Aunties And Uncles

Aanvankelijk dacht ik dat ik aan het trippen was, dit was echter zo absurd dat ik maar eens stevig in mijn arm heb geknepen, maar er gebeurde niets, ja, een blauwe plek, maar ze stonden er nog steeds, mijn oom en tante. Die oom is het jongste broertje van mijn vader, de schok was eigenlijk dat hij ineens enorm leek op mijn vader, zelfde haarkleur en kapsel en dezelfde dunne beentjes. Ik heb ze voor het laatst gezien in november 2006 bij de begrafenis van mijn moeder, ik dacht eigenlijk dat ze allang dood waren, het contact is nooit innig geweest, mijn ouders zagen ze alleen op verjaardagen, ik heb dat nooit begrepen, je familie ken je het langst, daar probeer je toch een goeie band mee te onderhouden? Ik moest gelijk denken aan mijn dochters, zij hebben notabene een surrogaat opa en oma omdat de echte het niet meer doen, zo’n broer had makkelijk als stand-in voor mijn vader kunnen dienen, ik moest ook aan mijn eigen situatie denken, ze waren er niet toen ik jaren revalideerde, ze waren er niet na mijn scheiding, toen ik dakloos was voordat ik dakloos was en daarna ook, er af en toe zijn en met je praten, nou ja, ze waren mijn telefoonnummer zeker kwijt, ik ga ze maar eens opzoeken!