Friday On My Mind

De eerste dag met een geheel blauwe lucht zit erop, het heeft veel mensen wakker geschud, wat is het een heerlijk weer hè, nou, daar hebben we lang op gewacht zeg, tot het journaal voor grote mensen aan toe, beelden van zonaanbidders in het Amsterdamse Vondelpark en uiteraard van Jantje Smit in een ligstoel. Het ijs is nog amper gesmolten of de sneeuwklokjes, de hyacinten en de narcissen komen met hun kopjes boven de grond uit om te checken of het inderdaad zo mooi is. Ook het dierenrijk is door het dolle heen, hondjes gaan met elkaar spelen terwijl ze een week terug nog haast hadden om de weg naar de warme mand te vinden en konijnen beginnen spontaan te wippen alsof er een SMS6 camera op ze gericht staat. Het gezeur over schaatsen op natuurijs, zelfs het continue gereutel van de NS over vierkante bladeren, spontaan uit elkaar vallende treinen en de winterdienstregeling, het is spoorslags vergeten na de eerste zonnestralen. We moeten uitkijken dat we door de zon niet te erg worden verblind, Robert Long heeft het dertig jaar geleden al gezongen, Als De Zon Schijnt knijpen de mensen een oogje dicht maar ook bij stralende zon gebeuren de meest vreselijke dingen, we krijgen een zeer heet voorjaar met heel veel protest tegen alle bezuinigingen die ons te wachten staan. Van sommige dingen zal je weinig merken, maar bezuinigingen op je inkomen of bezuinigingen op faciliteiten waar je dagelijks gebruik van maakt zijn meteen voelbaar. Toch is het voorjaar, de start van een nieuw begin, ik hoop dat het niet al te snel zal gaan met dat nieuwe begin, niet van nachtvorst naar middagtemperaturen van rond de 15 graden, ook voor de natuur geldt: hardlopers zijn doodlopers, de afgelopen twee jaar was de zomer al weer voorbij voordat hij was begonnen, in mei namelijk. Ik hoop dat we met Pasen vanuit de warme huiskamer zullen genieten van het zonnetje dat bij 8 graden Celsius aan de hemel staat te pronken!