I Wanna Live!

Het leventje in huis is absoluut nog niet aan het vervelen, ik steek slechts mijn hoofd naar buiten als ik iets in de vuilnisbak moet gooien of als ik een paar snuifjes zuurstof moet hebben, binnen schalt de muziek, het is er lekker behaaglijk en de kans op glijpartijen is een stuk minder dan buiten. Ik heb vandaag zelfs schoongemaakt, een beetje een vaste gewoonte, zaterdag stofzuigen, morgen de was en dan zitten de verplichtingen er weer op, het zijn goedkope dagen, shag had ik op voorraad in een grote bus, het eten komt van de voedselbank en verder is er thee, koffie en limonade. Ik hoop in de loop van de dag inspiratie te hebben om een Nederlandstalig nummer te maken en op de zaterdagavond is het altijd leuk op televisie. Mensen zie ik niet, behalve dan in mijn dromen, ik denk eigenlijk dat er niemand blij is met die kou, iedereen zit binnen en het buitenleven wordt beperkt tot zo kort mogelijk. Toch hoop ik dat het buitenleven weer snel normaal is, ik hou van mensen, ik hou van praatjes maken, ik ben absoluut geen kluizenaar, een week louter binnen zijn is te doen maar het mag niet te lang meer duren, ik hoop op warme regenbuien die de stoep weer schoon spoelen, daarna ga ik weer aan het leven deelnemen!

All By Myself

Het is nog steeds min 6, ik begin mij af te vragen wat er aan de hand is, een trippende weerman of heeft hij wellicht technische ondersteuning van Pro-Rail, dat geschutter moet toch ergens aan liggen. Voor de rest gaat alles lekker zijn gangetje, Nederland gaat niet failliet want het WK gaat naar Rusland en de postbodes gaan drie dagen staken, ik hoop dat ze daarmee hun werkgevers overstag krijgen, de arme mensen zijn in ieder geval blij met de staking, drie dagen geen aanmaningen! Ik zag op journaal een redelijk onbekende minister, Rosenthal, hij vertelde dat een ontvoerde Nederlander was vrijgelaten, wat een afschuwelijke man zeg, niets van blijheid, laat staan van medeleven met de familie van de ontvoerde man, je zou toch zo weer met je kidnappers onderduiken! Ik ben momenteel de keuken aan het verwarmen, er is daar geen kachel dus moeten mijn vier gaspitten het werk doen, beetje armoedig, maar het moet er wel enigszins aangenaam zijn om een bakkie koffie te maken. Vanavond is er voor de zoveelste keer op rij Voetbal International, ik kan geen genoeg krijgen van de wijsheden en het gemopper van Johan Derksen, een perfecte start van het weekend, twee dagen vol met muziek en geschrijf, buiten is het dan waarschijnlijk spekglad, maar daar heb ik binnen lekker geen last van!

The Great Escape

De temperatuur is in overtreding, min 7 terwijl het slechts min 4 zou worden, ik heb het vergrijp per mail doorgegeven aan de PVV, kunnen ze mooi bij de verantwoordelijken in hun brievenbus piesen, dat zal ze leren! Ik moest er vandaag uit, handtekeningen zetten onder samenwerkingscontracten met stichting MEE en uiteraard koffie bij ze drinken want die is lekker. Ik heb hier een huurcontract tot 17 januari, we zijn druk bezig om te kijken waar ik na die tijd terecht kan, na een echtscheiding heb je in Haarlem een gigantisch probleem, je moet zes jaar staan ingeschreven bij woonservice om een andere woning te kunnen huren of je moet een huis kopen, ik heb op het moment niet eens geld voor een baksteen. Ik ben niet zenuwachtig of opgefokt, het zal wel goedkomen, zoniet dan trek ik tijdelijk bij iemand in. Door de kou kom ik verder niet uit huis, ik ben met diverse dingen bezig, af en toe plingel ik op mijn elektrische gitaar, passende akkoordjes zoeken bij de teksten voor de Nederlandstalige cd en verder lekker keutelen, het hele huis ruikt inmiddels naar uien, ik had er twee van de voedselbank, groter dan tennisballen, verder vier paprika’s in de wok en straks gaat de groente erop, gezond eten! De hele dag schalt er muziek door huis, van Limewire gratis uit de lucht geplukt en in itunes gezet, een gigantische jukebox met muziek voor twee dagen, het mag dus nog een tijdje extreem koud blijven!

Football Comes Home!

Ik ben vandaag alleen maar naar buiten geweest om een paar snuiven zuurstof te nemen in mijn tuintje, het was mij te koud voor andere dingen, ik had de mazzel dat ik geen verplichtingen buiten de deur had, ik had alleen een afspraak met Suzan van stichting Mee bij mij thuis, ze wilde onder andere twee telefoonnummers voor het geval dat er mij iets ergs overkomt. Dat is nog moeilijk zeg, familie valt af want die doet het amper meer, ik gaf dus maar het nummer van mijn ex, want daar zijn tenslotte mijn meiden, verder heb ik het nummer van Hans gegeven, altijd bereikbaar en belangrijker, een vriend die nog naar mij omkijkt. Zoals altijd volgde ik het nieuws, wat een gedoe zeg, dat WK bid van Nederland en België, alle idioten waren weer aanwezig, een hoempaorkest, de mensen met klompen en een opblaasbaar molentje op het hoofd, zolang er in Nederland voedselbanken zijn en oudjes niet uit hun bed worden gehaald, is het organiseren van een WK wat mij betreft niet bespreekbaar, er zouden vijf nieuwe stadions moeten komen, overal wordt op bezuinigd, waar willen ze het geld vandaan halen? Van mij mag het WK in Engeland gehouden worden, mooie stadions, altijd vol, een echte voetbalsfeer en als Nederlanders een wedstrijd willen bijwonen, dan is het maar driekwartier vliegen, wij zitten hier dan niet met torenhoge kosten en lastige hooligans, wellicht kan de zorgpremie dan weer een tikkie omlaag!

Hell Freezes Over

Laat ik maar niet zeggen dat het zo koud is, een beetje afgezaagd en bovendien heeft iedereen er last van, ik moest vandaag twee keer iets buiten de deur doen, de voedselbank en de apotheek, je ziet dan mensen met wollen mutsen die maar aan een ding denken, naar huis! Mijn verplichting morgen is wat dat betreft makkelijker, ik krijg huisbezoek van Suzan van stichting Mee, de sociale club die mij met een aantal dingen helpt, daar hoef ik dus de deur niet voor uit, de verplichting komt naar mij toe, de gevoelstemperatuur schijnt morgen min 15 te zijn dus dat komt goed uit. Mijn ritje naar de apotheek leek een beetje op een poolexpeditie, het voorwiel van mijn fiets wordt aangedreven en daar was de sneeuw het niet mee eens, af en toe was de fiets onbestuurbaar en kon ik slechts hopen dat ik de goeie kant op zou gaan, anyway, het is gelukt, ik heb weer voor veertien dagen medicijnen en ik kwam vermomd als een grote diepvriesmaaltijd weer thuis. Na een half uur lang ontdooien onder het dekbed was ik weer het mannetje, mij zien ze voorlopig niet buiten!

Is This What You Want?

Een dagje leven met de rem er op, soms is het nodig, even mijzelf sparen, ik had een valpartij op de zaterdagavond en waarschijnlijk had mijn jongste dochter op de zondag een griepje meegenomen van school, ik heb mijzelf daarom maar een dag ontzien. Wel lekker hoor, in de vroege ochtend het geluid van het schoonkrabben van autoruiten, voor mij het sein om mij nog eens lekker om te draaien onder het warme dekbed. Ik moest helaas een afspraak met een kennis afzeggen, jammer, binnenkort halen we het snel in. Een vervroegde winter, daarom vanavond de eerste stamppot van het seizoen, Die sneeuw komt eigenlijk veel te vroeg, vorig jaar was ik er nog blij mee, het was vlak voor de kerst en dan hoort het te sneeuwen, maar wekenlang had ik een extra handicap, mijn fiets maakte pirouetjes op de sneeuw, wilde niet, dus ik moest lopen, ik voelde mij als een gevangene in mijn eigen huis.

New Guitar In Town

Koud hoor, ik moet er altijd aan wennen, zowel geestelijk als lichamelijk, Labello en Vaseline heb ik zonder meer nodig, droge lippen zijn niet fijn en de huid daaronder is snel droog, dus daar gaat een klodder Vaseline op, verder vergeet ik altijd mijn handschoenen en shawl, daar moet ik mijn hoofd nog op instellen! Het is een rustig weekend, zoals weekenden eigenlijk horen te zijn, de batterij weer opladen voor de madiwodovrijdag week Ik kreeg vanmiddag mijn ex en twee meiden op visite, dat is altijd leuk, ik had voor alle drie wat schoencadeautjes rond de potkachel gelegd, verder wat patatjes en soep erbij en de middag was geslaagd, Sinterklaas op de televisie en pa had uit zijn rijke tijd nog een cameraatje, mijn jongste heeft veel filmpjes gemaakt waar we geen van allen geslaagd op staan, kortom, ze heeft een fijne middag gehad. Gedurende de werkweek wil ik mijn aandeel in de Nederlandstalige cd afkrijgen, ik heb nu drie panklare nummers, nog drie erbij en dan instuderen, het is echt mijn werk, het is leuk, als ik ermee bezig ben, dan is dat 24 uur per dag, woorden schrappen, een ander akkoordje eronder, tot het mijn goedkeuring krijgt, het was aanvankelijk wel vreemd, teksten in het Nederlands, altijd uitkijken dat het geen Sinterklaas rijmpjes worden, er zijn artiesten zat die daar mee bekend zijn geworden, dat wil ik niet, het moet ook nog ergens over gaan!

I Know A Boy Who's Sick In His Head

Ik was aanvankelijk van plan om weer eens ouderwets uit te halen naar de SP, afdeling Haarlem, mijn voormalige fractievoorzitter schrijft de grootst mogelijk onzin op het forum van de plaatselijke krant, ik het besloten om het niet te doen, ik heb het gisteren aan Suzan beloofd, zij is mijn steun en toeverlaat bij stichting Mee, ze helpt mij momenteel met het zoeken naar nieuwe woonruimte, ze vond dat ik het verleden maar eens moet vergeten, weg van de negatieve spiraal naar beneden, ik luister naar haar want ze is ok, bovendien is een socialist die al klaarkomend een onderscheiding van de koningin accepteert mijn woede niet waard! Het wil overigens niet zeggen dat ik niet meer zal mopperen op de politiek, mijn eigen escapades in de politiek laat ik voortaan met rust, het geschutter van politici en de corruptie binnen de ambtenarij blijven echter in beeld. De afgelopen avonden zat ik heerlijk op de bank naar voetbal te kijken, goed, Ajax heeft niets meer te zoeken in Europa, eigenlijk een ploeg om je voor te schamen als Nederlander, maar het spel van FC Twente was een genot om te zien. Tijdens mijn avondsluiting met Pauw & Witteman gebeurde er iets vreemds, ik zag ineens Hans Kraay jr., het orakel van SMS6, ik dacht even dat ik zat te trippen van alle thee, maar het was hem echt, wanneer hij startte met praten, drukte ik op een knopje van mijn afstandsbediening, een voicekiller, zo’n ding zou eigenlijk bij die vent moeten worden ingebouwd om hem tegen zichzelf in bescherming te nemen!

Do Anything You Wanna Do

Tjeemig de peemig, wat ben ik blij dat de afspraken er voor deze week opzitten, ik hou absoluut niet van een geregeld leven waardoor je dingen in een agenda moet zetten, ik ben meer iemand van spontaniteit, ergens heen gaan omdat ik er op dat moment zin in heb. Ik weet het, iedereen heeft het druk, althans, men doet alsof, maar ik doe daar niet aan mee. Zondag komen mijn ex en mijn twee meiden bij mij lunchen, dat zie ik niet als een afspraak, dat is gewoon leuk, het is alweer drie weken terug dat we elkaar zagen dus ik ga mijn best doen met een paar schoencadeautjes van de Schijnheiligman en een lekkere lunch. Ik heb dat recalcitrante trouwens ook als er wordt gezegd dat ik iets moet doen, op de televisie is momenteel een reclame van de Nederlands Energie Maatschappij, een stem op de achtergrond zegt dat ik iets moet doen, dat ik klant MOET worden, fuck off is dan mijn reactie, niemand kan zeggen wat ik moet doen, dat bepaal ik zelf wel, ik hoop dat het ze veel klanten gaat kosten. Genoeg gemopperd voor vandaag want voor de rest gaat het lekker, 9 december een overeenkomst tekenen met de stadsbank en dan kom ik in een nieuwe fase, afbetalen van alle shit, in januari moet ik vervolgens verhuizen, vraag mij niet waarheen want dat weet ik nog niet, daarna ben ik regelmatig in de studio te vinden, eerst Nederlandstalig en daarna in het Engels, dat laatste zal overigens in het buitenland plaatsvinden. Een positieve start van een nieuwe fase!

I Don't Wanna Grow Up

Goh zeg, wat een drukte, als dat zo doorgaat, neem ik weer een baan in de ambtenarij, ik ben namelijk erg op mijn rust gesteld. Ik kom net terug van boodschappen doen, ik had gisteren mijn zorgtoeslag gekregen, had het totaalbedrag keurig verdeeld, ik had nog 20 euro op mijn rekening totdat het pinkastje zei, maximum bereikt, ik even terug naar huis om de boel te checken, automatische incasso van 20 euro, fuck a duck, mijn telefoon inclusief administratie kosten zijn in ieder geval betaald! Het is trouwens apart, als ik in een supermarkt ben, sluit ik altijd aan in de rij van de knapste caissière, haarkleur of nationaliteit maakt mij niets uit, als ze maar knap is, ik heb dat niet alleen in supermarkten, moet ik naar een kantoor of een sociale club, de vrouwen krijgen mijn extreme aandacht, ik hoor gelukkig wel wat ze zeggen, maar verder ben ik min of meer betoverd. Ik ben inmiddels 50 jaar, maar het gaat maar niet over, toch maar eens naar de huisarts, wellicht bestaat er een pilletje voor. Volwassen worden, ik heb het met uiteenlopende dingen, het wil maar niet lukken, ik blijf die ondeugende jongen, eigenlijk ben ik er tevreden mee, ik ken een heleboel van die ingeslapen types, net zo oud als ik, maar ook veel jonger, hebben ze eenmaal een partner, dan is het leven bijna op zijn eind, ik ga stoppen, tijd om belletje te lellen!

Happy Days Are Here Again!

Het was een heerlijke dag, nadat ik totaal onverwacht aan een baal shag kwam ging ik naar het centrum, daar kreeg ik een paar gloeilampen en een vertraagd verjaardagscadeautje van een vriendin, in de winkel verkochten ze alleen maar duurzame lampen van 4 euro, ik woon hier nog 2 maanden, een te dure aankoop is niet verantwoord! Bij Mike ruilde ik het restant half zware shag en wat citroenen om voor een pak koffie, toen ik thuis kwam pakte ik het cadeautje uit, een imitatie antiek potje gevuld met wiet, mijn middag was goed! Met een bedwelmd hoofd deed ik de was, maakte het huis schoon, en maakte een nieuw gerecht, gestoofde wortel, ui en haricotverts met veel kruiden. De top tien van de KRO programma’s was op tv, Q en Q met een bedwelmd hoofd, wat een goed verhaal, Inspector Morse, een acteur met een groot charisma, een goeie maaltijd, gezond lijkt mij, als ik geen geld heb dan leef ik gezond, dat houdt mij mooi in balans, als ik geld heb dan komt er aanvullend eten, vlees, vis, kip, bier en frituurspul, de huur gaat dan nog van mijn geld af en dan is het bijna op, oja, ik reserveer geld voor de tabaksboer en twee weken per maand kan ik bellen, dat gaat snel veranderen, ik heb een losse kaart besteld, dan kan ik 200 minuten in de maand bellen voor 5 euro, lijkt mij goedkoper dan T-Mobile, die vreten mijn tegoed altijd in recordtijd op, of zal het toch die gemeente zijn, kan best, ze zijn er doortrapt genoeg voor!

Drug, Drug, Druggie

Ik vond gisteren een half pakje shag in de kast, half zware, gemengd met het beetje zware dat ik normaal rook dacht ik het weekend door te kunnen komen, mijn zorgtoeslag komt dit keer twee dagen later vanwege het weekend. Ik heb ervaren dat shag een hardnekkiger drug is dan harddrugs, ik proefde dat spul niet waardoor ik ongedurig werd, ik begon zelfs peukjes met zware shag te zoeken, de koffie en thee zijn ook al op en het gebrek aan de juiste shag kon ik er niet bij hebben. Ik was vanochtend al om negen uur bij Rob, de shagboer, gelukkig kreeg ik nog een pakje zware shag op de lat, koffie en thee kan ik missen, ik drink dan gewoon water, het missen van shag breekt mij te ernstig op! De oproep om mijn spullen terug te geven heeft drie reacties opgeleverd, zondag en maandag ga ik bij twee dames mijn spullen ophalen, de derde kwam met een onzinnig verhaal dat ze mijn twee Meatloaf cd’s een paar weken terug had opgestuurd, uiteraard heb ik niets gezien, ze mag ze vergoeden! Van de vierde partij heb ik niets gehoord, op een smsje of een mailtje wordt niet gereageerd, wat rest mij nog, een postduif of moet ik ze volledig de grond in schrijven, ik heb in dat laatste eigenlijk wel zin, toch wacht ik nog even, wellicht zijn ze ziek, is er geen beltegoed en is internet afgesloten, zoniet dan heb ik nog even de tijd om te bedenken hoeveel rottigheid ik naar buiten ga brengen, wat een hufters eigenlijk.

24 Hour People

Het zal je toch maar gebeuren zeg, een zware werkweek, uitgekeken naar het weekend, de dagen afgeteld en op woensdagmiddag om 12 uur de werkweek door midden gezaagd, je bent vrijdagmiddag op de terugweg naar huis en dan kom je niet verder dan het station van Utrecht. Je krijgt de mededeling dat je maar zelf je vervoer moet regelen. Dat moeten die mensen natuurlijk niet doen, ik zou het niet eens kunnen want ik ken geen mensen die in het bezit zijn van een auto en mij nog eens willen ophalen ook, ik zou mijn medereizigers oproepen om geld in te zamelen voor drank, zoveel mogelijk, vervolgens lekker zitten in de stationshal met het werkkoffertje onder de kont, daarna kan iedereen zich bezatten! Als de trein na een paar uur weer wil rijden dan waggelen alle reizigers naar hun perron, als ze eenmaal volledig van de wereld in hun trein zitten, komt de maaltijd van de vorige avond spontaan naar boven borrelen, de wc kan je in zo’n geval niet halen, bovendien zit dat dikke chagrijnige mens al 5 minuten op de pot, met een ferme straal komt het kots eruit, over stoelen, banken, over het driedelige krijtstreeppak van het heertje aan de overkant, uiteraard ligt het gangpad ook vol kots, het is behoorlijk glibberig geworden, een enorme zure stank maakt het niet bepaald aangenaam in de coupe, verscheidene mensen gaan daarom een tweede en een derde keer over hun nek, er is een prachtig palet aan kleuren in de trein, je ziet de doperwtjes, de stamppot en de vleesresten er in terug, dat zal die NS leren, je schaft een duur abonnement aan, verkoopt je trouwe vierwieler, en dit is je dank, laat ze lekker de rambam krijgen!

Angels With Dirty Faces

Ik ben een tevreden mensch, het was een lekkere dag zonder verplichtingen, een dag van onthaasten en lekker langzaam mijn dingetjes doen. Vannacht lag ik twee uur lang wakker over een probleem uit het verleden dat maar in mijn hoofd bleef spoken, ik heb het in een half uur van mij afgeschreven, en nu is het goed, ik laat het verder rusten. Ik denk dat ik het de komende tijd vaker ga doen, er zijn veel mensen die iets van mij hebben geleend, ik heb al diverse mailtjes naar ze gestuurd, maar daar wordt niet op gereageerd, vreselijk irritant, ik heet niet Lucassen, dus ik ga absoluut niet mensen bedreigen, wat ik binnenkort wel ga doen is een stuk over ze schrijven, vernietigend, want ik heb flink de pest in, ik noem dan naam en toenaam en spaar niets of niemand, jammer dat het zo moet maar ik kan niet bellen, op mail wordt niet gereageerd, dit is het enige geweldloze dat ik kan ondernemen. Ik heb zoiets al eerder gedaan, het heeft zelfs de kranten gehaald destijds, zelfs de Telegraaf en Trouw hebben er destijds aandacht aan besteed, er werd aangifte tegen mij gedaan want ik noem naam en toenaam, de aangifte is geseponeerd omdat ik in mijn recht stond, het is mijn manier van geweldloos verzet, het doet lichamelijk geen pijn want daar hou ik niet van, het is wel zo dat degene waar ik over schrijf beter het leven buitenshuis kan mijden, want hun buurtje gaat ze volledig negeren, ik ben niet snel boos te krijgen, ik ben een goedzak, als ik boos ben gemaakt dan is mijn pen in gif gedoopt, berg je dan maar!

Mother's Little Helper

Er zit een steeds groter wordende woede in mijn lijf, een woede die ik er maar eens uit ga schrijven, dat bespaart de kosten van een psychiater, komt mooi uit want ik heb slechts een basispakket. Een heel groot gedeelte van mijn jeugd is verziekt door de aanwezigheid van een ronduit slecht persoon, mijn oudste zus Christel, twee jaar jonger dan ik, geestelijk gehandicapt geboren en slechthorend, door haar handicaps kwam ze in een riante positie, ze buitte haar handicaps uit, ze kon geen enkele vorm van kritiek krijgen want ze kon er toch niets aan doen, ze was immers gehandicapt, ze kwam afspraken niet na, loog en bedroog, pijnigde mensen met haar extreem lange nagels of met een knijptang, het was niet erg, je mocht er niets van zeggen. Ze had de grootste kamer, want… hee, je mag nooit meer raden, ze mocht op school rondbazuinen dat ze een broertje genaamd Peter had gekregen, mijn moeder zat daar in de oudercommissie, een verbaasde onderwijzer belde nog op, ik zag je vorige week nog, ik zag niet dat je zwanger was, gefeliciteerd hoor, het monster kwam er mee weg! Op de laatste levensdag van mijn vader, toevallig op mijn verjaardag, bracht ik mijn vader voor controles naar het ziekenhuis, ik vergezelde hem tot ik wegmoest om mijn jongste van de peuterspeelzaal te halen, op een vooraf afgesproken tijdstip zou mijn oudste zus hem ophalen, de man heeft een uur lang buiten in de wind gestaan, wachtend op het monster dat niet kwam, hij kreeg een longontsteking die hem noodlottig werd, ze heeft hem vermoord maar toch kwam ze er mee weg. Nadat mijn moeder een half jaar later was gestorven heb ik mijn oudste zus in mijn achtertuin gesproken, er waren vier getuigen, later kocht ze een krant met de rouwadvertentie en beweerde ze dat ze uit de krant had vernomen dat mijn moeder dood was en dat ze van mij niet op de begrafenis mocht komen, ik werd bestookt met telefoontjes hoe ik zo laag kon zijn, ik heb trouwens onmiddellijk met al die idioten gebroken. Behalve een kindsdeel van de erfenis kreeg ze ook een legaat van 136 duizend euro, mijn ouders hadden hun huis opgegeten dus ons huis moest worden verkocht, een familiewoning die door mijn opa in 1926 was gekocht, na de dood van mijn grootouders woonde mijn tante daar en nadat zij in een verzorgingstehuis belandde hebben mijn ex en ik de woning vanaf mei 1998 op een officiële manier gehuurd, echt huurcontact, altijd de huurpenningen voldaan, noem maar op. Ik kon mij niet verweren, ik was aan het revalideren na mijn beroerte en alles kwam neer op mijn ex, we verhuisden naar een bouwval waar mijn kindsdeel is opgegaan aan dingen herstellen, was ik gezond geweest, dan was ik blijven zitten, desnoods in mijn eentje, we hadden een kleine 10 jaar aan huurrechten opgebouwd. Ik zie haar af en toe nog wel eens lopen, ze loopt met een stok, is kogelrond en heeft een ouwe kop. Tegenwoordig vertelt ze aan iedereen die het wil horen dat ze kanker heeft. Ze is getrouwd met Dirty Ted, inmiddels 76 jaar en ook een stok. Een ouwe oplichter die in het verzorgingstehuis meerdere mensen voor zich heeft gewonnen en daardoor een riante oude dag heeft, een erfenis van een rijke middenstander zonder familie, een erfenis van een mafgeslagen profbokser en inmiddels dus ook het legaat dat van mijn tante afkomstig was, een legaat omdat mijn oudste zus….daar gaan we weer, het verhaal is rond!

I'm Randy, Fly Me

Het blijft een enigszins beklemmende ervaring, een wedstrijd van het Nederlands elftal, ik verheug mij altijd op een avondje voetbal, bij oranje loop ik doorgaans een fikse kater op. Ik herken mijzelf ook absoluut niet in het elftal, het is niet aanvallend en de tegenstander speelt altijd attractiever, het is voor mij dan ook altijd moeilijk om niet te juichen bij een doelpunt van de tegenstander. Ik zie ook altijd nietszeggende idioten in het team, spelers die bij een echte goeie club niet aanbod zouden komen, postbode Pieters, kroegmaat Matthijsen, Maduro, uiteraard de beheerder van Madurodam, het attractiepark waar de bondscoach altijd met zijn kleinkinderen komt en zo kan ik nog wel even doorgaan. Eigenlijk zitten er in de hele selectie maar twee spelers die boven de grauwe middelmaat uit komen, Van Persie en van Nistelrooy, ik heb ze tot dusver geen van beiden gezien. Omdat ik bijna in slaap viel tijdens de eerste helft, heb ik mijn gitaar gepakt en een Nederlandstalig nummer geschreven inclusief de muziek, het heet Stiller dan ooit, ik eet mijn hoed op als het nummer niet op de Nederlandstalige cd komt te staan, is oranje toch nog ergens goed voor! We hebben inmiddels de eerste 45 minuten gehad, als het zo doorgaat dan maak in de tweede helft opnieuw een nummer, vreemd genoeg hoefde ik tijdens de rust het geluid niet af te zetten, er was commentaar van Gullit, vooraf was ik bang dat Hans Kraay jr. stomme vragen zou gaan stellen, maar waarschijnlijk moest hij vanavond op het huis passen.

Away From The Numbers

Het is opnieuw een lekkere dag, het moet niet gekker worden, weinig verplichtingen dus lekker uitslapen en na de koffie naar het centrum, de apotheek, de stadsbank, de brillenboer en nog even kwekken bij een vriendin met een sieradenkraampje, als afsluiter nog even cd’s kijken bij de enige overgebleven goede muziekzaak en weer naar huus. In mijn buurtje zit een goeie rookwinkel, als je geen geld hebt, dan schrijft eigenaar Rob het in een boekje op, zulke mensen moet je koesteren, er zijn al zo weinig toffe mensen! Vanavond moet ik weer zoeken, er wordt voetbal uitgezonden door SMS6, ik kijk nooit naar die vreselijke zender, behalve als er voetbal is, je moet er wel wat voor over hebben, eerst zoeken en als je de zender eenmaal hebt gevonden dan krijg je slecht commentaar tijdens de wedstrijd, in de rust is het nog het ergste, dan gaat Hans Kraay jr. praten, het volume gaat dan helemaal uit want zulke dingen kan ik echt niet verdragen, de wedstrijden van het Nederlands elftal zijn doorgaans al een zware zit, Kraay komt in de rust de zinloosheid van het bestaan nog eens extra bevestigen, het zou verboden moeten worden! Toen ik mijn postbox leegmaakte, was ik op het ergste voorbereid, het zijn immers altijd rekeningen en aanmaningen, dit keer was ik blij verbaasd, een brief van mijn meiden met kopietjes van hun laatste rapport, het gaat echt supergoed, vooral mijn oudste begint nu toch wel ernstig op haar pa te lijken, ik hoop dat ze later niet in dezelfde valkuilen trapt als ik!

We Are The Boys

Dat was het dan, een berg aan verplichtingen, vroeg op, stichting Mee, de voedselbank en een retourtje naar het industriegebied, omdat ik op het matje moest komen bij verhuurder Villex. Niets nieuws onder de zon, dat kan ook niet, ik heb geen boom in de tuin waar geld aan hangt, iedereen komt na verloop van tijd aan de beurt om te worden afbetaald en mijn contract bij de verhuurder kan ik uitdienen, morgen nog een toetje, de stadsbank krijgt nog wat formulieren die ik bij de belastingen heb opgehaald, daarna begint het leven weer! Door de boxen schalt muziek van The Stranglers, de kleine jongen wil maar niet groot worden, gisteravond heb ik nog gechat met best friend, best man John, over mijn vorderingen bij het schrijven van nieuw materiaal voor The Crybabys, ik lig op schema, zowel voor het eigen album als voor het Nederlandstalige album, nu ik de administratieve shit heb gehad van de stadsbank, kan ik er zelfs weer volledig mee aan de slag, al die ellende heeft veel energie gekost! Vanavond ga ik de reclame op mijn blog eindelijk perfectioneren, het staat al tijden op mijn to-do lijstje, ik heb tot dusver pas 20 cent verdiend in een jaar tijd, dat klopt niet, ik moet nog wat codes implementeren, buiten Hyves heb ik bartcroos.blogspot.com, bartblog, er staat zat reclame op maar nu moet ik er ook maar eens mee gaan verdienen, zakgeld, van de stadsbank zal ik niet veel krijgen dus er zit opeens een zekere dwang achter, wellicht kan ik er wel eens in de maand van naar de FEBO!

I'm Not Afraid Of Live

Ik zat vanavond met een enorm tevreden gevoel op de bank, het was dan ook een heerlijk tv avondje voor mij, De Wereld Draait Door, Voetbal International en Barend & Barend, ik kijk 2x in de week naar de commerciëlen, als Johan Derksen er is, mijn absolute favoriet, de avond sloot ik af met Pauw en Witteman, mijn dagsluiting is altijd hetzelfde, waarschijnlijk omdat ik een nieuwsjunk ben. Uiteraard kwam het tevreden gevoel door het tv aanbod, maar ik ben ook blij vanwege de afhandeling van de schulden, ik heb het gevoel dat het de goede kant op gaat, ik loop natuurlijk ook tegen betonnen muren op, zo moest ik naar de Kamer van Koophandel om mijn politieke partij uit te schrijven, ze waren daar verbaasd omdat het een vereniging zonder winstoogmerk betreft, bovendien heeft er nog iemand getekend want anders zou het geen vereniging zijn, iemand met wie ik geen enkel contact meer heb, ik heb haar een mailtje gestuurd, maar ik zit nog steeds op een antwoord te wachten, anyway, uitschrijven is geen absolute noodzaak. Ik moest ook naar de belastingdienst voor een herziening, ook dat bleek niet mogelijk want zoiets kan je alleen met je jaarlijkse belastingopgave regelen, betonnen muren, maar toch heb ik er een goed gevoel over. Morgen heb ik de laatste zware verplichtingen van deze week, stichting Mee en Villex, de antikraakclub, ik heb inmiddels op internet gekeken of er nog meer van dat soort clubs in mijn woonplaats zijn en goddank, er zijn er vrij veel, krijg ik morgen te horen dat er voor mij geen woning is na 17 januari dan kan ik bij minimaal 4 andere clubs terecht, dat geeft wat rust in het hoofd en zorgt voor vertrouwen in de toekomst, kan ik mij eindelijk weer eens met wat positievere dingen bezighouden!

Liars A to E

Ik moest vandaag vroeg uit de veren, mijn fiets met trapondersteuning werd om 9 uur opgehaald voor reparatie, hij reed in totaal nog maar 3 km, in plaats van de 16 km die het ding ooit kon rijden met een volle accu, zoiets beperkt je in bewegingsvrijheid, zo kon ik bijvoorbeeld niet meer naar mijn advocaat, want dat was te ver. Ik heb als leenmiddel een ouwelullen ding, een scootmobiel, ik heb hem gelijk gebruikt, want ik moest op herhaling bij de stadsbank, opnieuw formulieren invullen en dingen proberen recht te zetten, het gaat mij een beetje te langzaam, zo’n scootmobiel, slechts 12 km per uur, slecht voor mijn image, goddank krijg ik mijn fiets straks weer retour Morgen is het ook weer zo’n heftige dag, ik moet dan op het matje komen bij mijn verhuurder, ze willen geld zien, ik heb mijn laatste geld zaterdag uitgegeven aan een pakje vloeitjes, dus het zal wel een kort gesprek worden. Ik heb nog een huurcontract tot 17 januari, daarna wordt de boel gesloopt, ik weet op dit moment nog niet waar ik in januari naar toe ga, samen met stichting Mee ben ik naar woonvormen en opties aan het kijken, de antikraakclub zal na morgen wel afvallen, niets aan te doen, door allerlei gedane beloftes en misverstanden ben ik in de huidige situatie terechtgekomen. De dame van de stadsbank belde trouwens vandaag nog met de antikraakclub, er kwam nog net geen rook uit de hoorn van de telefoon, eigenlijk heb ik het vermoeden dat ik morgen een bodyguard nodig heb!

I Wish Everyday Is Like Sunday

Het is een ouderwetse zondag, er gebeurt niets vandaag en de telefoon houdt zich koest, een rustdag. Het huisje was al snel schoongemaakt, de postbox is weer leeg en het enige wat ik hoef te doen is het invullen en retourneren van formulieren. Op televisie is schaatsen, daar is geen bal aan, maar presentatrice Dione heeft een nieuw kapsel, ze heeft een pony, mijn favoriete haardracht voor vrouwen, kortom, Studio Sport blijft aan staan tot na het voetbal! De zondagen zijn tegenwoordig altijd rustig, vroeger was dat wel anders, toen ik nog bij mijn gezin woonde, stond ik al om 7 uur op, mijn jongste was altijd vroeg wakker, ik maakte drinken voor haar en bediende de televisie, verder moest ik als een agent optreden want ze wilde aldoor snoep hebben, tijdens de jaren voor het huwelijk had ik het ook altijd druk, ik moest vaak op zondag oefenen met een band, ik woonde destijds in Doetinchem dus ik moest vroeg op, het huisje aan kant maken en vervolgens naar de oefenruimte in Haarlem. Mijn ideale zondag ziet er rustig uit, uitslapen, schoonmaken en verder lanterfanteren, als ik een partner zou hebben, dan zou daar zeker een toastje met een glas rode wijn bijhoren, in mijn eentje doe ik dat niet, vraag mij niet waarom, om 7 uur met het bord op schoot naar Studio Sport kijken en de rest van de avond bestaat uit muziek, ik draai op het moment veel van Herman Brood, ik mis hem, zijn muziek en eigenlijk ook zijn aanwezigheid, zijn charisma, zijn humor, ik heb in het verleden veel met hem te maken gehad, in de jaren tachtig heb ik vier keer in zijn voorprogramma gestaan, jaren later, toen hij zijn atelier had boven café Dante in de Spuistraat in Amsterdam, heb ik ook regelmatig met hem op het terrasje van het cafe gezeten, ik ben blij dat ik hem heb gekend.

Science Fiction, Double Feature

Ik heb woord gehouden, ik ben inmiddels uitgeschreven uit het kiesregister van de gemeente, komende week volgt de uitschrijving bij de Kamer van Koophandel, voor mij geen lokale politiek meer, ik had nog wel een paar verzoeken van mensen op samen met mij op een lijst te komen, maar dat doe ik niet, Haarlem is ongeneeslijk ziek en het zou zeker acht jaar kosten om de boel weer recht te zetten, de SP-wethoudster heeft in de vorige periode een geweldige puinhoop achtergelaten op Sociale Zaken, om dat recht te zetten heb je een sterke partij nodig, als je met onbekenden gaat samenwerken dan speel je Russisch Roulette, zie de LPF, zie de PVV. Sinds een paar dagen hebben we er een bekende Haarlemmer bij, geweld, bedreigingen, seks met minderjarigen en gisteravond zag ik dat meneer op een pedosite voorkomt, fris ventje! Het zal in ieder geval niet lang meer duren voordat we Tweede Kamer verkiezingen hebben, ik hoop dat het volk dan niet meer trapt in de praatjes van een megalomane idioot die anderen angst probeert in te boezemen. Ik heb vandaag veel muziek van Lady Gaga opgenomen voor mijn oudste, ik kende dat mensch niet, maar ik moet bekennen dat ik er geen braakneigingen bij krijg, lekkere muziek om bij schoon te maken! Verder is het echt weekend, lekker rustig aan, er is eten, er is genoeg te roken en drinken komt uit de kraan. Zaterdagavond is de televisie leuk, humor en voetbal, geen actualiteiten maar dat kan ook niet want in het weekend staat de wereld stil, het perfecte moment trouwens om een ander land binnen te vallen want de tegenstander zit toch aan de toastjes met rode wijn!

Punkrock Will Never Die

Een heleboel mensen geloven mij niet als ik zeg dat ik ooit als administratief medewerker heb gewerkt, ik ben immers een administratieve ramp, iemand die je beter niet op de werkvloer kunt hebben. Toch werd ik vanaf 1986 tot 1992 administratief medeweker genoemd, weliswaar bij de overheid, daar lopen allemaal mislukkelingen rond, maar toch. Ik werkte bij de RDW, na verloop van tijd klom ik zelfs op, ik verhuisde in 1992 naar Almelo, ik woonde daar in een kast van een huis met vier slaapkamers, een van die slaapkamers toverde ik om in een kantoor aan huis. Ik bezocht bedrijven die in auto’s handelden, van de woonwagen tot de luxe dealer, ik bezocht ze allemaal. Het hoofdkantoor zat in Veendam, daar zat ook mijn baas Bunzing, vanaf het begin mocht hij mij niet, ik zag er niet als een ambtenaar uit en eigenlijk had hij mijn baantje beloofd aan zijn schoonzoon, maar de inspraakcommissie besloot anders. Hij wilde op een warme zomerdag mee tijdens mijn werk, eerst zou hij even mijn administratie controleren. De administratie zat in kastjes maar was een volledige puinbak. Toen hij arriveerde besloot ik om de wind mij te laten helpen, aan de voorkant had ik een overdekt dakterras met daarop een tuinset, mijn twee administratiekasten stonden op de tafel en toen Bunzing uit zijn auto kwam liet ik de hele administratie wegvliegen door de lucht, je had de ogen van Bunzing moeten zien, een combinatie van woede, verbazing en verdriet, hij kon immers niets meer controleren, Bunzing had zoiets nog nooit meegemaakt, zijn tere zieltje had duidelijk een knak gekregen. De dag werd volledig gecancelled, Bunzing ging onmiddellijk terug naar Veendam, pas in februari 1997 barstte de bom, ik woonde inmiddels in Doetinchem, had driekwart jaar in de studio gezeten op kosten van mijn baas en toen vond Bunzing een mogelijkheid om mij eruit te werken. Ik denk dat hij nog geregeld nachtmerries heeft waar ik in voorkom.

Changes

Het was vandaag de dag van de grote ommekeer, ik stond vreselijk vroeg op, de wekker ging al om half acht. Tijdens het maken van het ontbijt zag ik door het keukenraam dat de storm kat en muis speelde met de blaadjes in mijn tuintje, oei, oei, wat een woei, een onstuimig weertje. Ik moest om negen uur bij stichting Humanitas zijn met al mijn papieren, inkomsten, uitgaven, contracten en schulden, de papieren moest ik op volgorde in een ordner doen en daarna moest ik een aanvraagformulier voor schuldhulpsanering invullen, toen alles was gedaan kreeg ik een briefje mee met wat er nog ontbreekt en maandag moet ik terugkomen. Wat een opluchting zeg, eindelijk is er in kaart gebracht hoe groot de schuld is en bovendien weet ik nu zeker dat er iets aan gedaan gaat worden, de schuld is niet vreselijk groot, 5000 euro, de kans bestaat zelfs dat ik dinsdag mijn hele huurschuld kan afbetalen met bijzondere bijstand, een bedrag dat ik dan in termijnen weer terugbetaal. Ik werd geholpen door een humanistische dame en een medewerkster van de stadsbank, ik heb nu een aantal mensen meegemaakt van die stadsbank, maar ik moet in alle eerlijkheid zeggen dat ik alleen maar positief kan zijn over deze vrouw, ze kwam uit Duitsland, daar kan het aan liggen of ze was natuurlijk niet goed geïntegreerd, Nederlanders zijn vaak hufters en de vrouw om wie ik ooit de stadsbank gillend verliet, kwam uit Marokko, zij was heel erg goed geïntegreerd want ze was net zo’n grote hufter als de Nederlanders. Ik ga nu even een tukkie doen want rekeningen maken mij altijd erg moe, vanmiddag nog wat papieren ophalen bij het belastingkantoor en vanavond begint het weekend met Johan Derksen, wat een lekkere dag eigenlijk!

The Importance Of Being Idle

De wind kan uit vier richtingen komen, toch heb ik met dit weer altijd tegenwind op de fiets, mijn kleren zijn dan volledig nat, bij mijn ellebogen gaat het vocht zelfs door mijn jas en mijn bril is een grote last, zonder dat ding zie ik beter, toch kan al die ellende niet opwegen tegen het genot van het bed, slapen is veel lekkerder als het koud is, het wakker worden is ook zo lekker, een sjekkie en na het roken nog een paar keer omdraaien, de herfst en ook de winter bieden grote voordelen! Het moet natuurlijk wel kunnen, ik zit in de gelukkige situatie dat ik thuis kan werken zolang ik nog elektriciteit heb, het internet vang ik gratis op uit de lucht en nadat ik buiten een kabelkastje aan flarden heb getrapt en mij daar heb ingeplugd, ontvang ik het televisiesignaal gratis. Ik heb een digitaalpakket gehad van UPC, televisie, telefoon en internet, de stadsbank wilde dat niet van mijn salaris betalen en daardoor moest ik overgaan tot grof geweld om het leven iets leuker te maken. Morgen heb ik niet de tijd om mij nog eens lekker om te draaien, ik moet mij al om kwart over negen melden bij de stichting Humanitas, daar volgt de volgende stap richting inschrijving bij de stadsbank, een moetje, dus belangrijk. Vanmiddag moet ik alle benodigde papieren bij elkaar zoeken, een heleboel is kwijtgeraakt in het kraakpand, de uitspraak van de rechter dat ik gescheiden ben en de polis van mijn zorgverzekering, wat er niet is kan ik ook niet meenemen, ik geef ze wel een vuilniszak met aanmaningen, hebben ze toch nog iets te lezen!

The Daily Bastard

Er was vandaag groot nieuws, althans, de media deden ons geloven dat er groot nieuws was, er zijn nog gemeentes die wachtgeld uitbetalen aan oud raadsleden en wethouders. Het is absoluut geen nieuws, het verhaal is zelfs zo oud dat er geen vis meer in kan worden verpakt want de gemeenteraadsverkiezingen waren begin maart, eind maart was dus al bekend welke gemeentes wachtgeld uitbetaalden en aan wie ze dat deden. Een journalistiek foefje, is er geen nieuws, dan maak je nieuws, maar om nou iets tot nieuws te bombarderen dat al acht maanden oud is, dat gaat een beetje te ver. Het krijgen van wachtgeld is geen lolletje, ik kreeg als raadslid een vergoeding van 1322 euro, het wachtgeld is 70% van dat bedrag, en dan kom je uit op 743,50 euro, een bedrag onder het bestaansminimum vandaar dat je het moet proberen aan te vullen met aanvullende bijstand. Ik heb absoluut niet gekozen voor de wachtgeldregeling, ik wilde eigenlijk worden gekeurd want ik ben lichtelijk gehandicapt en op basis daarvan hoopte ik op een arbeidsongeschiktheid uitkering. Die uitkering is helaas afgeschaft, je komt tegenwoordig gewoon in de bijstand en dat wordt er na een keuring gekeken voor welk percentage je nog wel geschikt bent om te werken. Gedwongen in de wachtgeldregeling, een iets genuanceerder verhaal dan wat er in de kranten staat en waar het RTL4 nieuws over ging blèren, zou het weer komkommertijd zijn?

No One Knows What It's Like To Be Me

Goh zeg, ik heb nooit geweten dat er zoveel verschillende instanties zijn in Nederland, ze hebben slechts een overeenkomst, ze willen allemaal geld zien van mij, sommigen in naam der koningin, sommigen schrijven zelfs op de envelop dat ik terstond moet openmaken. Na het schoongemaakte huis en een afspraak bij een sociale club, was dit de laatste etappe, het legen van de brievenbus, tijdens mijn depressie had ik geen zin in post, het gaat alleen maar om rekeningen die ik niet kan betalen, de lust om die rommel dagelijks te pakken en open te maken ontbrak gewoon, nu voel ik mij weer ok en daarom heb ik het busje maar geleegd, fijn voor de postbode want er paste niets meer bij. Toch is het een superdag, het was half negen, ik lag nog op mijn kussen, en ik kreeg een smsje van Bert, mijn manager, hij wilde een afspraak maken, eindelijk iemand anders die ik ga ontmoeten, kortweg, ik was blij. Daarna had ik een afspraak bij stichting MEE, de sociale club. Ik heb mij een paar maanden geleden zelf bij ze aangemeld omdat ik met die administratie de bomen niet meer kon zien tussen het bos, er was eindelijk iemand die serieus luisterde en die samen met mij aan oplossingen gaat werken. Toen ik thuiskwam behandelde ik gelijk de post, en ach, ze zullen mij niet 123 doodschieten want dan kunnen ze definitief fluiten naar hun geld. Vrijdag moet ik bij stichting Humanitas zijn, n.a.v. mijn aanmelding bij de stadsbank, moet ik daar met een heleboel formulieren langs, vervolgens wordt ik geholpen om een lijvig aanvraagformulier voor de stadsbank in te vullen, ze hadden het formulier natuurlijk ook simpeler kunnen maken zodat ik die stichting niet hoef lastig te vallen, maar goed, de boel loopt en ik werk aan een permanente oplossing om van al dat gedonder af te komen, zou de koningin dat geld van mij echt nodig hebben?

Alone In The Crowd

Ik heb er nooit bijbedoelingen mee gehad toen ik geestelijk instortte, nooit gedacht van laat ik maar zielig doen, dan krijg ik wel hulp, dat kon ook eigenlijk niet want ik liet niemand toe, gordijnen dicht, deurbel reageerde ik niet op, telefoon uit, nooit bijbedoelingen gehad dus. Toch heeft het wat opgeleverd, twee sociale clubs hebben zich zorgen gemaakt en willen nu wel ineens luisteren naar mijn klachten, klachten die ik al veel eerder kenbaar had gemaakt maar die waarschijnlijk nooit serieus zijn genomen, ik kreeg vandaag van beide clubs telefoontjes, bij eentje ga ik morgenochtend langs en daar gaat dan alles opnieuw aan bod komen, de andere club zit in de starthouding, het moet kennelijk eerst volledig mis gaan, willen ze in actie komen, zelfde verhaal als bij Mat eigenlijk met die crisisopname, dat duurde drie weken, hij moest eerst een teamleider een knal verkopen voordat hij serieus werd genomen. Mijn klachten zijn ook vrij simpel, ik ben gepiepeld bij die afspraken met de stadsbank, ik had geen enkele schuld voordat ik met ze in aanraking kwam, door hun toedoen heb ik overal schulden, verder heb ik hulp nodig bij de administratie, na de beroerte kan ik dingen niet meer overzien, niet meer ordenen, het is in 2008 al uit een test gekomen bij Heliomare, een revalidatieclub waar ik destijds 8 weken zat. Ik hoop dat het allemaal iets gaat opleveren, we moeten allemaal verder in de vaart der volkeren en ik heb geen zin om dagelijks aan geld te moeten denken, er zijn wel leukere onderwerpen te bedenken, muziek, vrouwen, schrijven, mijn meiden, London, noem het maar op. Ik begin die plaats trouwens behoorlijk te missen, het mag niet lang meer duren dat ik daar een tijdje ben om weer op adem te komen, vooralsnog een lekker dagje!

Live And Let Die

Het huisje is weer volledig schoon en de wasmasjien doet de rest, wat een gedoe zeg, stofzuigen, moppen en zelfs afstoffen, mijn moeder zou trots zijn geweest Vanavond ben ik zelf aan de beurt want dan moet ik mijn haar weer bijkleuren, ik doe dat al vanaf mijn 21ste, tot mijn 27ste was ik zilverblond en tegenwoordig ben ik zwart. Ik heb dat eigenlijk nooit gedaan om grijs haar te verbergen, ik had iedere week optredens en ik wilde er anders uitzien dan de bezoekers in de zalen en clubs, tegenwoordig ben ik wel grijs maar dat zal niemand te zien krijgen, iedereen in mijn huidige band The Crybabys is donker en qua haardracht hebben wij Rod Stewart afgekeken toen hij nog bij The Faces zat met Ronnie Wood. Je zou het niet zeggen, maar mijn haar is belangrijk voor mij. Het zal wel mijn vrouwelijke kant zijn, op het podium gebruik ik ook altijd make up. Ik heb zelf helemaal niets met homoseksualiteit, ik ben zo hetero als de pest, begon op mijn 15de met mijn eerste vriendinnetje en daarna zijn er nog heel veel gevolgd, momenteel staan dat soort zaken op de pauzestand, ik moet mij eerst maar eens helemaal ok voelen, op alle gebieden, met de gezondheid is het goed, het wonen is hier tot dusver heerlijk maar met de financiën zit het tegen, dat komt ook wel weer goed, alhoewel ik meer vertrouwen heb in een van mijn Houdini acts dan in de stadsbank. Ik heb in de tussentijd wel veel geleerd van vrienden en vermeende kennissen, gaat het goed, dan kennen ze je maar al te graag, gaat het wat minder, dan laten ze je als een baksteen vallen, gelukkig heb ik een zeer goede en trouwe vriend in London en wat Mike en Mat dit jaar voor mij hebben betekend, zal ik ook nooit meer vergeten!

Good Times Never Last

De gemeente heeft per ongeluk 43.500 euro overgemaakt op de rekening van een autohandelaar, het geld was bedoeld voor een club die subsidie had aangevraagd, na een jaar kwamen ze er achter dat het geld niet was gestort, en zo kwam het nieuws dus naar buiten. Dat geld had die handelaar officieel moeten terugstorten, maar hij heeft het hele bedrag in zijn bedrijf geïnvesteerd. Dit nieuws uit de krant van zaterdag was het onderwerp van mijn droom vannacht, ik kreeg zomaar uit het niets een ton op mijn rekening, gut, wat heeft dat een leuke tijd opgeleverd, rekeningen pijlsnel afbetaald en vervolgens wegwezen, geen sporen achterlaten, volledig foetsie. Ander land, andere naam en uiteraard dezelfde dingen blijven doen, ik zal nooit meer iets anders doen dan schrijven en muziek maken! Het nieuws kan mij soms gelukkig maken, er zijn natuurlijk ook dingen als afbrandende parkeergarages en ander geneuzel, toch zit er af en toe iets leuks bij. Wellicht komt de droom ooit uit, de realiteit ziet er echter anders uit, bellen naar de sociale dienst om een afspraak te wijzigen, niemand aan de lijn gekregen en het beltegoed is volledig opgeslurpt door de ambtenaren. Het huisje is in ieder geval bijna schoon en met mij gaat het met de dag iets beter.

Did Ya Miss Me?

Wat een hufter zeg, die zwart-witte Lama in de Hout, mijn jongste dochter liep langs het gevaarte en ineens begon hij te spugen! Wie aan mijn dochters komt, komt aan mij, maar om nou over een hek in de kinderboerderij te klimmen om die bal gehakt op zijn gezicht te timmeren, dat ging zelfs mij iets te ver! Toch was het leuk, ik had een afspraak met ex en dochters, eerst aan de warme choco en vervolgens de kinderboerderij in het grootste stadspark hier, zouden veel meer mensen moeten doen, op vrije dagen naar het stadspark, daar zijn die dingen namelijk ooit voor aangelegd, het kan ook door mijn Engelse tik komen hoor, ik zit daar ook vaak in parken, Hyde Park en Green Park hebben mijn voorkeur, drinken, eten, roken en leeswaar mee en je hebt een goedkope maar leuke dag, Parklife is niet voor niets een Engels woord. Het was de eerste keer in ruim 2 weken dat ik voor langere tijd de deur uit was, door die stomme depressieve gedachtes die ik had, liep ik alleen maar paranoia te doen in mijn eigen huis. Ik kwam slechts buiten om de nodige boodschappen te doen, was bang voor de telefoon en de deurbel en ik draaide geen muziek! Ik ben het nu aan het inhalen, de hele dag muziek is voor mij het beste medicijn, beter dan de chemicaliën waar de huisarts je mee vol wil stoppen. Ik heb Ultravox herontdekt, althans de eerste jaren van die band toen naamgever John Foxx er nog bij zat, hij werd later vervangen door Midge Ure, ze werden met die bezetting wereldberoemd door Vienna, niets voor mij, muzikale diaree komt er bij mij niet in! Nu stofzuigen, later

The Soundtrack Of My Live

Toen ik een jaar of 35 was kon ik mijn nieuwsgierigheid niet langer bedwingen, ik was anders dan anderen, wat betreft levensinstelling en mentaliteit, kwam puur door de muziek die mij zo had gevormd, ik kwam vaak in London en besloot om mensen met dezelfde ideeën op te zoeken, wat heb ik daar een vrienden aan overgehouden! Ian Carnochan, Knox van The Vibrators, werd een goede vriend, zelfde visie, net zo’n eikel als ik, een goed mensch! Ik heb veel mensen ontmoet, van de zanger van Oasis tot mijn schrijfpartner voor het leven, Honest John Plain. Eindelijk kwam de bevestiging, er waren er meer zoals ik, een belangrijke ontdekking, je moet tenslotte weten wie je bent! Het huwelijk bracht mij op een zijspoor, ik was ineens de verantwoordelijke vader, een rol, want ik had liever met die meiden gespeeld en buren lastig gevallen met belletje trekken. Ik probeer nu alweer een tijdje mijzelf te zijn, oude coupe, oude levensinstelling maar het is wel moeilijk geworden, de maatschappij is anders geworden, bij de supermarkt moet ik bij het afrekenen mijn tas tonen, ik heb haar, wild, langer dan gemiddeld en ruig, dat is nog eens wat anders dan een kale kop, uitermate verdacht! Toch ga ik door op mijn oude levenspad, ik heb het idee dat als het weer iets beter gaat, de onverwachte en absurde gebeurtenissen vanzelf weer komen, heb ik tenminste iets te vertellen als mijn dochters langs komen!

I Only Wrote This Song For You

Zoals altijd is muziek het beste medicijn, jezelf onderdompelen in een poel van verdriet en zelfbeklag is vrij makkelijk, eruit komen is een stuk moeilijker. Als ik mij niet goed voel, dan is dat makkelijk te zien aan mijn huisje, een grote bende, ik heb een weekend om het weer in normale staat terug te brengen. Woensdagmiddag moet ik op het matje komen bij Villex, een antikraakwoningen verhuurder, ze willen geld zien, geld dat er niet is, ik zit niet voor niets bij die stadsbank, het zal een leuk gesprek worden! Ik kwam uit de negatieve spiraal door heel normale dingen, een telefoontje van Hans op vrijdagavond en een foontje vanuit de kliniek in Castricum van Mat, bovenal was het dat mailtje van meissie, tijd niets gehoord of gelezen, gaat het wel goed? Clicks in het hoofd om weer verder te gaan, ik heb ze echt nodig, zonder liefde kan ik niet. En verder, vraagtekens en surprises, als de boel weer clean is, dan denk ik weer een stuk positiever en dat moet van groot belang zijn om mijn stempel te drukken op de toekomst en meissie, dank je!

Nobody Knows You When Youre Down And Out

Hoi, daar ben ik weer na een enorme radiostilte, ik heb mij in de tussentijd aangemeld bij de stadsbank voor schuldhulpsanering, ik was daar behoorlijk ziek van, voelde het als een persoonlijke nederlaag, er kwam een echte griep overheen en de computer werkte amper of niet. De radiostilte was ook in mijn privé-leven het geval, niemand belde mij, niemand kwam langs, ik voelde mij alleen met mijn verdriet en besloot op een gegeven moment ook maar om het profiel op mijn telefoon op stil te zetten, lekker sippen over mijn eigen verdriet en niemand had daar iets mee te maken! Ik heb wel moeten wennen aan het feit dat ik niets hoorde van oude vrienden, ik ben bang dat ik ze moet vergeten en dat ik bovendien opzoek moet naar een nieuwe manager, als het over een tijdje weer goed gaat, dan ben ik de lachende derde, ik heb nu genoeg van het zelfmedelijden. Dag, pietsie familie, dag oude vrienden, ik ga mijn kop weer overeind houden, en heb vertrouwen in de toekomst, het leven is niet leuk, maar dat geldt voor driekwart van de mensheid, ik heb best wel zin in de toekomst, muziek en schrijven, wedden dat het gaat lukken!

Give A Dog A Bone

Vandaag waren er wat verplichtingen, als ik geen regulier werk heb, ga ik huizenhoog tegen verplichtingen op zien, het was niet nodig, alles is afgehandeld. Ik moest al vroeg bij het UWV zijn, ze zitten aan het stationsplein en dat ligt al ruim een jaar op de schop, vanaf de zuidelijke kant is het onmogelijk om er te komen, de straat is drie meter diep en waar het trottoir is gebleven weet ik eigenlijk niet, vanaf de noord kant moet je door een tunnel onder het station, de tunnel is afgesloten en wordt bewaakt door een verkeersontregelaar, mensen die er toch langs willen, worden door hem tegengehouden, ik deed mijn fiets in de hoogste versnelling, reed hard op de gek af, ontweek hem ternauwernood en voila, ik was vlak in de buurt van een fietsenkerkhof, de stalling van het UWV! Omdat ik alle verplichtingen al had doorlopen, mocht ik snel weer vertrekken, een brief met datum waarop ik wordt verwacht bij de sociale dienst onder de arm, op de terugweg zwaaide ik nog even naar de gek in het oranje en ik ging over naar de volgende etappe, de voedselbank. Het bezoek aan die club is eigenlijk altijd leuk, de klanten zitten allemaal in hetzelfde schuitje en daardoor krijg je een soort van saamhorigheid, de recessie is inmiddels ook bij de voedselbank goed merkbaar, je krijgt minder eten, afgelopen week had ik voor twee dagen tekort, gelukkig kon ik van iemand een brood krijgen, waardoor ik niet heb hoeven hongeren, voorlopig is de koelkast weer even vol!

Wellcome To The Whole Week

Het weekend is weer achter de rug, het was leuk trouwens, ik ging op zondag met mijn jongste Ganzenborden en met mijn oudste heb ik naar Kate Perry geluisterd, voor de rest was het gitaarspelen en schrijven. De werkweek is inmiddels weer aangebroken, morgen wachten de wat zwaardere verplichtingen en vandaag heb ik mij begeven in de wereld van de brillenmaffia, ze gaan niet met hun tijd mee die gasten, ik stond om 12 uur voor de deur, maar de tent was nog gesloten tot 1 uur. Schande, piepen dat de omzet een stuk lager is, maar wel vasthouden aan oude principes, zelfs mijn bank is nu een deel van de zaterdag geopend en op de maandagen werken ze wat langer door, banken denken alleen maar aan winst en niet aan het welzijn van de klanten, toch kan de brillenmaffia daar nog iets van leren! Ik ben later teruggekeerd, 3 brillen hebben ze voor mij rechtgebogen, ik ga namelijk altijd op die dingen zitten of liggen, ik had nog een montuurtje over, en dat gaat een zonnebril worden, mijn ogen moesten daarom worden opgemeten, en ik mocht plaatsnemen in de wachtruimte, daar stond een ultramoderne koffiemasjien, ik kon mijzelf niet bedwingen en drukte op het Wiener Melange knopje, ik verwachtte dat er een bekertje naar beneden zou vallen, nee dus, de masjien begon gelijk te reutelen, het antilek bakje overstroomde al snel en mijn melange verspreidde zich over de vloer tussen de andere klanten. Het zal wel de reden zijn geweest dat ik ineens zo snel werd geholpen, anyway, mijn shades zijn in de maak!

My Daddy Is A Fucking Rockstar

Nina, mijn oudste dochter, doet vandaag mee aan een auditie voor Kinderen voor Kinderen, ik kreeg haar gisteravond aan de telefoon om haar succes te wensen, en zojuist belde ze vanaf Amsterdam CS, ze stond samen met ex te wachten op de trein naar het mediapark in Hilversum (bij Bussum). Ze heeft 5 liedjes ingestudeerd, zang en dans, ik ben enorm trots, ik hoop haar ooit nog eens op een podium te zien, heeft ze toch meer van haar pa dan ze zelf denkt! Isa, mijn jongste, ligt ziek thuis, een longontsteking, ik ga morgenmiddag bij haar langs om haar sterkte te wensen en om interesse te tonen. Het weekend gaat er daardoor iets anders uit zien, gisteren kwam ik er alleen uit om een arm gezinnetje blij te maken met 2 kilo tafelmargarine, verder met mijn laatste muntjes naar de supermarkt voor een blikje drinken, en kletsnat bij de kachel om weer droog te worden. Straks ga ik nog even op jacht voor een brood en wat shag, daarna blijf ik binnen, ik hou niet van wind en regen. Ik ben niet alleen aan het lanterfanteren, ik speel gitaar om weer eelt op mijn vingertoppen te krijgen en ik neem akkoordenschema’s door, verder ben ik veel aan het brainstormen op Nederlandstalige teksten, zou die oudste van mij in een achtergrondkoortje kunnen zingen?

Brew For Breakfast

Het is eigenlijk een bizar en schrijnend verhaal, voor mij een bewijs dat de gezondheidszorg grotendeels naar de verdommenis is, vorige week maandag bracht ik Mat voor een spoedopname naar de Brijder, een alcohol en drugs bestrijdingsclub, hij kon met veel moeite lopen, langzaam lopen ging niet want dan zou hij omvallen. Toen hij zijn gesprek kreeg verliet ik het pand, dat soort gesprekken zijn privé, hij werd niet opgenomen, geen plaats, niet ernstig genoeg, verzin maar een smoes, thuis werd hij met veel pijn en moeite weer nuchter en hij wist dat een ruime week te blijven. Gisteren kreeg ik hem aan de foon, hij was aan de Baccardi, wilde coke bestellen, kortom, hij was opnieuw naar de klote omdat hij geen begeleiding heeft gekregen, na het gesprek heb ik slechts kort hoeven nadenken, ik heb hem een mail gestuurd waarin ik aanbood om hier nuchter te worden, ik heb meer ervaring dan 3 sociaal werkers bijelkaar, ik weet waar ik over praat, ik ben ervaringsdeskundige, sociaal werkers halen hun ervaring uit de boeken, na twaalven belde hij, blij dat er toch nog iemand was die hem wilde helpen, rond de middag komt hij, de oplossing om nuchter te worden is vrij simpel, er is hier geen geld, dus drank, laat staan drugs, het behoort tot de onmogelijkheden, daarna volgt stap 2, leren leven in een wereld zonder roesmiddelen, het is moeilijk, zeker op dit moment, maar het kan wel, dominee Slob

Tell Us The Truth!

Ik lag weer eens te meimeren op de bank, ik doe dat vaak want ik krijg daardoor ideeën en nieuwe inzichten, meimeren doe ik dus graag. Ik heb zojuist naar de Keuringsdienst Voor Waarde gekeken, ik keek ademloos, want de makers hebben een instelling die vergelijkbaar is met de mijne, ze willen dingen weten, achter de waarheid komen, een doosje druiven kost drie keer zoveel als een zakje rozijnen maar er zitten 25x zoveel druiven in, hoe kan dat? Het zijn van die vragen waar ik ook mee rondloop. Ik denk dat de dingen die je boeien iets moeten zeggen over jezelf, dan heb ik het over muziek, boeken en televisieprogramma’s. Toen ik 18 jaar was heb ik de lp Thats Life van Sham 69 grijsgedraaid, een conceptalbum met als thema een dag uit het leven van een jongen, te laat op het werk komen en daardoor ontslag, een werkeloze vader die de hele dag drinkt, een zusje met een afschuwelijk disco vriendje, een avondje naar de kroeg, een vechtpartijtje, het album vertelde iets over mijn leven, ik herkende mijzelf in de hoofdfiguur. Dezelfde vlieger gaat op bij boeken, Ik Jan Cremer blijft mijn favoriete boek want het zou zomaar mijn dagboek kunnen zijn, boeken waar je jezelf in kan herkennen zijn wat mij betreft de beste en dat zie je terug in de verkoopcijfers, neem de gelukkige huisvrouw of de boeken van Lulu Wang, ze zijn zo persoonlijk dat je automatisch in de huid kruipt van de hoofdpersoon. Tijdens het meimeren kwam ik tot het inzicht dat deze theorie ook opgaat voor televisieprogramma’s, Johan Derksen is mijn absolute held, mopperen met een humoristische ondertoon, goed geformuleerd, zodat het niet overkomt als kroegpraat, ik ben een nieuwsjunk, een nawee van mijn baan als journalist, dus ik kijk dagelijks naar De Wereld Draait door en voor de nodige emo kijk ik naar Hello Goodbye, zo werkt het dus bij mij!

There We Go Again!!

Het is amper uit te leggen, het gaat om gevoelens, en die zijn vaak moeilijk om te zetten in woorden, toch ga ik het proberen, ik kan goed uitleggen, heb er ooit voor geleerd, dus daar gaatie! Na mijn beroerte was ik een plant, ik moest van de arts 5x per dag naar bed, verder lag ik op de bank, ik kon niet lopen en ik kon niet praten, het huwelijk ontplofte, ik kwam terecht in een schuurtje en daar kwam ik tot niets, ik was boos, in mijn ogen is een huwelijk voor het hele leven, tot de dood, ik heb een tijd met woede in mijn lijf geleefd, door stom geblunder van de zijde van de gemeente raakte ik dakloos, na twee maanden had ik weer een echte woning, weer was er die woede, dit keer vanwege het stomme geblunder van ambtenaren, ze hadden mijn papieren zoekgemaakt, afspraken geschonden en mij zwaar in de schulden gebracht, ik leefde met al die gegevens, was boos, teleurgesteld en passief, er kwam niets uit mijn handen, tot vanochtend, alsof je op een schakelaar drukt, ik realiseerde mij dat ik moet doen waar ik goed in ben, muziek maken en schrijven, daar ligt mijn toekomst en bovendien zijn het dingen die ik echt beheers, als ambtenaar speelde ik een rol. Als journalist en als politicus hetzelfde verhaal, ik kon het wel, maakte zelfs naam, dreigde op een gegeven moment zelfs bij RTL Boulevard terecht te komen, maar ik speelde een rol, nu is het tijd om noten te kraken, de wereld gaat weer van mij horen!

Bartie Slob Goes Dutch!

Eindelijk ging de afspraak met oud-studiegenoot, ex bandlid en vooral vriend Hans door, het was de vijfde datum die we hadden geprikt, hij kon 2x niet en voor mij geldt hetzelfde verhaal, een afspraak in de stationsrestauratie, want hij maakte een tussenstop, van de woning in Amsterdam naar zijn werk in Rotterdam, hij is wel in het lerarenvak terechtgekomen, geeft inburgeringlessen, ik had er na mijn afrondende stage in 1984 tabak van. Het leek wel alsof er een smet lag op onze afspraak, de stationsrestauratie was een jaar terug failliet gegaan en was nog steeds gesloten, met een beker koffie van de kiosk gingen we op een bank zitten, verhalen kan je ook op het perron vertellen! Eindelijk een oude vriend die interesse toonde in deze moeilijke tijd, ik weet nu officieel dat ik een onderkomen heb als het hier niet meer gaat, verder weet ik dat ik als een gek teksten moet gaan schrijven want die Nederlandstalige cd gaat er dit jaar nog komen. Ik kreeg 50 euro van hem mee, het grootste gedeelte heb ik nog voor roken en drinken, maar bij de muziekwinkel kocht ik plectrums en een versterkersnoer, noem het maar beroepskosten, beiden heb ik nodig voor mijn werk. Dit jaar komt dus mijn eerste Nederlandstalige cd uit, volgend jaar doe ik weer gewoon, een Engelstalige cd met de Crybabys, het zou zo maar eens een ommekeer kunnen betekenen, dat ik uit de diepe put klim, of om actueler te zijn, dat ik uit de diepe mijnschaft omhoog wordt gehesen!

Thank You Jesus, Thank You A Lot!

De Voedselbank beschikt over opmerkelijke gaven, twee weken geleden was mijn shampoo op, en wat hadden ze……..je mag nooit meer raden, gisteren gingen mijn suikerklontjes op en vandaag kreeg ik een kilo suiker, goed, er zitten ook onverklaarbare dingen bij, vorige week twee kilo tafelmargarine en deze week opnieuw zo’n grote doos, maar daar maak ik wel iemand anders mee blij! In de middag naar de sociale club, de GGZ man was er dit keer bij, uiteraard ging het over mijn schulden, er werd naar allerlei instanties gebeld om de schade zo beperkt mogelijk te houden, van mijn woontoeslag zal ik geen cent zien, alles gaat naar de verhuurder om uitzetting te voorkomen, hoe het met de zorgverzekering moet, en alle andere dingen, is een groot vraagteken. Ik weet dat ik ook nog 4 privé personen moet afbetalen, 3 bedragen van 50 euro, 1 van 150 euro, voor het einde van het jaar is dat gebeurd, zou ik het nu doen dan is het veredelde zelfmoord, ik wordt dan niet meer geholpen en alleen trek ik de kar echt niet, het totaalbedrag schommelt rond de 3000 euro, vroeger had ik om de hoogte van het bedrag gelachen, tegenwoordig is het veel, genoeg voor slapeloze nachten en depressies, soms wou ik dat de beroerte fataal was geweest, maar waarschijnlijk mag ik dat niet zeggen, want dan ben ik ondankbaar, ondankbaar waarvoor eigenlijk?

I'm So Fucking Happy!

Het begint langzaam tot mij door te dringen, ik heb besloten om niet meer terug te keren in de politiek, als politicus was ik verplicht om in de gemeente te wonen en die verplichting valt nu weg, ik kan gaan en staan waar ik wil! Noord-Holland lijkt mij leuk, maar ook Limburg, Brabant en Zuid-Holland lijken mij ok, ik heb het dan alleen nog maar over Nederland, ik kan natuurlijk ook een enkele reis London nemen, mijn dochters kunnen overal langs komen, niet alleen in een flatje in de Slachthuisbuurt! Vorige week donderdag belde de man die mij namens de GGZ monitort, je hebt vandaag of uiterlijk morgen je geld, kwam mooi uit, kon ik verder gaan met afbetalen, het is nu de namiddag van maandag, ik heb ontzettend vaak mijn rekening gechecked, gelukkig kan dat tegenwoordig met de computer, uiteraard is het geld er niet, er zit een weekend tussen en dan houden de banken het geld vast, wanneer het er is? Ik zal het Joost maar eens vragen! De suiker is op en toast kan ik ook niet meer maken, ik heb nog wel beleg en een pannetje bouillon, ik hoop dat de bank van de rente nuttige dingen gaat doen, dan zal ik niet zeuren over honger!

A Town Called Malice

De werkweek is weer begonnen, dat betekent voor mij vroeg op, ontbijten met koffie en toast met jam en vervolgens snel douchen, de deurwaarders zijn weer actief en uit voorzorg moet ik mijn dingetjes hebben gedaan voordat ik onaangenaam bezoek krijg, met een gezonde dosis paranoia ben je de tegenstanders altijd een stapje voor! Tijdens het uitpuffen werd ik gebeld of ik naar het centrum wilde komen, ik kon een pakje shag krijgen van Mat, voor shag doe ik alles, bovendien moest ik bij het UWV zijn, dus ik vertrok als een speer. Ik was al eerder bij die club geweest, het gaat om een aanvraag voor aanvullende bijstand, zeg 150 euro extra omdat mijn wachtgeld onder de bijstandsnorm zit, bij het UWV geven ze uitleg, je krijgt een pakket formulieren mee en een datum om bij de sociale dienst de zaak af te ronden. Het gesprek heb ik al gehad, de formulieren zijn allemaal ingevuld, maar ik kon niet naar de sociale dienst ivm griep, dan moet je de hele procedure opnieuw doen, ik heb nu een afspraak voor volgende week dinsdag en dan krijg ik een nieuwe datum om naar de sociale dienst te gaan, ik ga niet schelden of vloeken, het schijnt normaal te zijn, althans, als je zo denkt als een ambtenaar! Ik heb inmiddels een beslissing genomen voor mij zelf, geen politiek meer in de toekomst, niet onder eigen vlag, niet samen met Sjakie, Haarlem is mijn inspanningen niet waard, ik richt mij louter op het schrijven en het muziek maken en Haarlem kan de rambam krijgen, de stad is ongeneeslijk ziek!

Everytime I Eat Vegetables I Think Of You

De zondag is een saaie dag, altijd al geweest, behalve in de tijd dat ik op zondag wedstrijden speelde, in de prille jeugd was het nog het ergst, ik moest met mijn ouders mee naar mijn opa en oma, van mij werd verwacht dat ik nette kleding droeg, een prikkende terlenka broek en een wit overhemd, dat veel te stijf was, over dat ding ging een wollen spencer, het leek wel op een harnas. Na korte tijd had ik er wat op gevonden, een pyjamabroek onder dat terlenka kreng en een T-shirt onder het overhemd, heerlijk, tot het werd ontdekt, de sport bracht gelukkig snel uitkomst. Tegenwoordig is het gewoon een saaie dag, ik ga niet op familievisite, want de familie is uitgestorven, beetje schoonmaken, tijdje achter de computer, tijdje tv kijken, tot de dag achter de rug is. Ik heb vandaag weer vreselijk gezond gegeten, ik wist eigenlijk niet dat ik daartoe in staat was, 2 struiken broccoli, 2 appels en een ui, ik wist er toch een aanvaardbare maaltijd van te maken, en de maag is gevuld, toch hoop ik dat er binnenkort geen graspollen gaan groeien op mijn hoofd!

My Revolution

Sommige dagen zijn heerlijk, neem nou vandaag, wat langer uitslapen, lekker ontbijtje, huisje schoongemaakt, was gedaan, geen kans op deurwaarders want die zijn vrij, een lege brievenbus, mooi weer, leuke televisie avond in het vooruitzicht! Uiteraard kan je blijven somberen, geen geld meer, geen visite vandaag, alle mogelijke ellende die zich kan aandienen, het heeft geen zin, ik accepteer de dingen zoals ze op mij afkomen, en verder zien we wel, het zal wel iets met levenservaring te maken hebben, ik ben het laatste jaar een ander mens geworden, toen ik nog in de periode van echtscheiding zat, was er niets goed aan mijn ex, ik was verbitterd en dat uitte zich in mijn gedrag, ik krijg tegenwoordig geen slecht woord meer over de lippen betreffende ex, ze is een goede moeder, is lief voor mijn dochters, en ach, we hebben best een aantal jaren een gelukkig huwelijk gehad. Er zijn natuurlijk altijd van die dingen, die kan je gewoon niet goedpraten, het spel van het Nederlands elftal, de enorme ruk naar rechts, de arrogantie van de macht, lees de instanties en zo zijn er nog wel wat, toch is continu somberen slecht voor je humeur, niet goed dus, ik zou nu wel in London willen zitten, maar dat gaat nu even niet, daarom heb ik John zojuist een mailtje gestuurd, plezier vanmiddag in de pub, de groeten aan The Lads en ….op een gegeven moment kom ik geheel onverwacht door de deur!

We Are The Champions!

Vol goede moed begon ik aan de avond, denkbeeldig koud biertje op tafel, denkbeeldig schaaltje paprika chippies ernaast, een paar waxientjes aan, en na De Wereld Draait Door begon de pret, op zoek naar SMS6, mijn kanalenzoeker staat min of meer vastgeroest op de drie Nederlandse kanalen, ik kwam zenders tegen waarvan ik dacht dat ze allang ter ziele waren gegaan, nou, MTV en Eurosport bestaan nog steeds! Na heel lang zoeken slaagde ik in mijn missie, kwam eigenlijk doordat ik een groen veld zag, uiteraard werd daarvoor een heel lang reclameblok uitgezonden en ja, reclame kan van elke zender zijn, ik was net op tijd voor Willempie en daarna volde de Moldavische dijenkletser, wat er daarna volgde, tja, het dieptepunt was in de vorige wedstrijd al bereikt, slechter kon dus niet, maar waarom is een willekeurige wedstrijd uit de eredivisie, zeg NEC-NAC, spannender en aangenamer om te zien? Op links speelde een onbekende ster, hij zal wel postbode zijn in het dagelijkse leven, zijn naam, Pieters, ik weet zeker dat hij altijd onbekend zal blijven, wat betreft kapsels was Moldavië absoluut de meerdere, de hanenkam van de linkerverdediger verdiende zelfs de schoonheidsprijs! Ik heb een rustig dagje gehad, maar je zult toch maar de hele dag op de steigers hebben gestaan, en je op een avondje voetbal hebben verheugd, nou ja, dinsdag weer een kans, oja, het werd 0-1.

Antonie R.I.P.

Het was een gedenkwaardige avond gevuld met heel veel filmpjes, interviews en fragmenten, ik had hem al hoog zitten, als mens en in mindere mate als acteur. Antonie Kamerling, geboren in 1966, dan moet je wel ok zijn, want toen werd Engeland wereldkampioen voetbal! Ik zag veel dingen die ik niet had verwacht, zo was hij beschermheer van de voedselbank, hij stond zelfs voedselpakketen samen te stellen om ze vervolgens uit te delen aan de mensen, een goed mens. De acteur kwam ook uitgebreid aan bod, stukjes van The Exorcist en De kleine blonde dood, ik had niet verwacht dat hij daar ook zo goed in was. In mijn radiotijd had hij een nummer 1 hit, ik heb het nummer destijds vaak gedraaid, lekker nummer! Hij was veelzijdig, pakte alle dingen aan die hem interesseerden, ik ken dat, ik heb ook nooit een opleiding gevolgd voor dingen waar ik later in uitblonk, als het maar leuk is om te doen, de vaardigheden komen vanzelf, een bijzonder mens, die Antonie Kamerling!

Too Much, Too Soon

Toen ik nog in het schuurtje woonde bij de hospita ging ik bijna dagelijks om met een vriendin, een lieve meid, maar meer dan een platonische relatie zat er niet in, we gingen met elkaar om als broer en zus en ik had op een gegeven moment behoefte aan een arm om mijn schouder. Na een tijdje zoeken had ik contact met een hele lieve meid, we hadden het gezellig, zowel in de kroeg als bij mij thuis. Met Pasen bleef ze een nacht bij mij slapen, en ik voelde mij gelukkig, op de dag van de aanslag met de auto op de bus van het koninklijk huis gingen wij ’s middags naar de kermis, dat zijn herinneringen die je nooit meer vergeet. Op een gegeven moment werd de aarde te heet onder mijn voeten, mijn verjaardag zat er aan te komen en ze zou voor het eerst mijn kinderen ontmoeten, ik kon met dat idee niet omgaan, vond het te vroeg om de kinderen te confronteren met het feit dat papa een nieuwe vlam had, ik vond ook dat ik zelf nog veel had te verwerken, ik maakte vlak voor mijn verjaardag een eind aan de relatie. Ze had nog een blauwe lok in mijn haar zullen maken, naar mijn overleden vriend, idool en voorbeeld Gary Holton. Ik hoop haar nog eens te zien, kan ik tenminste uitleggen hoe het zo is gekomen en misschien wil ze dan alsnog een blauwe lok maken, krijgt ze van mij een goulashkroket!

Every Day I Die A Little

Ik blijf niet hangen in mijn eigen sores, het is ook een beetje onmogelijk want radio, tv en internet, overal wordt je geconfronteerd met de dood van Antonie Kamerling, het klinkt saai maar ook ik vond hem helemaal ok, mijn jongste is vernoemd naar zijn vrouw Isa en vreemd genoeg is zij al jarenlang bevriend met Merlijn, de naam van het zoontje van Antonie, toeval bestaat niet, ik hoop in ieder geval dat hij nu minder pijn heeft in het hoofd, een vol hoofd is een ramp, ik weet er alles van. Verder was er natuurlijk het nieuws dat er eindelijk een kabinet komt, ik kan er niet blij mee zijn, dat lijkt mij logisch, toch hou ik mij maar vast aan positieve herinneringen die ik heb toen ik Mark Rutte ontmoette, Sharon, een collega destijds, had een symposium georganiseerd in het pand van de Hoge School in Haarlem, Rutte was een van de sprekers, voor aanvang en na afloop heb ik hem uitgebreid gesproken, een aimabele man met veel last van humor, wist ik veel dat ik met de toekomstige minister president sprak! Ik hou mij maar vast aan de gedachte dat hij genoemde vaardigheden inzet om puin te ruimen, want dat is hard nodig!

Good Boys In The Wrong

Gisteravond dacht ik dat even dat het helemaal mis ging, ik voelde mij niet goed, na een beroerte moet je niet al te veel stress aan je lijf hebben, want dan is de kans groot dat het mis gaat, de televisie zorgde ervoor dat ik lekker loom werd, er gebeurde eigenlijk niets op tv en daar wordt je wel rustig van. Vandaag naar de apotheek en het UWV, ik heb weer voor 14 dagen medicijnen, en ach, het UWV, het oude arbeidsbureau, ik had het kunnen verwachten, we zijn vandaag gesloten meneer, landelijke banenmarkt, de komende nacht moet de fiets dus weer onder stroom want ze zitten een aardig eind weg, waarom zou het makkelijk gaan als het ook moeilijk kan? Vanmiddag wilde ik toch wel eens weten wat die sociale recherche van mij moet, ik ging daarom naar de sociale club die mij helpt met de papieren, ik kan daar bellen, ze zitten om de hoek dus ik kon mijn nieuwsgierigheid snel bevredigen. Ze wilden met mij praten ivm andere mensen, mensen die hier hebben gewoond voordat ik hier kwam, goddank, dit keer loos alarm. Het sterkt mij wel dat ze ook anderen willen uitroken, ik ken die mensen niet maar toch geeft het iets van een saamhorig gevoel, zouden ze wellicht alle bewoners uit de stad willen wegjagen, ze zijn er gek genoeg voor!

Going Underground

Het begint allemaal vreemde vormen aan te nemen, ik maakte vanavond mijn brievenbus leeg en het leek wel alsof er een olifant in had gepoept, het boxje zat bomvol brieven, volledig onverwachte aanmaningen, een bezoek van een sociaal rechercheur en veel gedreig. Ik begin mij te realiseren dat ik in een vrije val naar omlaag zit, waar ik zelf niet meer uitkom, ik kan proberen terug te gaan naar de Stadsbank, een optie, maar dan lig ik 3 jaar aan banden, ik vraag mij af of ik daarvoor 2 keer een levensstrijd heb geleverd, ik kan ingaan op het aanbod voor de Nederlandstalige cd, dan kan ik bij iemand intrekken en ik kan mij laten uitroken, ik denk dat mijn keus al is gemaakt, ik moet alleen nog ernstig aan het idee wennen, een half jaar terug kreeg ik van de gemeente een kristallen karaf met het stadslogo in het glas gegraveerd verder kreeg ik een zwaar zilveren vroedschapspenning, beiden als dank voor 4 jaar inzet in de gemeenteraad, die dank komt nu wel in een heel apart daglicht te staan, het was de gemeentelijke stadsbank die mij in de financiële shit heeft gebracht en alle gemaakte afspraken heeft geschonden, het was het stadhuis waar ik tijdens mijn werkzaamheden een beroerte kreeg, de gemeente was daar niet tegen verzekerd, het is nu de gemeente die mij het vuur aan de schenen legt, lekkere stad, dat Haarlem!

The Great Escape

Ik stond vroeg op, zin om er ook vandaag weer wat van te maken, tijdens het douchen kwam er gepiep uit de huiskamer, sms, mijn afspraak in de ochtend ging niet door, jammer ik had er naar uitgezien, maar shit happens. Vanmiddag had ik een afspraak bij een sociale club, ik ging er met al mijn rekeningen heen, een beetje orde brengen in de financiële chaos en ik probeerde een nieuwe afspraak voor de aanvullende bijstand te maken, helaas moet ik de hele procedure opnieuw opstarten, een mens mag niet ziek zijn en moet altijd bellen, ook als het beltegoed is opgeslurpt. De pogingen van vandaag hadden wat verlichting moeten brengen, helaas pindakaas, morgen naar het UWV om de aanvraag opnieuw op te starten en naar de apotheek, daar had ik vandaag geen trek meer in. Ik krijg het gevoel dat allerlei netten om mij heen zich langzaam sluiten, toch hou ik dit keer mijn hoofd er volledig bij, wellicht dat er toch nog een ommekeer komt, en dat ik het tij kan doen keren, een soort van Houdini act, en waarom ook eigenlijk niet, ik heb wel vreemdere dingen gedaan in dit leven!

Questions And Answers

Net als de Voedselbank, is de Kledingbank helemaal ok, het werd geen sok maar 5 polo shirtjes die ik mocht meenemen, kwam goed uit, ik heb afgelopen week gewassen en toen moest ik een dag zonder shirt lopen. De Kledingbank zit in mijn oude schooltje in een buitenwijk van Haarlem, veel herinneringen dus, aan zowel het pand, als de buurt, op de terugweg ging ik daarom voor een bakkie naar oude vrienden van mijn ouders, ze vonden het prachtig, blij dat ik mijn jongste zus weer zie, groetjes aan haar en 1001 verhalen. Op de terugweg kreeg ik ineens vragen in mijn hoofd, de Voedselbank is opgezet door christelijke groeperingen, zelfde verhaal voor de Kledingbank, wat doen Socialisten eigenlijk voor mensen die in de shit zitten? Krakers hebben de weggeefwinkel, krakers zijn helemaal ok, maar wat doen Socialisten nog meer dan praten, ik ben een radicale Socialist maar al deze vragen moet ik nog even verwerken, zal ik mij dan toch maar aansluiten bij de partij van mijn ex-collega Sjakie? Samen die partij groter proberen te maken, ik begin er steeds harder over te denken, ik ben bijna om!

Bank Holiday!

Gisteren was het werelddierendag, ik doe niks aan al die maffe dagen zoals vaderdag en moederdag, zelfs mijn verjaardag sla ik meestal over, toch heb ik gisteren voor mijn overleden Brit een waxientje gebrand, ik mis haar nog steeds maar de gedachten aan alle mooie en positieve dingen zijn zwaar in de meerderheid. Vandaag is het bankendag, zojuist de voedselbank en zo meteen de kledingbank, de spermabank sla ik over want ik heb al weken geen eitje gegeten. Ook de zwartzaadbank zal ik niet bezoeken, vannacht heb ik er nog over gedroomd, ik had mijn pincode ingevoerd en toen kwam er een hard gelach uit het apparaat, in het display stond Fuck Off, het moet haast wel een teken zijn dat ik die club beter kan vermijden vandaag. Ik ga voor het eerst naar die kledingbank, weet totaal niet wat mij te wachten staat, wellicht krijg ik een sok en volgende maand met een beetje mazzel de andere, als de maat dan maar hetzelfde is!

When We Were Young

Goh, aparte dag zeg, na mijn schoonmaakescapades, ja, huisje volledig clean, heb ik mijn afspraak moeten afzeggen omdat een vriend de weg volledig kwijt was, drank, slaappillen, happy pills en drugs met nog een klein pietsie aan wiet. Praten voor zover dat kon en zoeken naar oplossingen, uiteindelijk werd het een afspraak bij de Brijder, de plaatselijke drugs en alcohol bestrijdingsclub, praten over een spoedopname. Het deed mij allemaal ernstig denken aan vroeger, ik zei ook nooit nee en ik ben regelmatig gecrashed bij vrienden en familie, de tijden zijn veranderd, ik drink af en toe, maar dat heet sociaal drinken, ik ga niet liegen, dat doe ik niet meer, af en toe gebruik ik wel eens wat, maar dat mag geen naam hebben, bovendien ben ik een rocker, de helft van de narcotic twins, het stelt niet veel voor, maar het image, daar kom ik nooit meer vanaf, bovendien kan ik er mee goed omgaan, het enige waar ik niet mee kan omgaan is geld, de tijd is rijp om iemand te vinden die dat wel kan, iemand waarmee ik oud kan worden. Ik ben niet aan het solliciteren, dat zal ik nooit meer doen, time will tell how far we go, which road we take, which heart we break, amen Bartie

Boys Will Be Boys

Ik zou vandaag Hans zien, een goede vriend, oud-studiegenoot bij de lerarenopleiding, speelde piano en strings op mijn eerste single in 1982, en nog heel veel meer. Ik moest het annuleren, een andere vriend zit in geestelijke nood, gebruikt pillen om zich rustig te houden, gebruikt rum cola bij het ontbijt en zit niet goed in zijn vel, echte vrienden laat ik nooit vallen, ik neem de tijd voor hun problemen en probeer aan alle kanten advies te geven, ik heb 50 jaar ervaring, heb elk soort van shit wel eens meegemaakt, ik pretendeer niet dat ik de wijsheid in pacht heb, maar ik denk dat ik meer ervaring heb dan de zogenaamde gogen, levenservaring heet dat geloof ik. Ik zit zelf ook in de shit hoor, huisuitzetting dreigt, ik zit nog steeds te wachten op de teruggave van belastinggeld, ik heb dat nodig om schulden af te lossen, komt het niet snel, dan is er een serieus probleem, afgelopen nacht lag ik er van wakker, toch startte ik de dag vol goede moed, huisje weer helemaal clean evenals de bewoner, wat een stomme problemen krijgt een mens eigenlijk op zijn levenspad!

I Shot My Manager

Wat was ik blij dat ik hem sprak, vlak na mijn verjaardag heb ik hem voor het laatst gezien, we gingen uit eten bij een heel goed Indiaas restaurant, Bert, mijn manager. Weg in september, tripje naar Amerika, en voor de rest niets van hem gehoord.Hij was het niet eens met mijn financiële uitgaven, kan zijn, als je elkaar niet spreekt, valt er niets te verklaren en uit te leggen, ik hoop dat het contact is hersteld, hij heeft mij gigantisch geholpen, toen ik bij de valse hospita geld nodig had voor medicijnen, heeft hij mij geholpen evenals bij de aanschaf van een tweedehands auto, ik ken hem vanaf 1982, toen werd hij mijn manager bij The Fabs, na het uiteenspatten van die band in 1985 was hij er altijd, bij White Rose, bij The Slobs en uiteindelijk bij mijn huidige band, The Crybabys, hij heeft al mijn songs onder beheer evenals al mijn blogs. Wat ben ik blij dat ik hem heb gesproken, echte vrienden laat ik nooit vallen! Nu gaan we verder, ik maak muziek en ik schrijf, meer kan ik echt niet meer, ik hoop op betere tijden en ik hoop op een goed contact met oude vrienden, momenteel ga ik louter om met 25ers, maar zonder oude vrienden kan ik niet!

A Bar Called Heaven

Ik was even weg, geen blogs, geen levenstekens, ik was weg. Teleurgesteld in het feit dat ik mijn schulden niet volledig kon afbetalen, teleurgesteld in het leven maar een veer in de reet door een sms van mijn oudste, dank je wel lieve pappie! Een huisuitzetting dreigt, de stadsbank heeft amper iets gedaan waardoor ik zwaar in de shit ben belandt, ik ben momenteel bezig met noodplannen, ik heb een woning als ik wegmoet, plan b, het moet wel om zo te denken want alternatieven zijn er niet. Ik ben trouwens heel verguld met het feit dat ik de belangstelling heb van Lulu Wang voor mijn blog, ik schrijf tot ik wordt ontdekt, biedt mij nergens aan, ooit wil ik al mijn schrijfsels in een boek pletten. Verder gaat het goed hoor, schoon huisje, schone geest en vol plannen, volgende week nieuwe kleding bij de kledingbank, gezond, vol goede moed om er wat moois van te maken, en lak aan de hele situatie, ik ben een rocker, hou mijn hoofd cool, en voor de rest zien we wel, eigenlijk zou ik weg moeten gaan uit Haarlem, te heet onder mijn voeten, maar dat is een later plan, liefs Bartie

Drinking Again

Wat een leuke dag zeg, ik werd wakker gemaakt door de buurtbeheerder en een smeris, een buurtonderzoek ivm een inbraakje, shit happens, en een puinhoop in mijn portiek, jammer dan, ik gebruik de achterkant om eruit te komen want daar staat mijn fiets. Ik werd eigenlijk veel te laat wakker gemaakt want Mike heeft gisteravond mijn potkacheltje aangemaakt en een warme ruimte slaapt zo lekker als het koud is, lange lucifers waren het geheim, toch had die smeris eerder moeten aanbellen! In de middag kwam Mat met Amaretto en cola, verder werden de nodige spiritualiteiten besteld, ik heb van 1998 tot mei dit jaar niks aan alcohol gedronken, ik stopte daarmee toen ik geen slaappillen meer mocht gebruiken van de Stadsbank, ik kreeg die dingen op recept, maar de bank wilde de eigen bijdrage niet betalen. Vroeger was ik een zuiplap, ik was niet alleen mijzelf tot last, maar ook anderen, slechte boel, ik heb regelmatig liggen herstellen bij mijn ouders of mijn manager, die tijd is goddank voorbij, ik gebruik de drank omdat het lekker is en omdat ik erdoor lekker in slaap val, sociaal drinken heet dat geloof ik, en dat gaat goed. Bovendien hou ik ervan als ik in een licht benevelde toestand verkeer, daarmee kan ik de absurde realiteit beter aan dan als ik volledig nuchter ben, bovendien moet je de eigen geest regelmatig verwennen en onderhouden, mensen denken louter aan vitamines, maar er is meer!

History

Vorige week was mijn geisertje uitgefloept, met een heleboel moeite heb ik het ding na een halve dag weer aangekregen en kon ik eindelijk mijn vieze lijf cleanen, dit weekend is het probleem groter, ik krijg de potkachel niet aan, ik woon antikraak in een wijk die spoedig wordt gesloopt, het is erg vochtig en vanochtend was het slechts 16 graden. Geen ramp, een warme trui en straks komt Mike mijn kachel aandoen, een artiest/muzikant of hoe je mij ook wilt noemen, schijnt altijd over twee linker handen te beschikken. Om de tijd te doden heb ik wat oude foto’s van vrienden gedownload, Cas met Ronnie Wood, Cas met Claudia, wereldberoemd in Noorwegen en van Dirty Laundry, een project van vrienden met Ian Hunter als zanger, drie vrienden en bandleden uit de Crybabys, Cas, Glenn Matlock van de Sex Pistols en Ian Hunter uiteraard als zanger. In 1995 hebben ze een album opgenomen in de Abbey Road studio’s, Ian werd in de ochtend gebracht met de limousine en John kwam met Vom achterop de fiets. Een kleine twee maanden later maakte ik mijn eerste opnames met de Crybabys, Ian heeft nog een nummer voor ons album geschreven, Rock ’n Roll Heart, ik ben er erg trots op, hij is mijn favoriete zanger, had met Mott The Hoople zeven nummer 1 hits en bovenalles is hij goed mens. Doodgewaande foto’s heb ik gedownload, als herinnering aan vroeger en als trap onder de reet om weer snel dat niveau te halen, gaat lukken hoor!

Nothing Happened Today

Het is een uitermate rustig weekend, morgen zal het niet anders zijn, Mat is in Zaandam aan het trashen en Mike heb ik bezocht om te bedanken voor de steun van afgelopen week, zijn schoenen waren lek, hij had aldoor natte voeten, hij had mazzel, ik had nog een paar Asics in zijn maat. Bij Rob de sigarenboer kreeg ik een pakje shag en daarna weer naar huis, ik ben slechts 15 minuten weggeweest, niet erg, de zaterdagavond op 1 is heel leuk en morgen is er weer studio sport. Overdag schalt de muziek door mijn huis, lekker inspirerend om dingen bij te doen of om even weg te zakken. Ik werd vanochtend wakker van een smsje van mijn oudste dochter, tekst kiekeboe! Ik was helemaal trots, ze heeft ook last van droge humor, voor het eerst sinds weken voel ik mij weer 200% in het weekend en dat terwijl ik niet eens drinken in huis heb, ik heb wel koffie en daar heb ik maar een hele grote pot van gezet. Het is lastig als je geld verwacht dat maar niet komt, de huurtoeslag en mijn leefgeld, ik ben bang dat het geld bij de bank blijft steken tot na het weekend, ik heb al tig keer mijn saldo gechecked met een edentifier maar iedere keer is het een teleurstelling, vanavond ga ik maar eens lekker lachen, goed voor mijn kaakspieren!

Viva Ma Liberte

Ik moest vandaag naar de kledingbank, ik wist niet dat zoiets bestond, maar goed, ik had een uitnodiging gekregen van de voedselbank, ik hoop maar dat de rookbank snel volgt! De bank zat in mijn oude lagere school dus het was echt een trip through memory lane, ik ging langs het huis van mijn ouders, ik 1965 kwamen we daar wonen, ik was een guppie van 5 jaar, mijn ouders hebben er tot hun dood in 2006 gewoond, het huis was volledig gestript dus ik ben maar snel doorgereden, op de terugweg ben ik toch maar een bakkie gaan doen bij een oude buurvrouw, herinneringen opgehaald en ze wilde weten hoe het ging, tja,volledig opnieuw begonnen en aan alle kanten geplukt, toch was ik positief, het is eigenlijk wel leuk, een compleet nieuw begin, nieuwe huisraad, nieuwe vrienden, genoeg plannen voor de toekomst, ach en al die tegenwerkingen op financieel gebied, wat willen ze, ik zit al onder het bestaansminimum, ze kunnen mij hooguit mijn huis uitzetten, dan trek ik wel in bij een vriend of ik ga naar het zorghotel, mijn gitaar en cd’s gaan dan mee, de rest mogen ze opruimen, als ze daar gelukkig van worden dan moeten ze het vooral niet nalaten. Volgende week ga ik weer afspraken maken, voor een aanvulling op mijn wachtgeld en eentje bij de club die mij helpt op administratief gebied, met frisse moed ga ik de toekomst tegemoet. Na het opruimen van een groot gedeelte van mijn huis heb ik zelfs het maanlandschap in mijn slaapkamer opgeruimd en ik heb eindelijk mijn brievenbus geleegd, ik moest wel dekking zoeken want er kam een boel fanmail van deurwaarders op mij af en ik wil door die rotzooi niet bedolven worden, voorwaar een leuk begin van het weekend, kusje, Bartie

I'm Not Down

Ik ga lekker verder op de ingeslagen weg, met nieuw elan en nieuwe vechtlust, het huisje was op tijd schoon voor het bezoek van mijn meiden, ook zij gaven mij geestelijk nog een paar schoppen onder de kont, zonder dat zij dat wisten overigens! Verder kreeg ik Mat nog op de koffie en ik ben enorm geholpen door Mike met wat boodschappen, daarna –het moest zo zijn- een telefoontje met het verzoek een Nederlandstalige cd op te nemen, ik heb ja gezegd, behalve de Crybabys cd ook mijn eerste Nederlandstalige plaat, grappig hoor! In de middag ging ik er voor het eerst sinds tijden weer eens uit, ik heb een kennis een goeie wintertrui gegeven en ik moest naar de apotheek. Het is eigenlijk allemaal vreemd gegaan, toen ik met schrijven begon was dat in het feel good genre, het is de laatste maanden steeds persoonlijker geworden, zwartgallig als het moet maar toch altijd een vleugje humor want een dag niet gelachen is een dag niet geleefd, en zo ga ik maar door, ik hoop snel over hele goeie tijden te kunnen schrijven, amen!

Bartie Slob Is Back In Town!!!!!!

Ik was een tijdje van de aardbol verdwenen, alleen een goede vriend had contact met mij, ik was het zat, niet genoeg geld om mijn schulden af te lossen en ik baalde van mijn verliezen, geen gezin meer, voormalige vrienden van wie ik niets meer hoorde, geen familie, een klap voor mijn gezondheid, verwelkte politieke illusies en zo kan ik nog een tijdje doorgaan. Het omslagpunt kwam toen ik weer naar muziek begon te verlangen, louter Engelse muziek, The Smiths, Pulp, Suede, The Stranglers, The Kinks en nog veel meer. Ik herpakte mijzelf, werd weer gelukkiger en keek weer met vertrouwen naar de dag van morgen. Morgen zie ik mijn meiden, iets dat mij blij gaat maken, in oktober wil ik hoe dan ook bij een cd launch party zijn van mijn beste vriend in Berlijn en daarna moet ik er weer definitief zijn, ik wil verder, er valt nog zoveel te doen, eindelijk een nieuwe cd maken, een heleboel lol ook, er valt nog veel te ontdekken, ik wil nog zoveel vrouwen ontmoeten, nog zoveel lachen, huilen ook trouwens, ik ben nog niet klaar met deze wereld, ook al is de wereld klaar met mij, sorry wereld, Bartie Slob is back in town!

London Lady

Ik was 18 jaar en ik denk dat zij op dat moment 19 jaar was, we waren onafscheidelijk, waar zij was, was ik en we deelden alles, op de vrije avondjes luisterden we naar Herman van Veen, een glas wijn in de hand, in de andere hand een toastje met franse kaas en zij zat tussen mijn benen, te hooi en te gras, uiteraard was ik helemaal weg van haar, totdat ze vaste verkering kreeg, ik deed maar hetzelfde maar eigenlijk hoefde het voor mij nog niet. Jarenlang heb ik het moeten doen met woorden als we zagen haar, dank ouders, heel veel dank, de laatste tijd heb ik weer contact met haar, ik ben daar heel erg blij om, niet for oldtimes sake, maar omdat het zo moest zijn, een band die je niet verbreken kunt, ze hoeft maar ja te zeggen en ik trek bij haar in, of zij bij mij natuurlijk, ze hoeft maar ja te zeggen en ik trouw met haar, ze hoeft maar ja te zeggen en ik ben er voor haar, maar ja, soms ben ik een te grote dromer.

Dirty Laundry

De dag begon als nacht, donker, regen en wind, toch ben ik weer helemaal het mannetje want ik ben eindelijk weer volledig in actie, het heeft een tijd geduurd, te lang naar mijn zin want ziek zijn is niet leuk. Ik ging vanochtend al om half negen als een speer mijn huisje cleanen, het enige dat niet meewerkt is mijn wasmasjien want die zegt alleen maar tik tik, zal wel een tijdbom zijn van Al Quaida of zoiets, voorlopig maar even niet aanraken dus! Gisteravond heb ik een moedige stap gezet, ik besloot naar het Nederlands elftal te kijken op tv, vooraf dacht ik dat het dieptepunt op het WK was bereikt, maar het bleek allemaal toch nog erger te kunnen, ik heb nog nooit zo’n slaapverwekkende vertoning gezien als gisteravond, ik ben blij dat er komend weekend weer normaal wordt gevoetbald. Ik heb inmiddels toch maar de tijdbom ontmanteld, ze kunnen allemaal het dak op want de was moet worden gedaan, een paar ferme trappen, daarna goed schudden en de masjien is gereviseerd, morgen heb ik weer schone shirts. Morgen zet ik ook de volgende stap naar nieuwe rijkdom dus dat komt mooi uit, dat vraagt toch om schone shirts!

Get Yourself Together

Tsja, eindelijk kwam het leefgeld binnen, donderdagnamiddag, bijna een week te laat, de benodigde dingen heb ik pijlsnel gehaald en daarna was het partytime, als je zolang om je geld smacht, dan is de honger des te groot, dan gaat het hard als er het er eenmaal is, geeft niet, ik had het ingecalculeerd. Ik ben nu van mijn pijntjes af, van de verbrandde hand en van de schouder, alles doet het weer en ik ga weer vooruit. Andere gelden zijn voor het wegwerken van de schulden, dus spijt ken ik niet, ik heb ook heel andere verplichtingen dan toen ik ooit een gezinnetje had. Het openbare leventje is in de tussentijd heel somber geworden, wind, alsmaar wind, een echte herfst met een tuin vol met blaadjes. Met de politiek is het niet veel beter, er is een held die zijn kop recht blijft houden en de ellende blijft het land even bespaard, Ab, you’re a real rocker, keep your head up, Ik snak in de tussentijd naar het einde van alle problemen, ten eerste om van al die bagger af te zijn en ten tweede vanwege de bewegingsvrijheid, ik wil van de naderende ellende in het land geen getuige zijn, dan ben ik weg, ik kom wel weer terug als het sein op groen staat, dat is toch niet verkeerd?

Sick Of Being Sick!

Soms is het leven zwaar, zaterdag werd ik ziek wakker, de internetverbinding lag eruit, de hele dag ging mijn broek hoesten, koud zweet, warm zweet en ik voelde mij helemaal zielig. In de avond zakte ik door mijn computerstoel waardoor ik een beste smakkerd maakte, mijn linkerhand stond in de fik na het vullen van mijn aansteker en alsmaar hollen naar de wc, wat een weekend. Vanochtend kwam Mat mij redden met shag en drinken, uiteraard was er geen geld, ik ben bang dat het naar de Stadsbank is overgemaakt waardoor ik het later krijg, shit happens again and again Er is ook positief nieuws hoor, mijn oudste is zaterdag 10 jaar geworden, het is een mooie meid, en nog belangrijker, ze is sociaal, een hele belangrijke karaktereigenschap. Al die shit zal ik maar snel vergeten, het leven is te leuk om te gaan zitten sippen. Ik kan alleen niet tegen die dagen zonder geld in mijn poeplap, het maakt mij somber en negatief, alles kost geld, we hebben alleen nog geen adembelasting, zal er ooit wel van komen, het inhaleren van frisse lucht wordt belast, een gat in de markt!.

Punkrock Will Never Die!

Ik heb wel eens eerder zo’n periode gehad waarin ik amper geld had, drie jaar voor mijn huwelijk woonde ik in Doetinchem, ik heb in totaal zes jaar buiten Haarlem gewoond in verband met mijn werk. Toen het werk stopte zat ik zwaar in de problemen, een groot huis, een auto, een zwangere verloofde en geen geld. In de auto zat geen benzine meer en we smachtten naar nicotine, peukies van straat werden verzameld om nieuwe sjekkies te draaien maar op een gegeven moment was ik het zat. Ik woonde op een woonerf en daar was nog zo’n ouderwetse SRV boer, achterop zijn wagen stonden lege kratjes, er zat een grote zwarte riem omheen om de boel bij elkaar te houden. Ik reed hem met mijn opoefiets tegemoet, wachtte tot hij genoeg klanten had, pakte twee lege kratjes, eentje onder de snelbinders, de ander in mijn hand, en reed zo snel mogelijk naar de emballage van de dichtstbijzijnde AH. De SRV boer had toch iets bemerkt, houdt de dief, houdt de dief, niets mee te maken, bij de AH heb ik een heerlijke maaltijd en twee pakjes sigaretten gekocht. Doetinchem heeft mij een paar maanden later letterlijk uitgekotst, de auto werd ingenomen door de verkoper, elektriciteit en licht werden afgesloten en uiteindelijk werd het huis begin december ontruimd, toch was het een hele leuke periode, veel goeie herinneringen, mijn band een half jaar in huis omdat we cd opnames hadden in Nederland, de vakanties met Caren, de zwangerschap, alle schelmenstreken, ik zou het zo weer overdoen!

First Time

Van zweetbandje naar regenjack en dat binnen twee weken, de weersverandering gaat dit keer wel erg snel, weer om binnen te blijven, huisje schoon te maken en te keutelen. Ik heb een foto van een paar jaar oud gescand en gedownload, overleg in de kleedkamer voor een optreden, het was een bijzonder optreden, speciaal op verzoek gingen we een keer unplugged, muziek zonder stekkers, nou ja, die drie microfoons hadden wel een stekker, voor de rest was alles akoesties. We waren eigenlijk gewend om een muur van geluid te hebben, versterkers voluit en de man achter de knoppen maakte er wel een mooie zaalmix van, dit keer mooi niet, we stonden in ons nakie! Het was wel kicken, genoeg publiciteit want we waren op de radio geweest en in het tegenover gelegen hotel zijn we geïnterviewd door iemand van een muziektijdschrift, zo worden we in Duitsland ook altijd behandeld, dus het voelde goed. In ons eigen hotel zaten tien jongens van Backstage Pass, allemaal fans, een paar uit Engeland, een Schot, vier uit Noorwegen en een paar Italianen. Wij waren met zijn drieën, John, Vom en ik, het optreden was te gek, meezingend publiek en een toegift van drie kwartier, na afloop is de hotelkamer niet afgebroken maar een puinhoop was het wel, de dronken Schot was van de trap gevallen met zes bierpullen dus de entree van het hotel zag er ook niet meer brandschoon uit. Moeten we nog maar eens doen, zo’n akoesties optreden, ik weet nu tenslotte hoe je foto’s moet scannen!

Summer Is Over

Ik werd vanochtend wakker van een kletterende regenbui, het werkte op mijn blaas, als een speer uit bed en op volle kracht naar de wc. Mijn dochters hadden vandaag hun eerste schooldag, de files zijn weer op normale grootte, ik denk dat de zomer grotendeels voorbij is. Op sportgebied vond ik de zomer ronduit teleurstellend, naar het voetbal heb ik zelfs reikhalzend uitgekeken, de Nederlandse competitie is tot dusver veel leuker om te zien dan het WK, wat heb ik mij zitten ergeren en verbijten! De zomer was voor mij ook de periode waarin ik mij realiseerde dat ik niets te zoeken heb bij de Stadsbank, ze hebben mij alleen maar armer gemaakt, ik heb er nog een beste klus aan om alles weer recht te zetten, ik oktober hoop ik daarmee klaar te zijn, nogmaals, een beste klus die veel energie kost, ik kom nog maar amper aan mijn gitaar toe. De zomer was voor mij ook het afscheid van Brit, ik moet nog heel vaak aan haar denken, de goeie herinneringen hebben het inmiddels overgenomen van de gedachten aan het gekerm, als haar gewrichten over elkaar gingen, dan gilde zij het uit. Goed nummer trouwens, Summer Is Over, een juweeltje van Dusty Springfield, ik denk de toekomstige soundtrack van de herfst!

Wasted Lives

Ik heb mijzelf anderhalve dag op pauze gezet, lekker eten en drinken, muziek luisteren en tv kijken, meer heb ik niet uitgevoerd en de batterij is weer opgeladen. Op vrijdagavond voelde ik alle beslommeringen wegzakken, inmiddels ben ik weer gezond bezig, ik heb een grote berg spinazie gegeten, wat goed is geweest voor Popeye, moet ook goed voor mij zijn! In het centrum was het vier dagen lang feest, een jazz festival, ik heb alleen maar opbouw werkzaamheden gezien toen ik een kusje ophaalde, het is ook niets voor mij, van die borrelnootjes jazz, veel dixieland, echte middle of the road muziek, ooit heb ik op het festival Jan Akkerman geïnterviewd, in die tijd stond Hans Dulfer ook regelmatig op de programmering, het was allemaal een stuk gewaagder, heel wat anders dan de mensen die nu op de programmering staan, het is alsof ze zijn weggelopen uit een Grolsch reclame, als het dan toch enigszins authentiek moet zijn dan geef ik de voorkeur aan een bluesfestival, daar heb ik minder een borrelnootjesgevoel bij, het liefst zie ik natuurlijk een rockfestival, maar ik denk dat dan alle middle of the road stelletjes naar huis worden gejaagd, niet goed voor de omzet!