Home

Het huwelijk kon niet veel langer duren want ruim een jaar voor het einde werd de inschrijving voor een andere woning door mijn ex van mijn naam gehaald, een teken aan de wand. Ik mocht er nog een klein jaar wonen, daarna vertrok ik met hond en gitaar naar een gemeubileerd schuurtje, mijn twee dochters bleven bij mijn ex. Ik kwam daarna in een antikraak pand terecht, ook voor een jaar want de woning werd daarna gesloopt. Mijn dochters zag ik eens in de twee weken, mijn leven was radicaal veranderd, van iemand die altijd werkte en die eindigde met een plaats in de gemeenteraad, werd ik een man zonder vaste woning, geen werk, schulden door het huwelijk en een handicap door mijn beroerte. Ik moest wonen en daarom ging ik akkoord met zelfstandig wonen in een instelling. De glorietijden waren over, ik leefde van 25 euro in de week en ik moest mij enorm ergeren aan het leven binnen een instelling, het leek op de verhalen uit het voormalige oostblok met een leiding die op de Stasi leek. Producten die gekocht werden van je eigen AWBZ geld, werden wegbezuinigd, ze bezuinigden op mijn geld! Verder was er een clientenraad  die door het bestuur was uitgekozen, die een convenant met het bestuur waren aangegaan. Ik had wel willen vechten maar ik was helemaal lamgeslagen, bovendien was het te complex om er als eenling iets aan te doen, ik heb het geprobeerd hoor, bij de media en de politiek, ik heb zelfs een enquete ingevuld over AWBZ- fraude, maar niets hielp of wilde helpen. Van mijn dochters zie ik alleen nog de jongste, de oudste lijkt nogal op haar moeder en heb ik twee jaar niet gezien, net als mijn ex trouwens. Er is veel veranderd, ik ben opnieuw getrouwd, dit keer met iemand die mij wél respecteert en die wel van mij houdt.  We hebben een hond en zijn gelukkig met zijn drieën, maar die buitenwereld, Ik zal nooit wennen aan gehandicapten met hun uitbuiterige gedrag, aan het Oostblokwereldje en de Stasi, ik weet inmiddels dat betaalde medewerkers ook niet worden vertegenwoordigd, dat ze hun mond moeten houden, anders volgt er ontslag, dat het recht op de keuze van een dokter of tandarts in een instelling niet bestaat. Ik leef nog, mijn haar zit goed en mijn jongste dochter komt graag bij me en het huwelijksleven bevalt prima. We hebben een sleutel, we kunnen er uit, maar een mens heeft een onderkomen nodig om te slapen en geregeld boerenommeletten te bakken, soms moet je flexibel zijn!