Punkrock Will Never Die!

Ik heb wel eens eerder zo’n periode gehad waarin ik amper geld had, drie jaar voor mijn huwelijk woonde ik in Doetinchem, ik heb in totaal zes jaar buiten Haarlem gewoond in verband met mijn werk. Toen het werk stopte zat ik zwaar in de problemen, een groot huis, een auto, een zwangere verloofde en geen geld. In de auto zat geen benzine meer en we smachtten naar nicotine, peukies van straat werden verzameld om nieuwe sjekkies te draaien maar op een gegeven moment was ik het zat. Ik woonde op een woonerf en daar was nog zo’n ouderwetse SRV boer, achterop zijn wagen stonden lege kratjes, er zat een grote zwarte riem omheen om de boel bij elkaar te houden. Ik reed hem met mijn opoefiets tegemoet, wachtte tot hij genoeg klanten had, pakte twee lege kratjes, eentje onder de snelbinders, de ander in mijn hand, en reed zo snel mogelijk naar de emballage van de dichtstbijzijnde AH. De SRV boer had toch iets bemerkt, houdt de dief, houdt de dief, niets mee te maken, bij de AH heb ik een heerlijke maaltijd en twee pakjes sigaretten gekocht. Doetinchem heeft mij een paar maanden later letterlijk uitgekotst, de auto werd ingenomen door de verkoper, elektriciteit en licht werden afgesloten en uiteindelijk werd het huis begin december ontruimd, toch was het een hele leuke periode, veel goeie herinneringen, mijn band een half jaar in huis omdat we cd opnames hadden in Nederland, de vakanties met Caren, de zwangerschap, alle schelmenstreken, ik zou het zo weer overdoen!