Vive Le Rock!

Toen ik nog in mijn huisje in de Hannie Schaftstraat woonde, een vrijstaat, was het meeste gratis, voor televisie trapte je gewoon een kabelkast aan flarden om je daarna weer in te pluggen, zelfde verhaal voor gas, water en licht, een heerlijke woonplek, al die zaken zijn van de mensen, het is allemaal afkomstig van moeder aarde, dat er hufters zijn die daar geld aan willen verdienen is hun probleem, daar doe ik niet aan mee. Ik plukte gratis internet uit de lucht tot de 2e zondag van december, iedereen in de buurt moest verhuizen en uiteindelijk was ik de laatst overgebleven bewoner. Tot mijn vertrek heb ik trouw iedere dag mijn blogs geschreven, ik heb ze gisteren allemaal gedelete, dit jaar is er geen plaats meer voor woonproblemen en andere ellende, ik heb zelfs officieel telefoon en internet aangevraagd, ik ga dit jaar doen alsof ik een brave rocker ben! Vandaag krijg ik mijn persoonlijke spulletjes, kasten moeten er nog komen dus alles wordt gestald in de logeerkamer, ik heb geen haast, dat poot zit tenslotte nog minimaal 6 weken in het gips, de bravoure komt weer terug, toen iemand gisteren iets vervelends zei tegen mijn dochter, wilde ik hem aanvliegen vanuit mijn rolstoel, ik ben niet agressief, nooit geweest ook, maar van mijn kinderen blijf je af, er zijn al genoeg mensen die wegkijken en hun mond houden voor de lieve vrede. Ik zit mij trouwens iets af te vragen, die dingen die zich tot dusver in Tunesië, Egypte, Jemen en Libië hebben afgespeeld gaan voornamelijk om eten, de elite heeft genoeg, het volk heeft niets. Volgens mij kan het hier ook gebeuren met onze schijndemocratie, eens in de 4 jaar mag je stemmen, neem de missies naar Afghanistan, het volk moet hier naar de voedselbank en GroenLinks besluit dat we moeten gaan, geheel tegen het advies van haar leden. Als hier de opstand losbarst, komt de eerste brandbom uit mijn handen, vanuit mijn rolstoel!