The Electric Co.

Tijdens de laatste 2 weken in mijn woning en gedurende de hele periode in het anti-zorghotel, keek ik niet naar dingen die ik leuk vond op televisie, De Wereld Draait Door en Pauw & Witteman waren altijd de programma’s die bij een geslaagde avond hoorden, ineens stopte ik daar mee, alsof ik mijzelf wilde straffen voor de shit waarin ik mij begaf, de mens zit psychisch vreemd in elkaar, ik heb er nog regelmatig aan teruggedacht, waarom strafte ik mijzelf, ik ben er tot dusver niet achtergekomen, dus ik hou maar op met graven, het is zinloos, zonde van de tijd. Gelukkig is het roer radicaal om, zo heb ik vanavond kennis gemaakt met Justin Beavershot, een gezonde dosis paranoia is goed om de ellende voor te zijn! Zo meteen worden eindelijk mijn snoertjes aangesloten, dan kan ik weer dvd’s kijken, elektrisch gitaar spelen en muziek beluisteren, muziek is een belangrijke waarde in mijn leven, zoniet de allerbelangrijkste, daarom heb ik nu last van een goed humeur, gisteren was dat wel anders, de zorg zocht naar zaken waar ik geen last van heb en als toetje begonnen ze met zeuren over geld, zaken waar ik juist afstand van heb gedaan, want dat is nou eenmaal beter voor de economie, we moeten tenslotte Portugal helpen, moeten ze niet ineens gaan zeuren over onze eigen armoede!