I Shot My Manager

Ik heb er nooit een woord over gezegd, geen woord van spijt en uiteraard geen woord van berouw, toch kwam het vorig jaar aan als een mokerslag, er kwam een einde aan een samenwerking van 30 jaar met mijn manager, hij was tevens een van mijn beste vrienden. We hebben in die 30 jaar ontzettend veel meegemaakt, heel veel lol en een klein beetje ellende, teveel optredens om op te noemen, getrek aan ons om op te treden op televisie bij Sonja Barend, het mini toertje in London, de ouwe Drukwerkbus opknappen omdat onze apparatuur werd gebruikt op een festival van de Jonge Socialisten, met een apert onveilig voertuig onze eerste single ophalen in België en later, nadat ik had besloten louter met Engelse musici te werken, de vele bezoekjes aan de studio, ik vergeet helemaal de tournee met The Vibrators. Uiteraard was er ook ellende, een behoorlijk aantal beëindigingen van relaties, de ontelbare dronkenschappen en katers die ik in zijn huis heb verwerkt, artiesten zijn nou eenmaal geen doorsnee mensen, de laatste gang met Artie naar het asiel, de gezondheidsperikelen van mij, maar zeker ook van hem en zo is er nog veel meer, teveel voor een blog. Ineens was hij er niet meer, hij woont te ver om even langs te wippen dus doorgaans belden of mailden wij, maar voicemail bleef onbeantwoord en op mijn mailtjes kwam geen reactie. Ik heb hem erg veel gekost, in de schuldsanering was ik altijd blut, ik had slechts 25 euro per week te besteden en heel vaak sprong hij bij als ik geen geld had. Ik denk dat hij mij er te gemakkelijk mee vond omgaan, poen op, effe manager bellen, toch ben ik er van overtuigd dat ik nooit misbruik heb gemaakt van de situatie, dat ik hem alleen in uiterste nood heb gebeld. Wegen scheiden, een natuurlijk principe, toch dank ik hem voor al die appels die hij voor mij uit het vuur heeft gehaald, mocht hij dit lezen, dan hoop ik dat hij leest dat hij altijd welkom is voor een bakkie, Bedankt Bert, ciao Fabulous Music B.V.