Punkrock Will Never Die!

Na een hele slechte dag volgt meestal een dag die iets minder slecht is, het zal wel met karma te maken hebben en bovendien hoefde ik niet naar gemeentelijke instanties, da’s fijn voor een mens! Toen ik vanochtend wegreed met mijn fiets om geld te wisselen, ging er buiten een schakelaar om, ik werd binnen een paar minuten kletsnat. De enige bank die was geopend op zaterdag deed niet in omwisselen en het grenswisselkantoor wilde maar 61 cent geven, vroeger was 10 Engelse Pond toch meer waard, weg plannen om wat boodschappen te doen, en ik moest hoe dan ook aan shag komen, bij een kennis kreeg ik een handje, genoeg om te roken tot vanavond en toen het op was ging ik naar Mike, nu een ruime hand shag en genoeg tot zondagavond, met het eten kan ik het redden tot mijn fooi en op het shagfront moet ik bedelen, het is een mooie titel voor een boek, van raadslid tot bedelaar in zes maanden! Ik zou het zelfs leuk vinden bij nader inzien, op een gegeven moment al die verhalen bij elkaar pletten om ze vervolgens in een boek te proppen, je houdt dan een echte schelmenroman over, mijn favoriete genre. Een dag die dus goed eindigde maar waardeloos begon, wat zal het op zondag fijn zijn!

Too Much Junkie Business

Wat een dag, iedereen heeft dat wel eens, zo’n dag die je absoluut nooit meer wil overdoen! Ik ging al vroeg in de ochtend naar een kennis omdat ik daar wat shag kon ophalen, vervolgens naar mijn advocaat, want ik kan de kinderalimentatie niet meer betalen, daarna naar het CWI, want ik moest van de gemeente bij de gemeente aanvullende bijstand aanvragen, daarna naar de Publieksdienst want ik moest een paar laatste aanmaningen bij ze brengen die ze vervolgens nooit betalen. Verschrikkelijk, overal van die lange wachttijden en overal wordt je op een rot manier bejegend, zelfs een valse hond heb ik nog nooit zo toegesproken! Daarna even op adem komen bij een kennis en na een uur werd ik op straat op zo’n rotmanier aangesproken dat ik het hazenpad koos, verstandig, want ik had de man anders minimaal een kopstoot gegeven, om erge dingen te voorkomen vertrok ik als een speer. Vervolgens naar een sociale club omdat ik mij aardig genaaid voel, ik kan alleen nog niet de vinger op de zere plek krijgen, kortom, hulp gezocht. Een half jaar terug had ik nog 1322 euro in de maand, ik was schuldenvrij, nu heb ik 40 euro in de week omdat ik bij de stadsbank loop, een eis van mijn verhuurder, een club die antikraakpanden beheert, die stadsbank heeft mij inmiddels op de rand van de afgrond gebracht. Toen ik thuis kwam had ik een mailtje met het verzoek om naar een andere sociale club te gaan, daar werkt mijn voormalige hospita een uur in de week, het kan inmiddels ook anderhalf uur zijn, ze had daar een tas voor mij afgeleverd met spullen uit de schuur waar ik een jaar heb gewoond, nou ja, beter laat dan nooit, dat rare mens is mijn verwensingen niet eens waard. Ik heb dus vandaag alle sociale en maatschappelijke clubs in de stad bezocht, en wat maakt mij dat kwaad zeg! Mijn huurcontract loopt medio september af, nog twee maanden, ik ben er steeds serieuzer over aan het nadenken om dan te verkassen naar Belsize Park in London, daar woont mijn beste vriend en ik moet eerlijk zeggen dat ik hem momenteel hard nodig heb, al was het maar om eens heerlijk te schelden op al die sociale clubs met hun goedbedoelende idioten, werknemers genaamd. Na het schelden gaan we vervolgens enorm schuddebuiken tot we er pijn van krijgen en als laatste laat ik een harde wind, speciaal voor de gemeente Haarlem!

Times They Are A Changin'

Ik was absoluut niet van plan om maar een minuut te besteden aan de huldiging van het Nederlands elftal, ik ben grootgebracht met de overtuiging dat je moet winnen om te kunnen vieren, een verliezer wordt na korte tijd vergeten, slechts de winnaar komt in de boeken. Ik heb vrij lang gesport, van mijn 8ste tot en met mijn 26ste levensjaar, de laatste 7 jaar in de selectie van mijn cluppie, 2 jaar lang in het 1e elftal, ik kan het mij nu nog amper voorstellen dat ik zoiets heb gedaan, maar toch, winnen, altijd maar winnen, daarom ben ik zo verbaasd dat een verlies wordt gevierd. Het is kennelijk nodig om uit een depressie te komen, een nationale depressie, het verlies van de finale. De dag begon voor mij dan ook normaal, mijn eerste gang naar de voedselbank en het doen van aanvullende boodschappen, daarna ging ik mijn huisje van onder tot boven schoonmaken en daarna werd ik toch nieuwsgierig. Zouden er mensen afkomen op verliezers? De vraag is beantwoord, wat een mensen en wat een feest, ik denk gewoon wat zwartgalliger over bepaalde dingen, maar ik kan het zeker waarderen dat een hele grote groep mensen er lol aan beleeft, ik ga gewoon mijn afwas doen!

We Are Losers!

Wat een zeldzame onzin, verliezen, en dan toch een huldiging en een rondvaart! Na een wedstrijd heb je een winnaar en een verliezer, een verliezer likt zijn wonden en gaat na verloop van tijd zijn best doen om verliezen uit zijn alfabet te halen, een verliezer ga je niet belonen om zijn prestatie, dat is de idioterie ten top. Waarom, om nog even ole ole te kunnen roepen? Uiteraard is dit een feestje voor de commercie, er was al veel georganiseerd, en dat moet hoe dan ook doorgaan, anyway, mijn dag ziet er morgen anders uit, geen vieringen, maar de realiteit van de dag, ik wens ze allemaal veel plezier! Het volk hoefde zijn wonden niet te likken, er werd overgegaan tot de orde van de dag, en dat is al zwaar genoeg, vlaggetjes en ander oranje spul, gaat morgen in de vuilnisbak, en over twee jaar is er eer een toernooi waarbij de straten oranje kunnen kleuren. Over en uit dus, zullen we afspreken dat er niemand naar Amsterdam gaat, laten we die jongens van SBS lekker hun feestje vieren, en zonder publiek is het wel zo intiem!

Halfway To Paradise

Als je volledig gefixeerd bent op maar een doel, als je er heilig van overtuigd bent dat je dat doel ook zal halen, dan is de klap enorm groot als je dat doel niet bereikt. De nederlaag komt aan als een mokerslag, als een uppercut van Mike Tyson midden in je gelaat. Wat was het spannend, ik zat op het uiterste puntje van mijn bank en tot vlak voor het einde van de wedstrijd had ik de hoop dat de bal in het goede doel zou belanden. Nederlanders zijn vrij nuchter, er worden geen tv’s naar buiten gegooid en het enige dat je hoort zijn een paar rotjes. Ik weet van iemand dat hij zijn lul op de barbecue zou leggen bij een verlies van Nederland, ik hoop voor hem dat hij zich bezint, voetbal is de allerbelangrijkste bijzaak die er is, dat van die lul is de pijn niet waard, ik zou er gewoon een paar spiesen op leggen of desnoods een worstje van rundvlees. De finale maakte de gehele dag spannend, het aantal uren tot het beginsignaal was continu in beeld en aldoor was er die spanning, straks gaat het gebeuren. Ik kreeg tijdens de wedstrijd plotsklaps een riff in het hoofd, het begin van een nieuw nummer dar ik zeker ga gebruiken, hou ik toch nog iets positiefs over aan die finale!