Going Deaf For A Living

De zondag komt tegenwoordig wel erg vaak voorbij, de weken gaan vrij snel, zou het door mijn medicijnen komen of is het leven gejaagd en snel? Ik gebruik zo min mogelijk pillen, ik heb die rommel stevig afgebouwd want het effect van al die chemicaliën op mijn hersenpan kan nooit goed zijn, laat ik het dus maar houden op de gejaagdheid van het leven, verplichtingen en de daarbij horende kopzorgen, ik heb zelfs een hele nacht wakker gelegen omdat ik naar de rechtbank moest, kotsend en broekhoestend heb ik de nacht doorgebracht met goedkope televisie, op de meeste zenders waren vrouwen die wilden dat ik ze ging bellen, ze kunnen lang wachten op mijn telefoontje, ik ben niet een wanhopig mensch! De komende week is het leuker, de verjaardag van mijn jongste dochter en een aantal leuke afspraken, dat zal alle ellende wel weer compenseren, ik hoop ook op een telefoontje over de aanstaande trip naar London, dan zie ik eindelijk mijn beste vriend/getuige bij mijn huwelijk en schrijfpartner, een omhelzing, bijpraten , tranen en daarna naar de pub in Holland Street, kennissen rond de stamtafel en in de avond gaan onze teksten door de gehaktmolen, wat zal ik daarna licht zijn zeg!