Happy Days Are Here Again!

Het was een heerlijke dag, nadat ik totaal onverwacht aan een baal shag kwam ging ik naar het centrum, daar kreeg ik een paar gloeilampen en een vertraagd verjaardagscadeautje van een vriendin, in de winkel verkochten ze alleen maar duurzame lampen van 4 euro, ik woon hier nog 2 maanden, een te dure aankoop is niet verantwoord! Bij Mike ruilde ik het restant half zware shag en wat citroenen om voor een pak koffie, toen ik thuis kwam pakte ik het cadeautje uit, een imitatie antiek potje gevuld met wiet, mijn middag was goed! Met een bedwelmd hoofd deed ik de was, maakte het huis schoon, en maakte een nieuw gerecht, gestoofde wortel, ui en haricotverts met veel kruiden. De top tien van de KRO programma’s was op tv, Q en Q met een bedwelmd hoofd, wat een goed verhaal, Inspector Morse, een acteur met een groot charisma, een goeie maaltijd, gezond lijkt mij, als ik geen geld heb dan leef ik gezond, dat houdt mij mooi in balans, als ik geld heb dan komt er aanvullend eten, vlees, vis, kip, bier en frituurspul, de huur gaat dan nog van mijn geld af en dan is het bijna op, oja, ik reserveer geld voor de tabaksboer en twee weken per maand kan ik bellen, dat gaat snel veranderen, ik heb een losse kaart besteld, dan kan ik 200 minuten in de maand bellen voor 5 euro, lijkt mij goedkoper dan T-Mobile, die vreten mijn tegoed altijd in recordtijd op, of zal het toch die gemeente zijn, kan best, ze zijn er doortrapt genoeg voor!

Drug, Drug, Druggie

Ik vond gisteren een half pakje shag in de kast, half zware, gemengd met het beetje zware dat ik normaal rook dacht ik het weekend door te kunnen komen, mijn zorgtoeslag komt dit keer twee dagen later vanwege het weekend. Ik heb ervaren dat shag een hardnekkiger drug is dan harddrugs, ik proefde dat spul niet waardoor ik ongedurig werd, ik begon zelfs peukjes met zware shag te zoeken, de koffie en thee zijn ook al op en het gebrek aan de juiste shag kon ik er niet bij hebben. Ik was vanochtend al om negen uur bij Rob, de shagboer, gelukkig kreeg ik nog een pakje zware shag op de lat, koffie en thee kan ik missen, ik drink dan gewoon water, het missen van shag breekt mij te ernstig op! De oproep om mijn spullen terug te geven heeft drie reacties opgeleverd, zondag en maandag ga ik bij twee dames mijn spullen ophalen, de derde kwam met een onzinnig verhaal dat ze mijn twee Meatloaf cd’s een paar weken terug had opgestuurd, uiteraard heb ik niets gezien, ze mag ze vergoeden! Van de vierde partij heb ik niets gehoord, op een smsje of een mailtje wordt niet gereageerd, wat rest mij nog, een postduif of moet ik ze volledig de grond in schrijven, ik heb in dat laatste eigenlijk wel zin, toch wacht ik nog even, wellicht zijn ze ziek, is er geen beltegoed en is internet afgesloten, zoniet dan heb ik nog even de tijd om te bedenken hoeveel rottigheid ik naar buiten ga brengen, wat een hufters eigenlijk.

24 Hour People

Het zal je toch maar gebeuren zeg, een zware werkweek, uitgekeken naar het weekend, de dagen afgeteld en op woensdagmiddag om 12 uur de werkweek door midden gezaagd, je bent vrijdagmiddag op de terugweg naar huis en dan kom je niet verder dan het station van Utrecht. Je krijgt de mededeling dat je maar zelf je vervoer moet regelen. Dat moeten die mensen natuurlijk niet doen, ik zou het niet eens kunnen want ik ken geen mensen die in het bezit zijn van een auto en mij nog eens willen ophalen ook, ik zou mijn medereizigers oproepen om geld in te zamelen voor drank, zoveel mogelijk, vervolgens lekker zitten in de stationshal met het werkkoffertje onder de kont, daarna kan iedereen zich bezatten! Als de trein na een paar uur weer wil rijden dan waggelen alle reizigers naar hun perron, als ze eenmaal volledig van de wereld in hun trein zitten, komt de maaltijd van de vorige avond spontaan naar boven borrelen, de wc kan je in zo’n geval niet halen, bovendien zit dat dikke chagrijnige mens al 5 minuten op de pot, met een ferme straal komt het kots eruit, over stoelen, banken, over het driedelige krijtstreeppak van het heertje aan de overkant, uiteraard ligt het gangpad ook vol kots, het is behoorlijk glibberig geworden, een enorme zure stank maakt het niet bepaald aangenaam in de coupe, verscheidene mensen gaan daarom een tweede en een derde keer over hun nek, er is een prachtig palet aan kleuren in de trein, je ziet de doperwtjes, de stamppot en de vleesresten er in terug, dat zal die NS leren, je schaft een duur abonnement aan, verkoopt je trouwe vierwieler, en dit is je dank, laat ze lekker de rambam krijgen!

Angels With Dirty Faces

Ik ben een tevreden mensch, het was een lekkere dag zonder verplichtingen, een dag van onthaasten en lekker langzaam mijn dingetjes doen. Vannacht lag ik twee uur lang wakker over een probleem uit het verleden dat maar in mijn hoofd bleef spoken, ik heb het in een half uur van mij afgeschreven, en nu is het goed, ik laat het verder rusten. Ik denk dat ik het de komende tijd vaker ga doen, er zijn veel mensen die iets van mij hebben geleend, ik heb al diverse mailtjes naar ze gestuurd, maar daar wordt niet op gereageerd, vreselijk irritant, ik heet niet Lucassen, dus ik ga absoluut niet mensen bedreigen, wat ik binnenkort wel ga doen is een stuk over ze schrijven, vernietigend, want ik heb flink de pest in, ik noem dan naam en toenaam en spaar niets of niemand, jammer dat het zo moet maar ik kan niet bellen, op mail wordt niet gereageerd, dit is het enige geweldloze dat ik kan ondernemen. Ik heb zoiets al eerder gedaan, het heeft zelfs de kranten gehaald destijds, zelfs de Telegraaf en Trouw hebben er destijds aandacht aan besteed, er werd aangifte tegen mij gedaan want ik noem naam en toenaam, de aangifte is geseponeerd omdat ik in mijn recht stond, het is mijn manier van geweldloos verzet, het doet lichamelijk geen pijn want daar hou ik niet van, het is wel zo dat degene waar ik over schrijf beter het leven buitenshuis kan mijden, want hun buurtje gaat ze volledig negeren, ik ben niet snel boos te krijgen, ik ben een goedzak, als ik boos ben gemaakt dan is mijn pen in gif gedoopt, berg je dan maar!

Mother's Little Helper

Er zit een steeds groter wordende woede in mijn lijf, een woede die ik er maar eens uit ga schrijven, dat bespaart de kosten van een psychiater, komt mooi uit want ik heb slechts een basispakket. Een heel groot gedeelte van mijn jeugd is verziekt door de aanwezigheid van een ronduit slecht persoon, mijn oudste zus Christel, twee jaar jonger dan ik, geestelijk gehandicapt geboren en slechthorend, door haar handicaps kwam ze in een riante positie, ze buitte haar handicaps uit, ze kon geen enkele vorm van kritiek krijgen want ze kon er toch niets aan doen, ze was immers gehandicapt, ze kwam afspraken niet na, loog en bedroog, pijnigde mensen met haar extreem lange nagels of met een knijptang, het was niet erg, je mocht er niets van zeggen. Ze had de grootste kamer, want… hee, je mag nooit meer raden, ze mocht op school rondbazuinen dat ze een broertje genaamd Peter had gekregen, mijn moeder zat daar in de oudercommissie, een verbaasde onderwijzer belde nog op, ik zag je vorige week nog, ik zag niet dat je zwanger was, gefeliciteerd hoor, het monster kwam er mee weg! Op de laatste levensdag van mijn vader, toevallig op mijn verjaardag, bracht ik mijn vader voor controles naar het ziekenhuis, ik vergezelde hem tot ik wegmoest om mijn jongste van de peuterspeelzaal te halen, op een vooraf afgesproken tijdstip zou mijn oudste zus hem ophalen, de man heeft een uur lang buiten in de wind gestaan, wachtend op het monster dat niet kwam, hij kreeg een longontsteking die hem noodlottig werd, ze heeft hem vermoord maar toch kwam ze er mee weg. Nadat mijn moeder een half jaar later was gestorven heb ik mijn oudste zus in mijn achtertuin gesproken, er waren vier getuigen, later kocht ze een krant met de rouwadvertentie en beweerde ze dat ze uit de krant had vernomen dat mijn moeder dood was en dat ze van mij niet op de begrafenis mocht komen, ik werd bestookt met telefoontjes hoe ik zo laag kon zijn, ik heb trouwens onmiddellijk met al die idioten gebroken. Behalve een kindsdeel van de erfenis kreeg ze ook een legaat van 136 duizend euro, mijn ouders hadden hun huis opgegeten dus ons huis moest worden verkocht, een familiewoning die door mijn opa in 1926 was gekocht, na de dood van mijn grootouders woonde mijn tante daar en nadat zij in een verzorgingstehuis belandde hebben mijn ex en ik de woning vanaf mei 1998 op een officiële manier gehuurd, echt huurcontact, altijd de huurpenningen voldaan, noem maar op. Ik kon mij niet verweren, ik was aan het revalideren na mijn beroerte en alles kwam neer op mijn ex, we verhuisden naar een bouwval waar mijn kindsdeel is opgegaan aan dingen herstellen, was ik gezond geweest, dan was ik blijven zitten, desnoods in mijn eentje, we hadden een kleine 10 jaar aan huurrechten opgebouwd. Ik zie haar af en toe nog wel eens lopen, ze loopt met een stok, is kogelrond en heeft een ouwe kop. Tegenwoordig vertelt ze aan iedereen die het wil horen dat ze kanker heeft. Ze is getrouwd met Dirty Ted, inmiddels 76 jaar en ook een stok. Een ouwe oplichter die in het verzorgingstehuis meerdere mensen voor zich heeft gewonnen en daardoor een riante oude dag heeft, een erfenis van een rijke middenstander zonder familie, een erfenis van een mafgeslagen profbokser en inmiddels dus ook het legaat dat van mijn tante afkomstig was, een legaat omdat mijn oudste zus….daar gaan we weer, het verhaal is rond!

I'm Randy, Fly Me

Het blijft een enigszins beklemmende ervaring, een wedstrijd van het Nederlands elftal, ik verheug mij altijd op een avondje voetbal, bij oranje loop ik doorgaans een fikse kater op. Ik herken mijzelf ook absoluut niet in het elftal, het is niet aanvallend en de tegenstander speelt altijd attractiever, het is voor mij dan ook altijd moeilijk om niet te juichen bij een doelpunt van de tegenstander. Ik zie ook altijd nietszeggende idioten in het team, spelers die bij een echte goeie club niet aanbod zouden komen, postbode Pieters, kroegmaat Matthijsen, Maduro, uiteraard de beheerder van Madurodam, het attractiepark waar de bondscoach altijd met zijn kleinkinderen komt en zo kan ik nog wel even doorgaan. Eigenlijk zitten er in de hele selectie maar twee spelers die boven de grauwe middelmaat uit komen, Van Persie en van Nistelrooy, ik heb ze tot dusver geen van beiden gezien. Omdat ik bijna in slaap viel tijdens de eerste helft, heb ik mijn gitaar gepakt en een Nederlandstalig nummer geschreven inclusief de muziek, het heet Stiller dan ooit, ik eet mijn hoed op als het nummer niet op de Nederlandstalige cd komt te staan, is oranje toch nog ergens goed voor! We hebben inmiddels de eerste 45 minuten gehad, als het zo doorgaat dan maak in de tweede helft opnieuw een nummer, vreemd genoeg hoefde ik tijdens de rust het geluid niet af te zetten, er was commentaar van Gullit, vooraf was ik bang dat Hans Kraay jr. stomme vragen zou gaan stellen, maar waarschijnlijk moest hij vanavond op het huis passen.

Away From The Numbers

Het is opnieuw een lekkere dag, het moet niet gekker worden, weinig verplichtingen dus lekker uitslapen en na de koffie naar het centrum, de apotheek, de stadsbank, de brillenboer en nog even kwekken bij een vriendin met een sieradenkraampje, als afsluiter nog even cd’s kijken bij de enige overgebleven goede muziekzaak en weer naar huus. In mijn buurtje zit een goeie rookwinkel, als je geen geld hebt, dan schrijft eigenaar Rob het in een boekje op, zulke mensen moet je koesteren, er zijn al zo weinig toffe mensen! Vanavond moet ik weer zoeken, er wordt voetbal uitgezonden door SMS6, ik kijk nooit naar die vreselijke zender, behalve als er voetbal is, je moet er wel wat voor over hebben, eerst zoeken en als je de zender eenmaal hebt gevonden dan krijg je slecht commentaar tijdens de wedstrijd, in de rust is het nog het ergste, dan gaat Hans Kraay jr. praten, het volume gaat dan helemaal uit want zulke dingen kan ik echt niet verdragen, de wedstrijden van het Nederlands elftal zijn doorgaans al een zware zit, Kraay komt in de rust de zinloosheid van het bestaan nog eens extra bevestigen, het zou verboden moeten worden! Toen ik mijn postbox leegmaakte, was ik op het ergste voorbereid, het zijn immers altijd rekeningen en aanmaningen, dit keer was ik blij verbaasd, een brief van mijn meiden met kopietjes van hun laatste rapport, het gaat echt supergoed, vooral mijn oudste begint nu toch wel ernstig op haar pa te lijken, ik hoop dat ze later niet in dezelfde valkuilen trapt als ik!

We Are The Boys

Dat was het dan, een berg aan verplichtingen, vroeg op, stichting Mee, de voedselbank en een retourtje naar het industriegebied, omdat ik op het matje moest komen bij verhuurder Villex. Niets nieuws onder de zon, dat kan ook niet, ik heb geen boom in de tuin waar geld aan hangt, iedereen komt na verloop van tijd aan de beurt om te worden afbetaald en mijn contract bij de verhuurder kan ik uitdienen, morgen nog een toetje, de stadsbank krijgt nog wat formulieren die ik bij de belastingen heb opgehaald, daarna begint het leven weer! Door de boxen schalt muziek van The Stranglers, de kleine jongen wil maar niet groot worden, gisteravond heb ik nog gechat met best friend, best man John, over mijn vorderingen bij het schrijven van nieuw materiaal voor The Crybabys, ik lig op schema, zowel voor het eigen album als voor het Nederlandstalige album, nu ik de administratieve shit heb gehad van de stadsbank, kan ik er zelfs weer volledig mee aan de slag, al die ellende heeft veel energie gekost! Vanavond ga ik de reclame op mijn blog eindelijk perfectioneren, het staat al tijden op mijn to-do lijstje, ik heb tot dusver pas 20 cent verdiend in een jaar tijd, dat klopt niet, ik moet nog wat codes implementeren, buiten Hyves heb ik bartcroos.blogspot.com, bartblog, er staat zat reclame op maar nu moet ik er ook maar eens mee gaan verdienen, zakgeld, van de stadsbank zal ik niet veel krijgen dus er zit opeens een zekere dwang achter, wellicht kan ik er wel eens in de maand van naar de FEBO!

I'm Not Afraid Of Live

Ik zat vanavond met een enorm tevreden gevoel op de bank, het was dan ook een heerlijk tv avondje voor mij, De Wereld Draait Door, Voetbal International en Barend & Barend, ik kijk 2x in de week naar de commerciëlen, als Johan Derksen er is, mijn absolute favoriet, de avond sloot ik af met Pauw en Witteman, mijn dagsluiting is altijd hetzelfde, waarschijnlijk omdat ik een nieuwsjunk ben. Uiteraard kwam het tevreden gevoel door het tv aanbod, maar ik ben ook blij vanwege de afhandeling van de schulden, ik heb het gevoel dat het de goede kant op gaat, ik loop natuurlijk ook tegen betonnen muren op, zo moest ik naar de Kamer van Koophandel om mijn politieke partij uit te schrijven, ze waren daar verbaasd omdat het een vereniging zonder winstoogmerk betreft, bovendien heeft er nog iemand getekend want anders zou het geen vereniging zijn, iemand met wie ik geen enkel contact meer heb, ik heb haar een mailtje gestuurd, maar ik zit nog steeds op een antwoord te wachten, anyway, uitschrijven is geen absolute noodzaak. Ik moest ook naar de belastingdienst voor een herziening, ook dat bleek niet mogelijk want zoiets kan je alleen met je jaarlijkse belastingopgave regelen, betonnen muren, maar toch heb ik er een goed gevoel over. Morgen heb ik de laatste zware verplichtingen van deze week, stichting Mee en Villex, de antikraakclub, ik heb inmiddels op internet gekeken of er nog meer van dat soort clubs in mijn woonplaats zijn en goddank, er zijn er vrij veel, krijg ik morgen te horen dat er voor mij geen woning is na 17 januari dan kan ik bij minimaal 4 andere clubs terecht, dat geeft wat rust in het hoofd en zorgt voor vertrouwen in de toekomst, kan ik mij eindelijk weer eens met wat positievere dingen bezighouden!

Liars A to E

Ik moest vandaag vroeg uit de veren, mijn fiets met trapondersteuning werd om 9 uur opgehaald voor reparatie, hij reed in totaal nog maar 3 km, in plaats van de 16 km die het ding ooit kon rijden met een volle accu, zoiets beperkt je in bewegingsvrijheid, zo kon ik bijvoorbeeld niet meer naar mijn advocaat, want dat was te ver. Ik heb als leenmiddel een ouwelullen ding, een scootmobiel, ik heb hem gelijk gebruikt, want ik moest op herhaling bij de stadsbank, opnieuw formulieren invullen en dingen proberen recht te zetten, het gaat mij een beetje te langzaam, zo’n scootmobiel, slechts 12 km per uur, slecht voor mijn image, goddank krijg ik mijn fiets straks weer retour Morgen is het ook weer zo’n heftige dag, ik moet dan op het matje komen bij mijn verhuurder, ze willen geld zien, ik heb mijn laatste geld zaterdag uitgegeven aan een pakje vloeitjes, dus het zal wel een kort gesprek worden. Ik heb nog een huurcontract tot 17 januari, daarna wordt de boel gesloopt, ik weet op dit moment nog niet waar ik in januari naar toe ga, samen met stichting Mee ben ik naar woonvormen en opties aan het kijken, de antikraakclub zal na morgen wel afvallen, niets aan te doen, door allerlei gedane beloftes en misverstanden ben ik in de huidige situatie terechtgekomen. De dame van de stadsbank belde trouwens vandaag nog met de antikraakclub, er kwam nog net geen rook uit de hoorn van de telefoon, eigenlijk heb ik het vermoeden dat ik morgen een bodyguard nodig heb!

I Wish Everyday Is Like Sunday

Het is een ouderwetse zondag, er gebeurt niets vandaag en de telefoon houdt zich koest, een rustdag. Het huisje was al snel schoongemaakt, de postbox is weer leeg en het enige wat ik hoef te doen is het invullen en retourneren van formulieren. Op televisie is schaatsen, daar is geen bal aan, maar presentatrice Dione heeft een nieuw kapsel, ze heeft een pony, mijn favoriete haardracht voor vrouwen, kortom, Studio Sport blijft aan staan tot na het voetbal! De zondagen zijn tegenwoordig altijd rustig, vroeger was dat wel anders, toen ik nog bij mijn gezin woonde, stond ik al om 7 uur op, mijn jongste was altijd vroeg wakker, ik maakte drinken voor haar en bediende de televisie, verder moest ik als een agent optreden want ze wilde aldoor snoep hebben, tijdens de jaren voor het huwelijk had ik het ook altijd druk, ik moest vaak op zondag oefenen met een band, ik woonde destijds in Doetinchem dus ik moest vroeg op, het huisje aan kant maken en vervolgens naar de oefenruimte in Haarlem. Mijn ideale zondag ziet er rustig uit, uitslapen, schoonmaken en verder lanterfanteren, als ik een partner zou hebben, dan zou daar zeker een toastje met een glas rode wijn bijhoren, in mijn eentje doe ik dat niet, vraag mij niet waarom, om 7 uur met het bord op schoot naar Studio Sport kijken en de rest van de avond bestaat uit muziek, ik draai op het moment veel van Herman Brood, ik mis hem, zijn muziek en eigenlijk ook zijn aanwezigheid, zijn charisma, zijn humor, ik heb in het verleden veel met hem te maken gehad, in de jaren tachtig heb ik vier keer in zijn voorprogramma gestaan, jaren later, toen hij zijn atelier had boven café Dante in de Spuistraat in Amsterdam, heb ik ook regelmatig met hem op het terrasje van het cafe gezeten, ik ben blij dat ik hem heb gekend.