My Revolution

Sommige dagen zijn heerlijk, neem nou vandaag, wat langer uitslapen, lekker ontbijtje, huisje schoongemaakt, was gedaan, geen kans op deurwaarders want die zijn vrij, een lege brievenbus, mooi weer, leuke televisie avond in het vooruitzicht! Uiteraard kan je blijven somberen, geen geld meer, geen visite vandaag, alle mogelijke ellende die zich kan aandienen, het heeft geen zin, ik accepteer de dingen zoals ze op mij afkomen, en verder zien we wel, het zal wel iets met levenservaring te maken hebben, ik ben het laatste jaar een ander mens geworden, toen ik nog in de periode van echtscheiding zat, was er niets goed aan mijn ex, ik was verbitterd en dat uitte zich in mijn gedrag, ik krijg tegenwoordig geen slecht woord meer over de lippen betreffende ex, ze is een goede moeder, is lief voor mijn dochters, en ach, we hebben best een aantal jaren een gelukkig huwelijk gehad. Er zijn natuurlijk altijd van die dingen, die kan je gewoon niet goedpraten, het spel van het Nederlands elftal, de enorme ruk naar rechts, de arrogantie van de macht, lees de instanties en zo zijn er nog wel wat, toch is continu somberen slecht voor je humeur, niet goed dus, ik zou nu wel in London willen zitten, maar dat gaat nu even niet, daarom heb ik John zojuist een mailtje gestuurd, plezier vanmiddag in de pub, de groeten aan The Lads en ….op een gegeven moment kom ik geheel onverwacht door de deur!

We Are The Champions!

Vol goede moed begon ik aan de avond, denkbeeldig koud biertje op tafel, denkbeeldig schaaltje paprika chippies ernaast, een paar waxientjes aan, en na De Wereld Draait Door begon de pret, op zoek naar SMS6, mijn kanalenzoeker staat min of meer vastgeroest op de drie Nederlandse kanalen, ik kwam zenders tegen waarvan ik dacht dat ze allang ter ziele waren gegaan, nou, MTV en Eurosport bestaan nog steeds! Na heel lang zoeken slaagde ik in mijn missie, kwam eigenlijk doordat ik een groen veld zag, uiteraard werd daarvoor een heel lang reclameblok uitgezonden en ja, reclame kan van elke zender zijn, ik was net op tijd voor Willempie en daarna volde de Moldavische dijenkletser, wat er daarna volgde, tja, het dieptepunt was in de vorige wedstrijd al bereikt, slechter kon dus niet, maar waarom is een willekeurige wedstrijd uit de eredivisie, zeg NEC-NAC, spannender en aangenamer om te zien? Op links speelde een onbekende ster, hij zal wel postbode zijn in het dagelijkse leven, zijn naam, Pieters, ik weet zeker dat hij altijd onbekend zal blijven, wat betreft kapsels was Moldavië absoluut de meerdere, de hanenkam van de linkerverdediger verdiende zelfs de schoonheidsprijs! Ik heb een rustig dagje gehad, maar je zult toch maar de hele dag op de steigers hebben gestaan, en je op een avondje voetbal hebben verheugd, nou ja, dinsdag weer een kans, oja, het werd 0-1.

Antonie R.I.P.

Het was een gedenkwaardige avond gevuld met heel veel filmpjes, interviews en fragmenten, ik had hem al hoog zitten, als mens en in mindere mate als acteur. Antonie Kamerling, geboren in 1966, dan moet je wel ok zijn, want toen werd Engeland wereldkampioen voetbal! Ik zag veel dingen die ik niet had verwacht, zo was hij beschermheer van de voedselbank, hij stond zelfs voedselpakketen samen te stellen om ze vervolgens uit te delen aan de mensen, een goed mens. De acteur kwam ook uitgebreid aan bod, stukjes van The Exorcist en De kleine blonde dood, ik had niet verwacht dat hij daar ook zo goed in was. In mijn radiotijd had hij een nummer 1 hit, ik heb het nummer destijds vaak gedraaid, lekker nummer! Hij was veelzijdig, pakte alle dingen aan die hem interesseerden, ik ken dat, ik heb ook nooit een opleiding gevolgd voor dingen waar ik later in uitblonk, als het maar leuk is om te doen, de vaardigheden komen vanzelf, een bijzonder mens, die Antonie Kamerling!

Too Much, Too Soon

Toen ik nog in het schuurtje woonde bij de hospita ging ik bijna dagelijks om met een vriendin, een lieve meid, maar meer dan een platonische relatie zat er niet in, we gingen met elkaar om als broer en zus en ik had op een gegeven moment behoefte aan een arm om mijn schouder. Na een tijdje zoeken had ik contact met een hele lieve meid, we hadden het gezellig, zowel in de kroeg als bij mij thuis. Met Pasen bleef ze een nacht bij mij slapen, en ik voelde mij gelukkig, op de dag van de aanslag met de auto op de bus van het koninklijk huis gingen wij ’s middags naar de kermis, dat zijn herinneringen die je nooit meer vergeet. Op een gegeven moment werd de aarde te heet onder mijn voeten, mijn verjaardag zat er aan te komen en ze zou voor het eerst mijn kinderen ontmoeten, ik kon met dat idee niet omgaan, vond het te vroeg om de kinderen te confronteren met het feit dat papa een nieuwe vlam had, ik vond ook dat ik zelf nog veel had te verwerken, ik maakte vlak voor mijn verjaardag een eind aan de relatie. Ze had nog een blauwe lok in mijn haar zullen maken, naar mijn overleden vriend, idool en voorbeeld Gary Holton. Ik hoop haar nog eens te zien, kan ik tenminste uitleggen hoe het zo is gekomen en misschien wil ze dan alsnog een blauwe lok maken, krijgt ze van mij een goulashkroket!

Every Day I Die A Little

Ik blijf niet hangen in mijn eigen sores, het is ook een beetje onmogelijk want radio, tv en internet, overal wordt je geconfronteerd met de dood van Antonie Kamerling, het klinkt saai maar ook ik vond hem helemaal ok, mijn jongste is vernoemd naar zijn vrouw Isa en vreemd genoeg is zij al jarenlang bevriend met Merlijn, de naam van het zoontje van Antonie, toeval bestaat niet, ik hoop in ieder geval dat hij nu minder pijn heeft in het hoofd, een vol hoofd is een ramp, ik weet er alles van. Verder was er natuurlijk het nieuws dat er eindelijk een kabinet komt, ik kan er niet blij mee zijn, dat lijkt mij logisch, toch hou ik mij maar vast aan positieve herinneringen die ik heb toen ik Mark Rutte ontmoette, Sharon, een collega destijds, had een symposium georganiseerd in het pand van de Hoge School in Haarlem, Rutte was een van de sprekers, voor aanvang en na afloop heb ik hem uitgebreid gesproken, een aimabele man met veel last van humor, wist ik veel dat ik met de toekomstige minister president sprak! Ik hou mij maar vast aan de gedachte dat hij genoemde vaardigheden inzet om puin te ruimen, want dat is hard nodig!

Good Boys In The Wrong

Gisteravond dacht ik dat even dat het helemaal mis ging, ik voelde mij niet goed, na een beroerte moet je niet al te veel stress aan je lijf hebben, want dan is de kans groot dat het mis gaat, de televisie zorgde ervoor dat ik lekker loom werd, er gebeurde eigenlijk niets op tv en daar wordt je wel rustig van. Vandaag naar de apotheek en het UWV, ik heb weer voor 14 dagen medicijnen, en ach, het UWV, het oude arbeidsbureau, ik had het kunnen verwachten, we zijn vandaag gesloten meneer, landelijke banenmarkt, de komende nacht moet de fiets dus weer onder stroom want ze zitten een aardig eind weg, waarom zou het makkelijk gaan als het ook moeilijk kan? Vanmiddag wilde ik toch wel eens weten wat die sociale recherche van mij moet, ik ging daarom naar de sociale club die mij helpt met de papieren, ik kan daar bellen, ze zitten om de hoek dus ik kon mijn nieuwsgierigheid snel bevredigen. Ze wilden met mij praten ivm andere mensen, mensen die hier hebben gewoond voordat ik hier kwam, goddank, dit keer loos alarm. Het sterkt mij wel dat ze ook anderen willen uitroken, ik ken die mensen niet maar toch geeft het iets van een saamhorig gevoel, zouden ze wellicht alle bewoners uit de stad willen wegjagen, ze zijn er gek genoeg voor!

Going Underground

Het begint allemaal vreemde vormen aan te nemen, ik maakte vanavond mijn brievenbus leeg en het leek wel alsof er een olifant in had gepoept, het boxje zat bomvol brieven, volledig onverwachte aanmaningen, een bezoek van een sociaal rechercheur en veel gedreig. Ik begin mij te realiseren dat ik in een vrije val naar omlaag zit, waar ik zelf niet meer uitkom, ik kan proberen terug te gaan naar de Stadsbank, een optie, maar dan lig ik 3 jaar aan banden, ik vraag mij af of ik daarvoor 2 keer een levensstrijd heb geleverd, ik kan ingaan op het aanbod voor de Nederlandstalige cd, dan kan ik bij iemand intrekken en ik kan mij laten uitroken, ik denk dat mijn keus al is gemaakt, ik moet alleen nog ernstig aan het idee wennen, een half jaar terug kreeg ik van de gemeente een kristallen karaf met het stadslogo in het glas gegraveerd verder kreeg ik een zwaar zilveren vroedschapspenning, beiden als dank voor 4 jaar inzet in de gemeenteraad, die dank komt nu wel in een heel apart daglicht te staan, het was de gemeentelijke stadsbank die mij in de financiële shit heeft gebracht en alle gemaakte afspraken heeft geschonden, het was het stadhuis waar ik tijdens mijn werkzaamheden een beroerte kreeg, de gemeente was daar niet tegen verzekerd, het is nu de gemeente die mij het vuur aan de schenen legt, lekkere stad, dat Haarlem!

The Great Escape

Ik stond vroeg op, zin om er ook vandaag weer wat van te maken, tijdens het douchen kwam er gepiep uit de huiskamer, sms, mijn afspraak in de ochtend ging niet door, jammer ik had er naar uitgezien, maar shit happens. Vanmiddag had ik een afspraak bij een sociale club, ik ging er met al mijn rekeningen heen, een beetje orde brengen in de financiële chaos en ik probeerde een nieuwe afspraak voor de aanvullende bijstand te maken, helaas moet ik de hele procedure opnieuw opstarten, een mens mag niet ziek zijn en moet altijd bellen, ook als het beltegoed is opgeslurpt. De pogingen van vandaag hadden wat verlichting moeten brengen, helaas pindakaas, morgen naar het UWV om de aanvraag opnieuw op te starten en naar de apotheek, daar had ik vandaag geen trek meer in. Ik krijg het gevoel dat allerlei netten om mij heen zich langzaam sluiten, toch hou ik dit keer mijn hoofd er volledig bij, wellicht dat er toch nog een ommekeer komt, en dat ik het tij kan doen keren, een soort van Houdini act, en waarom ook eigenlijk niet, ik heb wel vreemdere dingen gedaan in dit leven!

Questions And Answers

Net als de Voedselbank, is de Kledingbank helemaal ok, het werd geen sok maar 5 polo shirtjes die ik mocht meenemen, kwam goed uit, ik heb afgelopen week gewassen en toen moest ik een dag zonder shirt lopen. De Kledingbank zit in mijn oude schooltje in een buitenwijk van Haarlem, veel herinneringen dus, aan zowel het pand, als de buurt, op de terugweg ging ik daarom voor een bakkie naar oude vrienden van mijn ouders, ze vonden het prachtig, blij dat ik mijn jongste zus weer zie, groetjes aan haar en 1001 verhalen. Op de terugweg kreeg ik ineens vragen in mijn hoofd, de Voedselbank is opgezet door christelijke groeperingen, zelfde verhaal voor de Kledingbank, wat doen Socialisten eigenlijk voor mensen die in de shit zitten? Krakers hebben de weggeefwinkel, krakers zijn helemaal ok, maar wat doen Socialisten nog meer dan praten, ik ben een radicale Socialist maar al deze vragen moet ik nog even verwerken, zal ik mij dan toch maar aansluiten bij de partij van mijn ex-collega Sjakie? Samen die partij groter proberen te maken, ik begin er steeds harder over te denken, ik ben bijna om!

Bank Holiday!

Gisteren was het werelddierendag, ik doe niks aan al die maffe dagen zoals vaderdag en moederdag, zelfs mijn verjaardag sla ik meestal over, toch heb ik gisteren voor mijn overleden Brit een waxientje gebrand, ik mis haar nog steeds maar de gedachten aan alle mooie en positieve dingen zijn zwaar in de meerderheid. Vandaag is het bankendag, zojuist de voedselbank en zo meteen de kledingbank, de spermabank sla ik over want ik heb al weken geen eitje gegeten. Ook de zwartzaadbank zal ik niet bezoeken, vannacht heb ik er nog over gedroomd, ik had mijn pincode ingevoerd en toen kwam er een hard gelach uit het apparaat, in het display stond Fuck Off, het moet haast wel een teken zijn dat ik die club beter kan vermijden vandaag. Ik ga voor het eerst naar die kledingbank, weet totaal niet wat mij te wachten staat, wellicht krijg ik een sok en volgende maand met een beetje mazzel de andere, als de maat dan maar hetzelfde is!

When We Were Young

Goh, aparte dag zeg, na mijn schoonmaakescapades, ja, huisje volledig clean, heb ik mijn afspraak moeten afzeggen omdat een vriend de weg volledig kwijt was, drank, slaappillen, happy pills en drugs met nog een klein pietsie aan wiet. Praten voor zover dat kon en zoeken naar oplossingen, uiteindelijk werd het een afspraak bij de Brijder, de plaatselijke drugs en alcohol bestrijdingsclub, praten over een spoedopname. Het deed mij allemaal ernstig denken aan vroeger, ik zei ook nooit nee en ik ben regelmatig gecrashed bij vrienden en familie, de tijden zijn veranderd, ik drink af en toe, maar dat heet sociaal drinken, ik ga niet liegen, dat doe ik niet meer, af en toe gebruik ik wel eens wat, maar dat mag geen naam hebben, bovendien ben ik een rocker, de helft van de narcotic twins, het stelt niet veel voor, maar het image, daar kom ik nooit meer vanaf, bovendien kan ik er mee goed omgaan, het enige waar ik niet mee kan omgaan is geld, de tijd is rijp om iemand te vinden die dat wel kan, iemand waarmee ik oud kan worden. Ik ben niet aan het solliciteren, dat zal ik nooit meer doen, time will tell how far we go, which road we take, which heart we break, amen Bartie

Boys Will Be Boys

Ik zou vandaag Hans zien, een goede vriend, oud-studiegenoot bij de lerarenopleiding, speelde piano en strings op mijn eerste single in 1982, en nog heel veel meer. Ik moest het annuleren, een andere vriend zit in geestelijke nood, gebruikt pillen om zich rustig te houden, gebruikt rum cola bij het ontbijt en zit niet goed in zijn vel, echte vrienden laat ik nooit vallen, ik neem de tijd voor hun problemen en probeer aan alle kanten advies te geven, ik heb 50 jaar ervaring, heb elk soort van shit wel eens meegemaakt, ik pretendeer niet dat ik de wijsheid in pacht heb, maar ik denk dat ik meer ervaring heb dan de zogenaamde gogen, levenservaring heet dat geloof ik. Ik zit zelf ook in de shit hoor, huisuitzetting dreigt, ik zit nog steeds te wachten op de teruggave van belastinggeld, ik heb dat nodig om schulden af te lossen, komt het niet snel, dan is er een serieus probleem, afgelopen nacht lag ik er van wakker, toch startte ik de dag vol goede moed, huisje weer helemaal clean evenals de bewoner, wat een stomme problemen krijgt een mens eigenlijk op zijn levenspad!