London Lady

Ik was 18 jaar en ik denk dat zij op dat moment 19 jaar was, we waren onafscheidelijk, waar zij was, was ik en we deelden alles, op de vrije avondjes luisterden we naar Herman van Veen, een glas wijn in de hand, in de andere hand een toastje met franse kaas en zij zat tussen mijn benen, te hooi en te gras, uiteraard was ik helemaal weg van haar, totdat ze vaste verkering kreeg, ik deed maar hetzelfde maar eigenlijk hoefde het voor mij nog niet. Jarenlang heb ik het moeten doen met woorden als we zagen haar, dank ouders, heel veel dank, de laatste tijd heb ik weer contact met haar, ik ben daar heel erg blij om, niet for oldtimes sake, maar omdat het zo moest zijn, een band die je niet verbreken kunt, ze hoeft maar ja te zeggen en ik trek bij haar in, of zij bij mij natuurlijk, ze hoeft maar ja te zeggen en ik trouw met haar, ze hoeft maar ja te zeggen en ik ben er voor haar, maar ja, soms ben ik een te grote dromer.