I'm Not Down

Na een overdosis aan emoties moet je goed voor jezelf zorgen, daarom heb ik maar ontbeten met Broccoli gekookt in kokosmelk, gezond en heel lekker, het humeur is opgekrikt met muziek die mij oppept, The Clash, The Boomtown Rats en veel reggae zoals oa Linton Kwesi Johnson, mijn haar is strijdbaarder dan ooit, het lijkt een beetje op het kapsel van Sid Vicious, hij was nooit een held van mij, eerder een stijlicoon. Het zware sjekkie hoort er gewoon bij, het is dan wel niet gezond maar zonder kan ik niet, ik ben twee keer gestopt, beide keren tien dagen en ik heb mijzelf beloofd dat ik mij nooit meer zo zal kwellen. Ik heb nog geen moment spijt gehad van mijn woede richting gemeente, het heeft mij eerder verbaasd dat niemand anders zoiets doet, er vindt veel geweld plaats tegen die gasten, vandaar ook dat er van die potige beveiligingsambtenaren rondlopen, geweld is niet goed, eerder zinloos, je krijgt een strafblad en je komt op een zwarte lijst waardoor ze je nog minder en slechter gaan helpen. Ik vecht met mijn mond en met mijn pen, ik heb mijn woordjes altijd paraat, komt ook door mijn opleiding hoor, lerarenopleiding en zeven jaar journalistiek. Ik vecht nooit met mijn vuisten, alleen als ik wordt aangevallen verander ik in een vechtmachine, die techniekjes heb ik ook geleerd maar nogmaals, alleen in uiterste nood, geweld is zinloos!

a young writer

 

If You Want Blood You Got It

Het was me het ochtendje wel, ik heb mijn contract met de stadsbank met onmiddellijke ingang beëindigd en alvast maar aangegeven dat de directeur en een van zijn medewerkster binnenkort thuis op hun tweezitsbank kunnen gaan zitten duimdraaien. Vervolgens nog even naar de griffie om mijn nieuwe rekeningnummer door te geven zodat die ratten nooit meer een cent van mij zullen zien. Thuis ging ik verder naar fase twee, de burgemeester, twee bevriende politici en mijn advocaat hebben nu een mail waarin ik al mijn grieven uit, en aangeef dat mondeling te willen komen toelichten, ik wil bloed zien want nogmaals, ik laat mij nooit piepelen, wil de politiek bijvoorbeeld niet luisteren, dan ga ik vriendjes bij het NOS journaal, vriendjes bij RTL, diverse lokale omroepen en een flink aantal kranten benaderen om mijn doel dan maar op die manier te bereiken. Die mensen bij de stadsbank zijn gewoon tegen de verkeerde aangelopen, ik zal namens honderden anderen mijn gram halen op dit tuig want ze hebben wat mensen gepiepeld, gekleineerd en beledigd hoor! De laatste op wie ik zo kwaad ben geworden was die maffe hospita, zij heeft het geweten, die ambtenaren zullen spoedig dezelfde koude douche krijgen.

I’m Gonna Be A Rich Boy Again!

Ik begin de dag en eigenlijk de rest van mijn leven vol positivisme, dat arm zijn begint mij behoorlijk de keel uit te hangen, ik heb genoeg van allerlei dreigbrieven zoals laatste aanmaningen en brieven van de gemeente. Bovendien wordt je in zo’n arme situatie als een hond behandeld. Ik heb ook genoeg van belachelijke situaties, zoals waar ik nu nog inzit, dat ik ouwe sjekkies moet openmaken om er, als er dan weer genoeg sjek op tafel ligt, er een nieuwe van te kunnen maken, je krijgt er zwarte vingers van, het stinkt en het lijkt mij niet gezond. Toen ik lag te meimeren in mijn mandje bedacht ik een reddingsoperatie, ik heb daarbij geen geld van anderen nodig om er weer bovenop te komen, ik heb slechts mijn manager nodig voor advies, zo’n ster ben ik namelijk niet met financiën. Ik ga vandaag alle zogenaamde diensten van de stadsbank en de sociale dienst opzeggen, ze blijken bij nader inzien niet zo sociaal te zijn, eerder het tegenovergestelde. Vervolgens wat rekeningnummers wijzigen in de stad en daarna moet de bal gaan rollen, ik betaal dan spoedig alles af met mijn belastingteruggave, krijg gewoon mijn wachtgeld zodat ik weer normaal kan leven en klaar is Kees! In maart ben ik van dat wachtgeld af en dan zal ik ongetwijfeld worden afgekeurd, ik kom dan in de WAO en verder haal ik mijn verdiensten uit het schrijven. Als mijn foon het weer doet kan ik bovendien de BUMA STEMRA vertellen waar ik zit, want ik krijg nog aardig wat geld van drie nummers van mij, Daily Misery, Sad Sad Girl en Billy, zij zijn wereldwijd uitgebracht, de cd’s zijn volledig uitverkocht en ik denk aan jackpot geluiden. Zo’n foon is voor iedereen belangrijk, je kunt je zaken regelen en dat kan niet met zo’n prepaid kaart, die is al leeg tijdens het wachten. Wat zou er toch in die pil van vanavond hebben gezeten, een heel reddingsplan heb ik bedacht in mijn mandje, een financieel adviseur vraagt daar een vermogen voor, ik zie dubbel, loop wankel, heb de diafragma en een houten kop, maar wat een pil zeg!

Food For Thought

Ik wil de dag positief beëindigen, dan slaap ik wat lekkerder! Toen ik in de gemeenteraadsfractie van de SP zat, kwam de top van de voedselbank zich voorstellen, ik vond het allemaal maar vreselijk, dat een gemeente zo diep is gezakt dat ze een stel vrijwilligers laat zorgen voor de armen, de gemeente heeft immers een zorgplicht, ik vond dat er 100 euro moest bijkomen bij de uitkeringen, de gemeente zit dan wel op zwart zaad, maar er zijn genoeg onzinnige dingen waar geld naar toe gaat, een stedenband, een bloementapijt, een bloemencorso, allemaal onzin, de hongerigen gaan voor! Ik zit inmiddels 3 weken bij de voedselbank en ik kan alleen maar positief zijn, de voorraadkasten worden weer wat voller, ik kan weer gezond eten en: er is sowieso eten! Ik heb weken gehad waarin ik alleen maar leefde op bruin brood, 55 cent bij de Aldi, tenminste als je daar vroeg bent. Soms had ik jam en bovendien varieerde ik, brood uit het tosti-ijzer, brood uit de koekenpan, tenminste als ik bakboter in huis had. Het waren rampzalige tijden met veel hongerlijden en een steeds slankere buik, op een gegeven moment had ik zelfs een sixpack! Die tijden zijn godzijdank voorbij, ik eet altijd gezond met veel vitamines, ik heb laatst zelfs een kilo druiven opgeknaagd! Af en toe krijg ik dingen waarvan ik niet weet hoe ik ze moet bereiden, zoals een pak maandverband voor strings maar de tube tandpasta kon ik echter zeer goed gebruiken. Alleen maar positivisme dus over de voedselbank, ga ik zometeen weer lekker slapen en morgen, tja, het zou best kunnen dat ik dan weer ga mopperen, maar nu naar bed, truste!

You Are An Abortion

Goh, maak ik mijn brievenbus leeg, zit er een dreigbrief bij van mevrouw Vuzazi van de stadsbank, ik moet haar binnen 5 dagen zien, zoniet dan verbreekt ze de relatie. Ik heb 2 weken terug al contact opgenomen met die club, maar niet met mevrouw Spinazie, in mijn ogen is ze een verachtelijke muts en met dat soort types wil ik niks te maken hebben, sorry mevrouw Fugasi! Ik moest alsmaar mevrouw tegen haar zeggen, terwijl mevrouw Banali alleen maar je en jouw zei, ik mocht een bepaald medicijn niet meer van haar slikken, want er zit een eigen bijdrage op, 7 euro, jawel dat is een godsvermogen, ik moest per onmiddellijk stoppen met het betalen van kinderalimentatie want dat vond zei maar zonde, er was bovendien geen geld voor volgens mevrouw Bengazi. Ik kreeg te horen dat ik een bedrag van 40 euro per week zou krijgen, bedoeld als kleedgeld, voor eten en drinken en uiteraard voor mijn zware sjekkies, mevrouw Turbulentie heeft het heel goed met mij voor. Ik zit al maanden zonder tv, internet en telefoon, mevrouw Banali betaalt de rekeningen niet, terwijl ik ze toch echt aan haar moet afgeven en ze bovendien als eis stelt, dat ik bereikbaar moet zijn. Ik heb genoeg van al dat stomme geeikel, ik zeg gewoon lekker als eerste dat ik de relatie verbreek met die hele stadsbank en haar verachtelijke mevrouw Fazazi, doe ik toch nog iets positiefs met mijn zieke kop!

Time Waits For No One

Toen ik op kamers ging, heb ik niet lang alleen gewoond, ik woonde op de derde verdieping in een groot huis aan het Spaarne, wc en keuken zaten op de eerste etage, maar dat mocht de pret niet drukken, ik woonde daar te gek, betaalde geen achterlijke prijs, zoals later bij die maffe hospita, en ik zat vlak bij het centrum. Op een avond moest ik het licht regelen bij een solo optreden van mijn voormalige toetsenist, hij was in het cabaret verdergegaan en had een optreden in een comedyclub. Het optreden liep uit en bovendien was het enorm gezellig, kortom, ik miste de laatste bus. Geen nood, aan de bar ontmoette ik Bea, ze woonde in dezelfde stad, en na een heleboel drinken vertrokken wij huiswaarts, een tongzoen, een schommelende eend, en snurken. We vonden elkaar heel leuk, na korte tijd trok ze bij mij in, er was wel een giga probleem, ze was veel ouder, iets dat ik niet goed had ingeschat, ik schatte haar op hooguit 40 jaar maar ze was 47. Ze had een eigen huis, na een half jaar zijn we daar ingetrokken en daar hebben we drie jaar gewoond, daarna was het over, we dronken tegen elkaar op en dat was niet bepaald gezond. In alle jaren tot mijn huwelijk, is Bea een constante factor geweest, waar ik ook woonde, ze kwam langs, logeerde en we hadden veel lol. In 1995 ben ik met haar naar London gegaan, niet onze eerste keer, ik kwam daar mijn latere schrijfpartner en beste vriend John tegen, een mijlpaal voor mij. Toen ik trouwde stopte het contact uiteraard en nu, nu heb ik enorme zin om haar te bellen, bij te praten, te lachen, te drinken en te huilen want wat heb ik een prachtige tijd met haar gehad!

Hello, Hello, I'm Back Again!

Het is voor mij erg moeilijk om iets slechts te zeggen over dat vreselijke mensch bij de stadsbank, ze is allochtoon en voor je het weet krijg je het verwijt dat je buitenlanders haat. Ik ga al mijn hele leven goed om met buitenlanders, sommigen zijn zelfs vriend en in mijn buurtje vol met buitenlanders heb ik een geweldig contact met veel mensen. Het is trouwens typisch een SP woord, allochtoon, een takke woord van de partij die alles van over de grens pampert, ik noem iedereen van over de grens buitenlander, hoef ik ook niet uit te leggen dat een Nederlander een autochtoon is. Maar goed, dat mensch van de stadsbank, was ze een Nederlandse geweest, dan was hetzelfde probleem ontstaan, vrouwen die over mij heen proberen te lopen heb ik een enorme hekel aan. Ik heb 10 jaar lang een vaste baan gehad, het is tot een eind gekomen omdat ik daar ook zo’n vreselijke vrouw tegenkwam, uiteindelijk heeft zij mij ontslagen, maar wat heb ik haar lekker gepest! In mijn huwelijk heb ik het 10 jaar lang geslikt, een vrouw die mijn meerdere wilde spelen, langer kon ik het niet volhouden, ook niet voor mijn meiden. Jawel dames, er zit een kop op, toch kan ik heel goed met vrouwen opschieten, meestal beter dan met kerels, het moet voor mij alleen gelijkwaardig zijn, geen ondergeschikten, de tijd van slaven is voorbij!

The Day After The Night Before

Ik had niet verwacht dat de dood van woef zo’n impact op mij zou hebben, goed, een kaarsje branden en een rugzak aan herinneringen, maar ik kon niets meer, voetbal deed ik uit, geen interesse, ik lag urenlang wakker en was maar aan het meimeren, totdat ik eindelijk een moker op mijn hoofd kreeg van de pijnstillers. Ik werd niet eens meer wakker voor een zwaar sjekkie, en dat wil heel wat zeggen. Ik werd vandaag lusteloos wakker, een houten kop en dood- en doodmoe, ik had veel willen doen vandaag maar het gaat er niet van komen, ze moeten maar allemaal een dagje langer op mij wachten, dus ook de dame van de stadsbank. Zij voert daar een waar schrikbewind uit, toen ik een gesprek met haar had dacht ik dat ik aan het trippen was en dat ik in een oorlogsfilm was beland en een gesprek voerde met een Gestapo officier, als ik het gesprek had opgenomen dan was ik zondermeer bij Pauw en Witteman beland en had ik het hele land versteld doen staan. Ze blijkt beducht te zijn, ik heb haar naam inmiddels zo vaak horen vallen, ik ben niet bang voor haar, ik heb nog een stevige vinger in de politiek en als ze mij nog iets bozer maakt dan ga ik aandringen op een intern onderzoek en ik laat dan vragen stellen aan de wethouder door bevriende politici, ik laat mij niet piepelen, nooit gedaan ook, en voor een ambtenaar ben ik niet bang. Zometeen maar weer snurken, ik ben nog wat wankel op de benen en die houten kop moet weg, ga ik lekker dromen van mijn woef!

Brit R.I.P.

Ik heb haar vorige week, van zondag tot en met vrijdag, voor het laatst gezien, hond Brit. Het ging erg slecht, versleten gewrichten op twee plaatsen, af en toe gilde zij het uit van de pijn en haar nieuwe medicatie mocht niet meer baten. Haar collega, Donna, ging van moedeloosheid maar op het bed bij zussie slapen, ze wist niet wat ze moest en kon doen, machteloosheid.. Ze heeft een goede tijd gehad, eerst bij mij en later bij zus en zwaag. In mijn schuurtje bij de valse hospita was ze mijn steun en toeverlaat en ook de eerste maanden in mijn huidige woning was dat het geval..Afscheid nemen is een van de pijnlijkste dingen bij dierenbezit, iedereen doet het anders, ik laat weinig uiterlijk vertoon zien, heb ik ook als ik naar een goede cabaretier kijk, van binnen smul ik, maar hard lachen is er niet bij. Hoe nu verder? Iedereen doet een plas en het blijft zoals het was, wat zeker blijft, zijn de fijne herinneringen, Ik heb haar in 2006 opgehaald bij een fokker in België, ze heeft daar vier nestjes gekregen en toen ze was ontmanteld was ze niets meer waard voor de fokker, mijn ex vond haar op internet bij de herplaatsingen. Na de dood van mijn vader wilde mijn jongste dochter een grote bruine hond, en zo is het allemaal begonnen. De eerste jaren bij het gezin waren zeker ok voor haar totdat ze door ex werd verbannen naar de kokos deurmat. Hetzelfde is mij overkomen, alleen hoefde ik niet verder te snurken op de deurmat, ik kreeg elke avond mijn matras aangereikt, het schept een band, samen snurken, ja gezellig. Vanavond steek ik een waxientje aan voor Brit, op de mooie tijd die we samen hebben gehad, wat kan ik eigenlijk een sentimentele zak zijn zeg!

To Hell And Back

Nee, Nee, ik ben nog niet dood, wel een zeldzame rottijd gehad trouwens. Het begon met een hersenschudding en in die periode kon ik niet gebruik maken van het draadloze internet, degene van wie ik het signaal oppak had niet betaald, ik kreeg aldoor een betalingsherinnering in beeld van Tele2, kortom, ik was lamgelegd, schande dat iemand zoiets nalaat, what a naugty boy! Zou hem bijna Billy gaan noemen, maar dat is een ander verhaal.. Daarna volgde een korte vakantie naar jarig neeffie, de verjaardag was ok en daar hou ik het maar bij, Mat heeft in de tussentijd op mijn huisje gepast, toen ik thuis kwam was ik blij om een normaal mens te zien, zonder echte vrienden kan ik niet! Ik pak het boeltje nu gewoon weer op, ik ben tevreden met mijn leven, schrijf als een tierelier en dat is mijn belangrijkste uitlaatklep en wapen. Vandaag was mijn jongste, Isa, jarig, 7 jaar alweer, ik was blij toen ze belde, papa’s kleine oogappeltje! Voor de rest is het nog uitzieken maar tijdens die korte vakantie had ik John aan de foon, ik weet niet hoe hij het flikt, maar hij gaf mij zoals gebruikelijk een boost, een ferme trap onder de kont, iets wat ik nodig had, hij zit nu in Noorwegen, een toerneetje met The Last Rock And Roll Band, hij komt snel daarna naar Nederland, ik val niet op kerels, nooit gedaan ook, maar wat zal ik blij zijn om hem te zien, mijn grote broer, zowel in uiterlijk als in gedrag. Af en toe heb ik zoiets nodig, het geeft mij weer kracht om door te gaan met vechten, zo is het leven geworden, een groot gevecht!