Don't Look Back In Anger

Ik voelde mij gisteravond verlopen en verlaten, ik had de vele visites in de maanden juli en augustus bij elkaar opgeteld, bezoekjes die allemaal werden gecancelled, sommigen werden afgezegd en van anderen heb ik nooit meer iets vernomen, als je in de hoek zit waar de klappen vallen dan haken er veel mensen af, ze weten dat je geen centen bezit, je bent een schip van bijleg. De visite van gisteravond belde keurig af nadat hij op donderdag al had aangekondigd dat hij na een uur zou langskomen, vanmiddag krijg ik weer visite, een ouwe studiemaat, eerlijk gezegd hou ik mijn hart al weer vast, je raakt eraan gewend dat al je bezoek wordt afgezegd maar toch is het iedere keer een verrassing als de telefoon gaat, er is 1 vriend die stug blijft komen, minimaal 1x in de week komt hij langs en vaak neemt hij wat dingetjes mee, mijn halve inboedel heb ik van hem gekregen evenals kleding en af en toe een tube tandpasta, hij zit ook in de schuldsanering en hij heeft meestal maar een paar dubbeltjes op zak, toch heeft hij mij regelmatig uitgenodigd om bij hem te eten want hij weet wat een viezigheid ik krijg voorgeschoteld. Eigenlijk zou iedere vriendschap zo moeten zijn, ik help ook altijd vrienden in nood en dat doe ik tot de laatste snik. Vaak zijn het echter de partners die sociaal gedrag tegenhouden, ik heb het zelf ook meegemaakt, na 10 jaar waren al mijn vrienden weggejaagd, bovendien denken heel veel mensen alleen maar aan zichzelf, ik ben benieuwd hoe zij zich binnenkort in de crisis staande weten te houden, mijn hulp kunnen ze op hun buik schrijven!