woensdag 16 juni 2010
Sad Sad Girl
De laatste jaren voor mijn huwelijk woonde ik in Doetinchem voor mijn werk, het is waarschijnlijk de meest heftige Rock and Roll periode uit mijn leven geweest, mijn band verbleef een half jaar bij mij in huis, ik werd voor het eerst vader en er was Caren. Ze was 4 jaar jonger dan ik en woonde in een huisje achter mijn ouders in Haarlem. Zonder dat iemand het wist, heb ik haar op een donderdag opgehaald, en vervolgens bleef ze een week bij mij. Het werden onvergetelijke dagen, een hittegolf, naakt zwemmen, liefde tot de hanen gingen kraaien en veel muziek, na een week moest zij terug, haar medicijnen waren op, ze was manisch depressief, een familiekwaal. Na korte tijd verhuisde zij naar een flat in de buurt, de zware dingen gingen in mijn golfje en het nieuwe huis was voor lange tijd ons onderkomen. Muziek was een belangrijk iets voor ons beiden, de nieuwe Suede, een glam Britpop band, was het helemaal, Saturday Night, Trash, lijfliederen waar ik nog steeds kippenvel van krijg! Ik heb zelfs een nummer voor haar geschreven, Sad Sad Girl, het staat op Daily Misery, en ik ben er vreselijk trots op. Op een gegeven moment ging het niet meer, het kwam door die rotziekte van haar, ze wilde niemand meer zien, zocht ruzie met iedereen, een mooie periode kwam ten einde. Korte tijd later ging ik terug naar Haarlem en na een paar jaar ben ik daar getrouwd. Op een gegeven moment kwamen mijn ouders op visite, mijn moeder overhandigde bij de voordeur een brief van Caren, ik scheurde hem open, ze wilde mij terug, had spijt van alles en nog veel meer. Het was onmogelijk, mijn vrouw was in verwachting en die wilde ik niet verlaten. Na een jaar pleegde Caren zelfmoord, ze sprong van haar flat. Bij ieder optreden draag ik Sad Sad Girl aan haar op, of het nu in Nijmegen, Dusseldorf of in London is, het is haar nummer. Ik hoop dat ze mij heeft vergeven.
dinsdag 15 juni 2010
Hey Ho Let's Go!
Ik was gisteravond bijna morsdood zeg, ik ben met mijn fiets naar het stadhuis gegaan, en daar stond een vrouw met vuurspuwende ogen, het uiterlijk van Verdonk en het stemgeluid van Halsema, jawel, onze voormalige wethouder van der Molen! Ze is waarschijnlijk nog steeds boos omdat ik haar partijtje heb verlaten in november. Op het moment dat ze mij zag ging ze toch een partij vals kijken, ik wist niet eens dat zoiets kon! Anyway, er waren belangrijkere zaken te doen en die heb ik goddank allemaal kunnen afhandelen. Ik ga vandaag niet meer naar mijn aquarium met voetbalmannetjes kijken,na gisteren weet ik het zeker, hij is stuk! Het zal wel aan de elektra of zoiets liggen maar er is geen beweging te krijgen in die voetbalmannetjes, iedere keer dat ik vol verwachting voor het aquarium ga zitten leidt het tot niets, het zal wel aan de voeding liggen. Nu de politieke dingen zijn gedaan en uiteraard nadat ik die bankrekening heb geopend, kan ik eindelijk vertrekken naar het boerenland, eerst nog even mijn fooi ophalen donderdagmiddag en vervolgens foetsie!
maandag 14 juni 2010
The Manager With The Big Boobies
Wat een heerlijke dag, zon, vrolijke mensen, kleine T-shirts, korte rokjes, sorry, ik ben en blijf liefhebber, op zo n dag moet Nederland wel goed uit de startblokken komen! Ik moest van de Stadsbank een nieuwe rekening openen omdat de oude het niet meer doet, geen eenvoudige opgave, bij iedere bank heb ik wel mijn sporen nagelaten en daarom ging ik maar naar een bank waar nooit problemen waren. Tijdens het inschrijven rolden er gelijk allemaal oude gegevens uit een printer, gegevens uit een tijd dat ik nog lekker rijk was, ik had een creditcard en daar mocht ik 5000 mee in het rood staan, nooit problemen mee gehad, al het geld was terugbetaald en wat blijkt nu, ik heb hetzelfde rekeningnummer gekregen als toen! De jongens van mijn band noemden de baas van de bank destijds The Manager With The Big Boobies, het was een mooie en ook lieve meid waar je vreselijk mee kon lachen, waar blijft de tijd! De oude rekening doet het dus niet meer, de gemeente sluist mijn centen door naar een andere rekening waardoor er geen inkomsten meer zijn. Toen mijn auto eindelijk was verkocht, kreeg ik onlangs 750 euro gestort, ik blij, totdat bleek dat het hele bedrag was ingenomen door de bank, nou ja, ik hoef nu nog maar 250 euro terug te betalen. Vanmiddag ga ik uiteraard naar voetbal kijken, de tv gaat op de salontafel zodat ik geen vergrootglas nodig heb, en vanavond begeef ik mij in de politiek. Op de terugweg heb ik zelfs een half bruin kunnen kopen, het is echt een heerlijke dag!
The Sentimental Rocker
Soms is het leven uitermate saai ofwel utterlie boring, de zondag was zo n dag. Het huis zag er uit als een zonnetje omdat ik eigenlijk zou weggaan naar zwager, zus, neefie en honden, door een financiële crisis aan beide zijden is de boel uitgesteld, erg jammer, ik had graag mijn familie weer gezien en Britta uiteraard, ze was afgelopen week behoorlijk ziek, een ouderdomskwaal, maar ze is wonderwel genezen. Iedereen dacht dat ik was vertrokken dus het was behoorlijk stil hier, ik heb mijn stem de hele dag niet hoeven gebruiken. Toch kreeg ik tot drie keer toe een sms, er was toch nog iemand die aan mij dacht, ik moet zeggen dat ik daar een heel warm gevoel van kreeg, iemand die de moeite nam om met mij te communiceren, gevoelens te delen en mij daarmee opvrolijkte. Verder had ik natuurlijk mijn pratende aquarium, veel getoeter, veel zomeravondvoetbal, veel blunderende keepers en onze oosterburen op weg naar de zoveelste titel, en dit keer is het nog terecht ook. Maandag begint het politieke leventje weer, ik wil een probleem oplossen dat al geruime tijd rondsluimerd, ik ga een aantal politieke partijen bezoeken om ze te confronteren met het probleem en ik hoop daarmee te bereiken dat het probleem wordt aangekaart in commissies etc, ik denk dat het probleem, eigenlijk een probleempje, dan snel is opgelost. Het probleempje is van degene die mij sms’te, ik wil wat terugdoen voor de warmte die ze mij gaf, gek hè, een rocker die in ene sentimenteel wordt, vertel het alsjeblieft niet verder!
zondag 13 juni 2010
Watching The Grass Grow
Het WK voetbal doet mij tot dusver voornamelijk aan een groot aquarium denken, veel kleurtjes, maar er gebeurt verder niks. Je kunt eigenlijk beter een poster van een aquarium hebben want een poster lekt niet, hoef je niet te verschonen, kost geen stroom en je kunt hem weggooien als je de aanblik zat bent. Ik denk dat ik geduldig moet wachten tot Nederland gaat spelen, dan zal ik mij wel iets meer betrokken voelen, alhoewel mijn grote favoriet toch Engeland is. Mijn WK voorronde vakantie gaat niet door, beide partijen zitten in een financiële dip, ik zal de wedstrijden met een vergrootglas moeten bekijken want mijn tv is nogal klein. Er zijn ook positieve consequenties, ik zit vanaf morgen weer volledig in het politieke werk, ik ga morgenavond bij collega Sjakie langs op zijn fractiekamertje en dan gaan we maar eens overleggen over dingen als bijvoorbeeld een hulpdienst, verder zijn er een aantal belangrijke politieke zaken die nodig moeten worden opgelost, kortom, werk zat! Verder bestaan de dagen voornamelijk uit muziek, luisteren, zelf spelen en componeren en komende week maak ik een afspraak met mijn schrijfpartner voor stap 2, mijn werk en zijn werk gaan dan door de gehaktmolen en hup, de nieuwe Plain/Slob nummers zijn geboren voor het nieuwe Crybabys album, een kijkje in de keuken, dit is al jaren onze werkwijze en het bevalt goed! Ik ga nu toch maar weer even kijken naar mijn aquarium, later!
Abonneren op:
Posts (Atom)