The End Of The Line

Ik dacht dat het een rustig weekend zou worden, nou, vergeet het maar, na het bezoek aan mijn meiden, zat ik in ineens op een verkeersheuvel, mijn bril weigerde dienst, waardoor ik op een hoge stoep was gereden en uiteindelijk werd afgeremd door een gele ANWB-paal. Thuis zei de televisie dat de begrotingsonderhandelingen waren stopgezet, het einde van het kabinet. Ik denk dat er haast niemand te vinden is, die daar mee zit, en ik moet Wilders voor de verandering een compliment maken, hij breekt zijn beloftes niet, die andere mannetjes zijn gek op macht, en willen dat in stand houden, zelfs als ze daarmee allerlei beloftes breken, Wilders krijgt nu van alle kanten de zwarte piet, maar hij is de enige, die zijn woord niet heeft gebroken, met zo’n man lijkt het mij prima samenwerken, moet hij wel zijn Islamfobie in de ijskast zetten, want buitenlanders zijn mijn vrienden. Na korte tijd was er opnieuw nieuws, 2 treinen op elkaar gereden, tig gewonden en uiteraard weer een onderzoek terwijl de uitkomst al vaststaat, dit keer werd ik ziedend, 4 kante wielen, blaadjes op de rails, een overvolle stationshal op Utrecht CS met duizenden gestrande reizigers, dit komt niet eens voor in een bananenrepubliek, welnee, in mijn eigen land, ik ben de schaamte al lang voorbij, nu is het tijd voor echt ingrijpen anders hebben wij al ons krediet in het buitenland verspeeld, De NS en de PTT moeten weer echte overheidsbedrijven worden, de slechte smaak van de zoveelste mislukte liberalisering moet zo snel mogelijk worden weggespoeld. Trouwens, durf ik nog wel in de trein, ik ben niet levensmoe dus ik moet er maar eens goed over nadenken! Mijn laptop werd wel levensmoe, ik heb hem maar een paar dagen rust gegeven, nu kan hij de strijd weer even aan!