Rock 'n Roll Heart

Goeh, de wereld stond dus in brand en iedereen was doorgedraaid, ik voorspelde nog veel erger. In de maand december ging het mis, op 2 december werd ik door een ambulance naar het ziekenhuis gebracht, ik had al geruime tijd een virus in mijn donder en de pijn werd steeds heftiger, ik wankelde mij een weg van de drankafdeling naar huis, een gigantische duizeligheid had zich van mij meester gemaakt. Na 6 dagen werd ik wakker in een vertrek dat ik niet kende, bij intensive Caren, ik heb daar een geweldige tijd gehad, niet in de laatste plaats door Sacha, een pracht van een vrouw en bovendien verpleegster. Ik heb uiteraard dwars door Sinterklaas heengesnurkt en het kerstgedruis heb ik voornamelijk meegekregen vanuit bed. Ik had Diabetes gekregen en werd volledig lekgeprikt omdat mijn bloedsuiker werd gecheckt, op de dag voor kerst mocht ik naar huis, ik kon geen frisdrankfles of melkpak openkrijgen, geen sjekkies draaien want mijn hand was lek. Wekenlang heb ik gerevalideerd, geen drank meer, afvallen, leren lopen, retezwaar, maar het was het waard, nu ben ik klaar, fitter dan ooit en voorbereid op de toekomst. Ik heb altijd gezegd dat ik er zal staan als de tijd het vraagt, heel veel ellende en een dreigende burgeroorlog zullen de tijd nog rijper maken, nog spannender, net een film op SMS 6.Als ze mij nodig hebben, dan zullen ze het moeten vragen, eerst moeten er een heleboel waterdragers weg, de baantjesjagers die trots zijn op hun positie, zijn zij foetsie, dan keer ik terug, anders niet, ik dank een heleboel zusters en verpleegsters, ik heb werkelijk van jullie genoten, dokter Ed omdat hij mijn leven heeft gered, verrek, dat rijmt, en niet te vergeten die fantastische gasten op de ambulance. Daarna waren er de mensen die mij nog fitter hebben gemaakt, ik ben klaar voor de toekomst, de toekomst zal nooit klaar zijn voor mij, een lieve kus, Bartie. Oja, Gabrielle en Julia, ik ben trots op jullie,daddy Rollin’ Stone.