Fight For Your Right!

Hap zei de machine en weg was mijn schoorsteenmantel, een droevig gezicht want ik heb er heerlijk gewoond, midden januari moest ik er weg in verband met naderende sloop maar dat was eigenlijk onzin, de huizen moesten plaatsmaken voor het duurdere werk, alsof woningbouwcorporaties nog niet rijk genoeg zijn. Ik kwelde mijzelf op deze manier om de boel te zien, maar aan de andere kant was het een definitieve afsluiting van een periode, ik woon ergens anders en in mijn huidige woning passen veel meer Ford Fiestas, toch heb ik nog nooit zo’n sociale buurt meegemaakt, er woonde van alles, buitenlanders, punks, rasta's, krakers, hippies, heel erg veel hardcore jongens, strak in het trainingspak, ik voelde mij voor het eerst opgenomen in een buurt, ik leerde op mijn 49ste eindelijk voor mijzelf opkomen en voor de rest ging alles vanzelf, vuilnis werd op iedere willekeurige dag buitengezet, deurwaarders liepen ernstig risico want de buurt nam het voor elkaar op en shag kon je op de lat krijgen als het geld weer eens opwas, met een lege maag kon je naar een kennis want daar was altijd nog wel iets te eten en idioten die hun vrouw uitscholden en bont en blauw sloegen werden gewoon de buurt uitgemept, zelfregulering, ik denk dat ik nooit meer op zo’n fijne plaats kom te wonen en daarom was het een mooi afscheid!