Easter Bunnies In My Bedroom

Dat was schrikken in de supermarkt zeg, de tent stond helemaal in het teken van Pasen, teveel rommel om op te noemen, ik wist eigenlijk helemaal niet dat Pasen tegenwoordig een feest is, vroeger waren het namelijk gewoon 2 vrije dagen, mijn moeder kocht vooraf een paastak, er was een iets uitgebreider ontbijt met eieren en daarna ging ik met mijn vrienden voetballen op het teerpleintje, de televisie bleef uit want we keken nooit naar biddende mannen in een wit gewaad. Mijn moeder zou zich nu rotschrikken bij een bezoek aan de supermarkt, ze zou de tent verlaten met 2 overvolle karretjes en mijn pa kon dan na een week ruim de helft wegmieteren in de kliko. Het zal wel een teken des tijds zijn, al die Paasrotzooi, de ellende is ooit begonnen met de koekfabrikant die een gele streep op zijn koekjes spoot, iedereen kocht die koek want dat was immers gezellig, gele koek, als dat niet bij Pasen hoort! Ik moest slechts 2 dingen hebben in de super, een leverworst en een fles prik, na aftrek van het statiegeld was het slechts 70 cent, gelukkig keken de andere klanten met de uitpuilende karretjes mij niet boos aan, ik kon er ook niets aan doen, ik kocht alleen wat ik nodig had. In mijn huis heb ik geen Paasrommel, hooguit de 3 eitjes in de koelkastdeur, daar maak ik een omelet van. Op zondag kijk ik lekker naar de bekerfinale en met een beetje mazzel zal ik op maandagavond de Pasen overleefd hebben, toch blijft het fijn, een extra vrije dag!

I Shot My Manager

Ik heb er nooit een woord over gezegd, geen woord van spijt en uiteraard geen woord van berouw, toch kwam het vorig jaar aan als een mokerslag, er kwam een einde aan een samenwerking van 30 jaar met mijn manager, hij was tevens een van mijn beste vrienden. We hebben in die 30 jaar ontzettend veel meegemaakt, heel veel lol en een klein beetje ellende, teveel optredens om op te noemen, getrek aan ons om op te treden op televisie bij Sonja Barend, het mini toertje in London, de ouwe Drukwerkbus opknappen omdat onze apparatuur werd gebruikt op een festival van de Jonge Socialisten, met een apert onveilig voertuig onze eerste single ophalen in België en later, nadat ik had besloten louter met Engelse musici te werken, de vele bezoekjes aan de studio, ik vergeet helemaal de tournee met The Vibrators. Uiteraard was er ook ellende, een behoorlijk aantal beëindigingen van relaties, de ontelbare dronkenschappen en katers die ik in zijn huis heb verwerkt, artiesten zijn nou eenmaal geen doorsnee mensen, de laatste gang met Artie naar het asiel, de gezondheidsperikelen van mij, maar zeker ook van hem en zo is er nog veel meer, teveel voor een blog. Ineens was hij er niet meer, hij woont te ver om even langs te wippen dus doorgaans belden of mailden wij, maar voicemail bleef onbeantwoord en op mijn mailtjes kwam geen reactie. Ik heb hem erg veel gekost, in de schuldsanering was ik altijd blut, ik had slechts 25 euro per week te besteden en heel vaak sprong hij bij als ik geen geld had. Ik denk dat hij mij er te gemakkelijk mee vond omgaan, poen op, effe manager bellen, toch ben ik er van overtuigd dat ik nooit misbruik heb gemaakt van de situatie, dat ik hem alleen in uiterste nood heb gebeld. Wegen scheiden, een natuurlijk principe, toch dank ik hem voor al die appels die hij voor mij uit het vuur heeft gehaald, mocht hij dit lezen, dan hoop ik dat hij leest dat hij altijd welkom is voor een bakkie, Bedankt Bert, ciao Fabulous Music B.V.

Tommy

Het is heel lang geleden dat een werkweek zo saai is begonnen als deze, geen lol, geen ellende, geen onderhandelingenbreuk, ik ben er vanavond zelfs van in slaap gevallen. In de namiddag kwam er nog een advocate bij mij langs, vooraf had ik er rekening mee gehouden dat ze lastig kwam doen maar ze wilde slechts een handtekening, nou die kon ze krijgen, ik was helemaal opgelucht, als ze nog meer handtekeningen had willen hebben, dan had ik niet moeilijk gedaan. Ze wilde hem wel op een vreemde plaats, op een vel papier, doorgaans komt mijn handtekening op een borst of een ander lichaamsdeel, als het die meid maar gelukkig maakt, ze zag er trouwens leuk uit, ze was niet in toga, ze had een leuke roze gevalletje aan, eigenlijk mag ze wel vaker op visite komen, dan krijgt ze nog een handtekening, sommige mensen kicken daar nou eenmaal op! Vrijdag moet ik naar de oogarts, ik ben in november nog bij haar geweest maar door die diabetes gaan mijn ogen snel achteruit, ik hoop dat ze er niets achter gaat zoeken, dat ik zo vaak bij haar langskom. Toen ik afgelopen zaterdag terug kwam van de buurtsuper, zag ik een andere fietser over het hoofd, eigenlijk had ik die vent überhaupt niet gezien, ik sloeg linksaf terwijl hij rechtdoor moest, uiteindelijk heeft hij mij ontweken door de bosjes in te rijden, ik heb vandaag bewust niet naar die bosjes gekeken want het geeft toch een rotgevoel als iemand door mijn slecht ogen een paar nachten in de bosjes moet slapen, de nachten zijn namelijk vrij koud, als het zo doorgaat komen de rayonhoofden weer spoedig bij elkaar. Dat is pas leuk, aan het eind van april een elfstedentocht, dan krijgt koninginnedag iets minder publiciteit, dat is beter voor onze koningin, ze heeft het dit jaar tot dusver toch al zo zwaar te verduren gehad.