Wam Bam Thank You Mam

Een slapeloze nacht gevolgd door een ochtend waarin ik alles kwijt leek te zijn, mijn pasjes, mijn sjek, rookbommen, ik was duidelijk zenuwachtig voor het laatste rondje ziekenhuis, ik werd gedemonteerd en het deed behoorlijk auw, een grote schroef werd uit mijn voet gehaald en de boel werd gehecht, slechts een verdovend spuitje moest alle pijn bestrijden. Ik heb aardig wat ellende aan die voet gehad, 5 dagen doorgelopen met een dubbele breuk in de enkel en de pijn die de laatste etappe opleverde, nog een paar dagen fysiotherapie en daarna ben ik verlost van de naweeën van het anti-zorghotel! Vanavond is er gelukkig weer voetbal op de televisie, normaal gesproken kijk ik lang niet naar iedere balbeweging, nu is het echter anders, ik vergeet de pijn een beetje en bovendien kan ik verder niet veel doen, ik snap alleen niet dat de wedstrijd van de gloeilampen rechtstreeks wordt uitgezonden, het zal wel weer met financiële belangen te maken hebben want de wedstrijd van Twente is veel interessanter voor het grote publiek, gelukkig zit Johan Derksen in het programma, hij wil vast wel even namens mij mopperen op het zielloze spel van de gloeilampen! Ik neem trouwens mijn petje af voor mensen die altijd in een rolstoel zitten, het is vermoeiend voor de armen en benen, je krijgt zadelpijn en met het bochtenwerk kom je vaak niet goed uit, inparkeren is dan ook nooit mijn hobby geweest.