The Final Comedown

Ik ben tijdelijk gestopt met het mopperen op televisie en alle randverschijnselen die daarbij horen, er zijn namelijk geen woorden te bedenken voor alle blubber die tot ons komt. Buitenlandse boeren die hoeren zoeken, het jaar in beeld in zowel sportief, muzikaal als politiek opzicht. De enige uitzondering is het programma met alle doden van het jaar, dat is leuk en bovendien weet je na afloop dat je van die gasten niets meer hebt te vrezen. Ik zei vroeger over een jaarwisseling dat het een avond was als alle anderen, ik weet inmiddels dat zoiets onzin is, branie om de oubolligheid van de jaarwisseling te onderstrepen. Het is zoveel meer, een soort van pauze tussen oud en nieuw, stil staan bij alle zin en onzin waar je in een jaar mee bent geconfronteerd, nog één keer de doden en zieken de revue laten passeren in het hoofd, droevige en mooie momenten lopen in elkaar over. Het gros van de Nederlanders bestaat uit idioten die drie dagen lang vuurwerk naar hun schuurtje hebben gesleept, mensen en dieren hebben geterroriseerd met hun geknal en op televisie slechts Hans Liberg hebben gezien, vervelende mensen dus. In het nieuwe jaar ga ik gewoon verder met waar ik mee bezig was, momenteel is het mijn tijd voor bezinning, nog even stil staan bij alle dingen op privé-gebied, de leuke en minder leuke dingen, een trouwerij met vakantie, een tijdlang mijn kinderen niet zien in verband met een rechtszaak, maar ook alle nieuwe vrienden en contacten, een schoonvader die oké is, en dat is heel bijzonder!  Een jaar met weinig muziek, op wat stemoefeningen na in de op één na slechtste band van de wereld, en dat was een ervaring, zo bizar dat ik er nooit een woord over heb geschreven, dat laat ik zo, humor moet je doseren, een overdosis is alleen maar goed voor de stomerij!