Don't Let Me Be Misunderstood

Ik had gisteren voor het eerst het gevoel dat ik thuis was, dat mag ook wel want ik woon hier al 8 weken, het wennen ging wat langzamer dan normaal, een gebroken enkel en er was erg veel recht te zetten op financieel gebied. Sommige dingen kan je ook amper regelen, na een heleboel belletjes ging mijn mobiel het weer doen, daarna moest ik opnieuw in de bel klimmen om mijn sms het te laten doen, dan denk je, volbracht, dat is niet het geval bij Simpel, morgen ligt er een simkaart in mijn brievenbus voor hetzelfde telefoonnummer maar met een ander klantennummer, ik kan de helpdesk bellen, faxen of mailen, ze snappen niet waar het om gaat, 1 werkende telefoon, meer niet. Die actie van Youp van ’t Hek tegen de terreur van de helpdesks was geweldig, toch vraag ik mij af of het iets heeft geholpen, na alle commotie doen de medewerkers een plas, en het blijft zoals het was. De avonden maken gelukkig veel goed, veel Engels voetbal en de mogelijkheid om Jan, Youri, de Ronalden en de vreselijke Jack buiten de deur te houden, het beste Europese team, Manchester United bezorgde mij een geweldige avond en Rooney deed Messi vergeten. Af en toe strompel ik met mijn krukken door het huis, het gaat steeds sneller en de fiets begint te lonken, een goed gevoel komt over mij, alleen dat vreselijke Simpel hè.