Pagina's

Totaal aantal pageviews

vrijdag 21 juni 2013

Happy Birthday!

Badend in het zweet schrok ik wakker, met een kletsnat T-shirt en een zwaar hoofd, liep ik naar de huiskamer voor een sjekkie op de bank. Dat was lang geleden zeg, een nachtmerrie! Tijdens het roken probeerde ik de boze droom te verwerken. Ik zat in een huiskamer vol met mensen, we zaten in een kring en iedereen probeerde gezellig te doen. Ik zat ongetwijfeld op een verjaardag. De heer des huizes probeerde de sfeer erin te houden door zo grappig mogelijk te doen, hij had daarbij niet in de gaten dat de dingen die hij zei nogal geforceerd overkwamen, zijn grappen kwamen niet aan en daardoor kwam zijn optreden ronduit oubollig over. Zijn vrouw verzorgde de hapjes, zoals zij de grote schalen gevuld met allerlei voer noemde. Ze zat goed in haar rol want ze liep kauwend en smakkend haar voer aan de man te brengen. Hun kinderen zaten buiten de kring, vol schaamte keken zij naar hun ouders. De pseudo-ooms en tantes zag ik geregeld op hun horloge kijken, om nu al te vertrekken zou wel eens bot kunnen overkomen, nog maar een half uurtje wachten. Opeens kregen twee ooms het met elkaar aan de stok, ze waren het niet met elkaar eens over een politiek onderwerp, hun alcoholpromillage speelde ongetwijfeld mee in de onenigheid. De vrouw des huizes trachtte de woordenstrijd te sussen door een gehaktballetje met mosterd aan te bieden, de kemphanen gingen daar op in. Tegen de tijd dat diverse ooms en tantes in slaap begonnen te vallen was de verjaardag voorbij. Tijdens de immens grote afwas zei de vrouw tegen haar man: " Wat was het weer gezellig schat", haar man was het daar helemaal mee eens:" Zeker schat, alleen moeten we volgend jaar meer haring hebben, want dat was om tien uur al op!" Tevreden gingen zij naar bed. Ik weet inmiddels weer, waarom ik nooit naar verjaardagen ga.

donderdag 20 juni 2013

Full Circle

We hebben er een half jaar over gedaan, maar dan heb je ook wat, de cirkel is rond! Ontelbare keren sneeuw, gladheid, ruiten krabben, vertragingen, een lente die maar niet wilde beginnen, te kleine haringen vanwege de kou, bomen en struiken die zonder blaadjes bleven, alle klimatologische ellende ging gepaard met klagen, zeuren en zaniken. Als het een natte dag was, hoorde je de zure gezichten "Heb jij dit weer besteld", uitbraken. Natuurlijk was de bestelling van niemand, weer komt en weer gaat, dat hoef je niet te bestellen. Na twee warme dagen met veel rode hoofden, ouwe mannetjes in lelijke korte broeken en geklaag over de hitte, is het als vanouds gaan regenen en ook dit keer heb ik het niet besteld. Toch is het klagen een gewoonte geworden, bij elk weertype wordt er geklaagd en niets blijkt goed te zijn. De prijzen stijgen gigantisch, de werkeloosheid stijgt naar een recordhoogte, Nederlanders gaan amper nog op vakantie, de koopkracht blijft dalen. Aan de andere kant blijft de overheid geld verkwisten, de Fyra, de JSF, alle miljoenen die naar Griekenland, Cyprus en de E.U. zijn gegaan, en het nieuwste speeltje, het financieel ondersteunen van de Palestijnse gebieden, met als doel om daar de democratie te bevorderen. De Nederlanders zijn een vreemd volk, het lijkt mijn familie wel, zijn we in slaap gezongen door de Toppers? Wanneer staan er mensen op die in protest komen? In twee jaar tijd is mijn pakje shag in prijs verdubbeld, maar ik krijg nog steeds evenveel geld als toen, daar moeten toch meer mensen last van hebben? Wacht, zij hebben dit weer besteld, om af te rekenen met al die klagende weer-fetisjisten!