Sound From The Street

Sommige dingen zullen nooit veranderen, er zijn nog steeds van die dagen waarop alle dingen die mis kunnen gaan ook daadwerkelijk mis gaan, de wet van Murphy heet dat geloof ik. Voor het eerst in ruim 10 weken maakte ik een wat langere rit met de fiets, ik had mijn accu helemaal volgeladen en ik heb een nieuw identiteitsbewijs opgehaald, ik ben nog even bij kennissen langs geweest en uiteraard moest ik even op een terrasje zitten, toen ik weer naar huis ging, daalde het niveau van de accu in een heel snel tempo en na korte tijd was hij leeg, de herstelservice heeft mij thuisgebracht en de fiets is in reparatie. ’s Avonds zat ik vanuit mijn rolstoel naar het voetbal te kijken toen een enorme knal een eind maakte aan het leven van de rechterband, op dat moment liep iemand van de zorg langs en hij kwam geschrokken vragen of iemand met een pistool had geschoten, het was slechts een ontplofte rolstoel alhoewel ik altijd al heb geweten dat het eigenlijk een schietstoel was. Daarna ging ik nog even een bakkie bij iemand halen, per ongeluk heb ik haar deur ontwricht want ik duwde terwijl het om een elektronisch systeem ging waarbij de deuren vanzelf open en dicht gaan, na mijn bezoekje ging de deur dus niet meer open en dicht, na de koffie besloot ik om maar naar bed te gaan voordat er nog meer dingen zouden sneuvelen. Het hangt aan mijn kont, dit soort destructief gedrag, toen ik nog bij de radio werkte, moest ik eens mijn telefoon opladen, er kwam eerst een knal uit het stopcontact en vervolgens rook, al snel kwam er een geschrokken diskjockey in de ruimte, hij had geen elektra meer en de zender was uiteindelijk twee uur uit de lucht door het opladen van mijn mobieltje, vanwege dit soort dingen ga ik dus af en toe vroeg naar bed!