woensdag 23 juli 2014
Mad World
Een periode van stilte uit respect voor alle slachtoffers en de nabestaanden van de vliegramp in Oekraïne. Ik heb er van mijn kant ook niets aan toe te voegen, en dan kan je maar beter je mond houden. Bij de televisie denken ze daar anders over, de journaals lopen in elkaar over en als er een ander programma komt, dan wordt hetzelfde onderwerp behandeld. Het is nog niet eens vreselijk lang geleden, toen ging men er heel anders mee om, men koos voor een stilstaande achtergrond en daarbij werd stemmige muziek gedraaid, goeie en mooie muziek. Dat werd enorm gewaardeerd, in tijden had men niet zulke goede muziek gehoord, geen schetterende discjockeys die zichzelf belangrijker vinden dan hun programma of de luisteraar, geen oorverdovende reclames. Het waren de jaren 70 van de vorige eeuw, Molukse kapers hielden mensen gegijzeld in een trein en een consulaat. Twee jaar later deden ze het nog eens over door een school te gijzelen. Het heeft veel indruk achtergelaten en dat zal ook gelden voor de vliegramp, mijn dochter zal over dertig jaar de bijzonderheden van deze periode moeiteloos voor de geest halen. Daarom is het zo jammer, dat er zoveel onzin over ons wordt uitgestrooid, zoveel dubbele en overbodige informatie, zoveel informatie die niet klopt, zoveel zaken die nog moeten worden onderzocht, daar zal veel tijd overheen gaan. Tot dat moment is bereikt, zijn er alleen maar slachtoffers, natuurlijk zijn er schuldigen, maar wie dat zijn moet nog blijken uit onderzoek. Tot die tijd getuigt het van respect om de situatie niet verder op te blazen.
Abonneren op:
Posts (Atom)