The Man Who Sold The World

Oeps, dat doet pijn zeg, er is werkelijk niemand te vinden die Mark Rutte wil afluisteren. De Amerikanen hebben wel wat beters te doen, zij luisteren allerlei wereldleiders af, van groot land tot bananenrepubliek, de leiders worden afgeluisterd. Rusland doet ongetwijfeld ook aan afluisteren maar daar weten we niets van, zij zijn te druk bezig met het vieren van de uitstekende betrekkingen met Nederland. Zou Mark Rutte internationaal niet serieus worden genomen? Dat zou zo maar eens kunnen, in eigen land is dat allang het geval, dat kan zijn overgeslagen naar het buitenland, die mensen zijn niet gek. Wellicht komt het door het giga-hoofd van Rutte, zo'n ding valt enorm op en meestal is dat in negatieve zin. De slungelige manier waarmee hij voor de dag komt, doet de rest. Rutte's hoogtepunt van de week, een kopje Earl Grey thee met een plak hotelcake bij zijn moedertje op de zondagmiddag om twee uur, zegt wat dat betreft genoeg, een pantoffelheld zo ruig als een kokosmat, zo iemand ga je niet afluisteren, zonde van de tijd! Wat zullen de Duitsers trots zijn, zij hebben met Merkel een echte wereldleider in huis, zij wordt afgeluisterd! Een paar uur later wordt er een extra lading zout in de wond gestrooid, aandacht voor de EU-top in Brussel, Merkel maakt zich snel uit de voeten bij het aanschouwen van Rutte, een groepje mannen in pak schiet uit elkaar bij het zien van Rutte en een krijtstreep die Rutte meewarig aankijkt, waar hebben we deze zeldzame stoethaspel toch aan verdiend? De Lucille Werner onder de politici, de woonwagenbewoner onder de zangers, de John de Bever onder de sporters, kan die man niet weg, nee, die man moet weg, nu!