I Don't Like Mondays

Saint Bob had groot gelijk, het is altijd wel wat met de maandag, een glijpartij onder de douche, een gat in de onderbroek waar je televisie door kunt kijken, tandpasta of shampoo die op blijken te zijn, alleen koud water onder de douche, een scheermesje dat zijn beste tijd heeft gehad, veters van je schoenen die enorm in de knoop zitten, een enorme aanmaning van de belastingdienst in je brievenbus en dan ga je naar de auto die een lege accu blijkt te hebben. I don't like mondays zong Saint Bob, toen hij nog in de Boomtown Rats zat, Bob is eigenlijk een grote held van mij, uiteraard is dat begonnen met de Boomtown Rats, maar een paar jaar later was hij ook de initiator van Live Aid, met dat concert werd een heleboel geld opgehaald voor Afrika, daar hadden ze te maken met mislukte oogsten waardoor er bijvoorbeeld geen graan was om brood te maken. De dag waarop Live Aid werd uitgezonden op televisie, zat ik gekluisterd aan de televisie, pas na afloop ging ik met mijn toenmalige vriendin mee om de hond uit te laten, ik had bijna vierentwintig uur naar de buis gekeken, niets voor mij, maar het was dan ook een heel indrukwekkende dag, een dag die je nooit meer vergeet. Bob Geldof werd nadien geridderd voor zijn grote inzet en vanaf dat moment was hij Saint Bob, hij is eigenlijk nooit meer uit mijn gezichtsveld verdwenen, uiteraard was er nog Live Aid 2 en bovendien had ik de mazzel om aan kaartjes te komen voor een concert van hem in Paradiso. En uiteraard zijn er dan altijd nog die maandagen waarop echt alles misgaat, en dan kan ik het echt niet nalaten om het eerste couplet van Monday's te zingen, wat had die man gelijk zeg!