Het Leven Is Een Afvalrace

Ik ben vijf dagen ziek geweest. Ik ben zelden ziek, maar dit keer kon ik het niet onderdrukken met mijn middeltjes uit het keukenkastje. Op een gegeven moment begon mijn rechterpupil keihard te draaien, althans zo leek het. Voor mij het sein om mij lekker te installeren onder het dekbed met een asbak en wat leesvoer binnen handbereik. Van lezen is het trouwens weinig gekomen, ik viel alsmaar in slaap. Op de meest vervelende momenten kreeg ik slaapneigingen, zo heb ik geen enkele voetbalwedstrijd kunnen volgen, terwijl ik toch drie keer de kans heb gehad. Op momenten dat je helemaal aan jezelf bent overgeleverd krijg je ook de neiging om te sippen, zo van ik lig hier nu al vier dagen ziek in bed maar de telefoon is nog geen enkele keer gegaan of wat vreemd dat mijn dochters geen enkele keer naar mij informeren of dat is een lekkere vriend, als hij in de shit zit dan bel ik iedere dag maar als ik een keer wat heb dan moet ik eerlijk op mijn beurt wachten. Zelfbeklag, deels terecht, deels onterecht. Voor de zoveelste keer dit jaar ben ik mijn zegeningen gaan tellen en weer kwam ik op minder uit. Het leven is een echte afvalrace, fijn dat er zo af en toe ook weer eens wat bij komt!