A Perfect Day To Drop The Bomb

Dat is een mooie boel zeg, we zijn afgewaardeerd, onze status gaat naar de gallemiezen. We zouden aan het einde van de recessie zitten en nu dit nieuws! We zitten al vijf jaar in de ellende, dus we laten niet ons humeur bederven nu de december-festiviteiten bijna losbarsten en ach, bij de voedselbank staan we al geregistreerd, gelukkig maar, want nieuwkomers staan op een ellenlange wachtlijst. Dat was dan de vrijdag, over naar de zaterdag om een feest te vieren over 200 jaar koninkrijk, de koninklijke familie is daar steenrijk mee geworden, zo rijk dat ze de bezuinigingen van 2014 zouden kunnen betalen, daarna zijn ze nog steeds steenrijk. Ze kregen op hun feestje aardig wat te verstouwen, maar voor hun geld moeten ze wel wat doen, zo waren er allerlei luitjes in klederdracht, precies als 200 jaar geleden, de luitjes zien er heden ten dagen anders uit, het koningshuis bleef onveranderd. Daarna mocht iedereen naar een feestzaal om eerst even te ontdooien na de koude ontvangst op het strand. Geheel onverwacht barstte Brigitte Kaandorp los met een potpourri van Nederlandse bagger. Het mens probeerde ooit grappig te zijn, maar omdat er niemand lachte, zingt zij tegenwoordig Nederlandstalige bagger van het ergste soort. Dekking zoeken was zinloos want iedereen zat in stoeltjes, je kon moeilijk over de benen van je buurman de zaal verlaten. Daar zat hij dan, onze koning Willy met zijn familie, de enige die ontbrak was Chiel Montagne, zoveel ellende op de zaterdag had hij nog nooit meegemaakt. Gelukkig was er nog de zondag om bij te komen van deze tenenkrommende dag!