This Is The World Calling

Gut, dat heb ik nou echt nooit verwacht, het was niet eens een belletje uit het hiernamaals, de felicitaties van Matje, hij is een kleine 2 jaar terug uit mijn dorpje gevlucht om af te kicken van alle medicijnen en de wagonladingen drugs die wij hebben genomen. Ik had al een tijd niets van hem gehoord, maar hij heeft de strijd niet opgegeven, 8 kilo lichter en in het bezit van een Dolce en Gabana shirt voor mij, belde hij, we hebben elkaar ooit in een dronken bui beloofd om nooit dood te gaan, maar ja, ik wist niet of hij er zich aan zou houden. Het is toch al een dag bomvol felicitaties, helemaal met die sociale media shit, goed dat ik al die gasten geen hand hoef te geven, want hij zou vanavond lam zijn. De felicitaties van Bathie, sologitarist in de Babys en natuurlijk van John, mijn aller, allerbeste vriend, bestman, levensadviseur, slaggitarist, schrijfpartner, Baby voor het leven en nog meer, hij is momenteel nogal ver weg, Italië, maar dat heb je met die tournees, de sociale media brengen ons een stuk dichter bij elkaar en als alles goed gaat, zit hij over een tijdje gewoon tegenover mij op de bank om mijn koelkast leeg te maken, verder nog een heleboel felicitaties, maar ik noem er nog eentje, die van Birgit, toen ik 18 was, gingen we elke dag met elkaar om, inniger dan het in de meeste huwelijken toegaat, door alle drukte zijn wij ooit vergeten om te trouwen, maar zij zit vastgegrift in mijn hoofd, Git, dank je wel en voor deze speciale gelegenheid een kus op een intiem plekje, jou vergeet ik nooit! Jarig zijn is grappig, je wordt de hele tijd gefeliciteerd en je hoeft er niets voor te doen. Ik zou trouwens best iet vaker willen schrijven, maar dat laat mijn computer niet toe, dat gaat goddank heel snel veranderen en dan kan ik weer iedere dag de wereld bestoken, tot later en misdraag je, Bartie