D-Day

De nieuwe werkweek is gisteren van start gegaan met een interview, in februari verschijnt het resultaat in de glossy HRLM. De komende tijd zijn er wel vaker interviews, in het Haarlems Weekblad verschijnt wekelijks een stelling waar de politieke partijen hun commentaar op geven en de andere kranten en de radio zullen snel volgen. Maandag was sowieso een dag van deadlines, het partijprogramma, het partijlogo en onze website www.partijroos.nl zijn klaar om mee te doen aan de diverse stem- en kieswijzers. Gistermiddag was het tv-aktualiteitenprogramma 1vandaag aan de telefoon, ze maken een item over SP-verlaters en willen mij nu op tv hebben. Vandaag bellen ze voor een afspraak, ik ga er op in want ik schuw geen enkele vorm van publiciteit. Er is trouwens ook weer een tijd aangebroken van zorgen maken over mijn woonsituatie. Aanstaande zondag is mijn allerlaatste dag hier in het poppenhuisje, het huurcontract zit erop, het jaar poppenhuisje is dan definitief voorbij. Ik snap er eigenlijk geen bal van, mijn huisarts schreef op 22 september een brief waarin hij zijn bezorgdheid uitte over mijn woonsituatie, ik moest volgens hem met urgentie woonruimte hebben gezien mijn gezondheid. Ik heb die brief destijds ingeleverd bij de club die gaat over de verdeling van woonruimte en er zou snel contact worden opgenomen. Rond de jaarwisseling zijn zowel de burgemeester als de verantwoordelijke wethouder zich met de zaak gaan bemoeien net als een bestuursassistente die ik vrij lang aan de telefoon heb gehad. Het resultaat is vooralsnog nihil. Als ik door de straten loop dan zie ik aan de lopende band lege woningen, de woningnood zit in het hoofd, als je maar vaak genoeg zegt dat er woningnood is, dan ga je erin geloven. Ik ben zelf nooit zo n goedgelovig jochie geweest, weer een punt waar Partij Roos mee aan de slag moet gaan. We krijgen het nog druk!