stap worden de mensen gek gemaakt, als eerste zijn de klanten in de supermarkt aan de beurt, daarna zijn het de televisiekijkers en krantenlezers. Zij bewerken Jan met de Pet op een dusdanige manier dat Jan slingertjes gaat kopen, ballonnen, bossen worteltjes, opblaasbare klompen en molens voor op het hoofd. Jan gaat na de inname van een flink aantal flesjes bier, van start met het optuigen van zichzelf, zijn huis en zijn straat. Iedereen moet hetzelfde denken, iedereen moet hetzelfde doen, dus oranje, oranje en oranje, liefst op onverstaanbare wijze uitgesproken, maar dat komt van de drank. Tja, dan komt de wedstrijd en ben je afhankelijk van 11 spelers, ze kunnen hun dag niet hebben of allerlei vage pijntjes, met hun verkeerde been uit bed zijn gestapt. Het gehele volk is overgeleverd aan de grillen van 11 gelouterde profs, 11 jochies die stinkend rijk zijn en daardoor niet meer in de maatschappij staan, 11 jochies die zich amper kunnen voorstellen dat mensen besluiten om wat boodschappen uit hun karretje te halen, omdat ze anders niet genoeg geld bij zich hebben, 11 jochies die nooit hebben gewerkt, die echt niet weten hoe Henk Jansen zich voelt, wanneer hij op de steiger staat, die 11 jochies bepalen hoe het gaat met een groot deel van de middenstand want een uitschakeling zou desastreus zijn voor de petjes van Peerke Donders. Het is een rare wereld, stiekum kijk ik toch en juichen doe ik in het geniep, ik ben namelijk voor Engeland. (niet doorvertellen)
woensdag 11 juni 2014
Church Of The Poisened Mind
Wat zijn wij Nederlanders toch een vreemd volk, regelmatig schaam ik mij voor het gedrag van mijn landgenoten, ik wil mij ervan afzonderen, het gevoel krijgen dat ik er niet bij hoor. Neem nou die domkop van het voetbalclubje uit Ermelo, hij mag met zijn team naar Brazilië om daar aanwezig te zijn bij een wedstrijd. Hij blij, zou je denken, maar nee hoor, het zulthoofd geeft gelijk allerlei tips om Spanje te kunnen bestrijden. De zaadstengel van het zesde team van de FC Bal Op Het Dak meent dat hij er goed aan doet om het gehele volk in het journaal van acht uur te vertellen hoe het moet. De speknek had eigenlijk uit de vertrekhal moeten worden gezet, terug naar Bertha 13 om haar te melken. Ik wil sowieso geen idioten op de televisie, neem nou minister Plasterk, ondanks alle weerstand wil hij verder met zijn plannen voor een superprovincie. Daar is veel over gepraat, er is voor gereisd, er zijn dure bijeenkomsten geweest. Het volk is tegen, Plasterk is voor, hij hoort zich daarbij neer te leggen, zoiets heet democratie, maar nee hoor, als een klein kind dat zijn zin niet krijgt, blijft hij doorgaan, wat maakt het hem uit dat de kosten huizenhoog worden, de belastingbetaler krijgt het op zijn bord. Laten we afspreken, dat zulthoofd onder Bertha 13 gaat zitten melken, dat Plasterk in de bijstand verdwijnt, waar hij wordt geterroriseerd door zijn afgrijselijke partijgenote Jetta Klijnsma, die van ieder persoon met bijstand een paranoïde stakker maakt. Nu we toch een aantal dingen afspreken, God in Nederland, Knevel & van de Brink, en al die andere bidlip televisie, ik heb jullie wel door, jullie penetreren stiekum in de Nederlandse samenleving, ga het eens in een ander land proberen, Irak of zoiets, blijf in ieder geval uit de buurt, dat jaren 50-geneuzel is zo oubollig, dat hoort in het museum of op het kerkhof!
Abonneren op:
Posts (Atom)